Dag 14: Via de watervallen Aqua Azul en Misol-Ha naar Palenque
We slapen vannacht heel behoorlijk en nadat we zijn opgestaan gaan we ontbijten op de veranda van het restaurant, Las Delicias, onder ons hotel, Hotel Central, waar we gisteren ook al twee keer gegeten hebben. Vanochtend zitten we echter wat meer in de zon en daar wordt het wat ons betreft niet beter van. Het eten is verder prima, alleen klopt de rekening voor de derde keer niet, ze zijn weer iets vergeten op de rekening te zetten.

Nadat we onze auto van het iets verderop gelegen parkeerterrein van het hotel hebben gehaald en onze spullen hebben ingeladen gaan we om 9.30 uur op weg richting de watervallen van Agua Azul. We hebben eenzelfde soort, erg mooie, slingerende tropische bergweg als gisteren. Helaas ligt de weg ook vandaag weer bezaaid met topes, dus lekker rustig rijden is er niet bij.

De watervallen van Aqua Azul in Chiapas (Mexico)
De watervallen van Aqua Azul in Chiapas (Mexico)

Om 10.50 uur komen we aan bij Agua Azul. We betalen 38 pesos per persoon om het terrein op te mogen en mogen daarna zonder extra kosten rondlopen. We bereiden ons iets beter voor dan een paar dagen geleden bij de waterval El Chiflón. We nemen nu wel wat te drinken mee als we op stap gaan. Maar na een paar meter lopen zien we de belangrijkste waterval van Agua Azul al liggen, dat drinkwater hebben we dus niet echt nodig.

Als je er af valt heb je wel een probleem
Als je er af valt heb je wel een probleem

We lopen een eindje langs de rivier met aan de rechterkant diverse watervallen en aan de linkerkant een lange rij restaurantjes en souvenirwinkeltjes. Hoe verder we lopen hoe eenvoudiger de restaurantjes er uit gaan zien. Op een gegeven moment komen we bij een van de plekken waar je mag zwemmen en waar je via wat boomstammen en rotsen naar een soort eilandje kan. We besluiten om daar even te gaan kijken. Op dit eilandje zien we een paadje dat we een stuk(je) te volgen. Zo komen we via een mooi tropisch paadje niet alleen bij een behoorlijk wiebelige hangbrug, maar ook bij een mooie bocht in de rivier.

Een echte handbrug
Een echte handbrug

Op de terugweg valt het ons op dat het een stuk rustiger is, kennelijk zijn er enkele bussen met toeristen vertrokken en zijn er nog geen nieuwe aangekomen. Tegen 12.40 uur zijn we weer in de buurt van de parkeerplaats en gaan we bij één van de vele restaurantjes zitten. Er staan buiten twee jongens om mensen naar binnen te lokken maar als we eenmaal zitten komt er niemand om onze bestelling op te nemen. Later blijkt niet alleen de service slecht, het eten is er ook (erg) slecht. Met een half volle maag betalen we 195 pesos en voor het eerst in ons leven in Mexico geven we geen peso fooi.

Om 13.30 uur zitten we weer in onze auto en als we bij het kaartjeshokje komen zien we een touringcar met twee kapotte zijramen staan. De bus is tegen het dak van het gebouwtje gereden, wij even blij dat we niet met die bus op vakantie zijn.

We gaan nu op weg naar de tweede waterval van vandaag, Misol-Ha. We rijden nog steeds over een erg mooie, flink slingerende, tropische bergweg, maar langzaam maar zeker worden de bochten iets minder scherp en nog veel belangrijker, het aantal topes neemt af. Uiteindelijk rijden we in iets minder dan een uur naar Misol-Ha.

Oeps, iets te vroeg gedraaid
Oeps, iets te vroeg gedraaid

Net na de afslag naar Misol-Ha komen we voor een, door kinderen die iets willen verkopen, over de weg gespannen touwtje te staan. Wij houden niet van deze dingen. Tot nu toe hebben we zoiets deze vakantie twee keer eerder gezien. Het schijnt dat dit soort touwtjes in het verleden veel vaker voor kwam en toen wilden de kinderen je niet iets verkopen, maar moest je een soort tol betalen. Later deze middag, als we naar Palenque rijden, zien we nog een stuk of vijf van dit soort touwtjes waarbij in een enkel geval een volwassene het touwtje "bedient".

Als het om betalen gaat is Misol-Ha typisch zo'n attractie waar wij een gruwelijke hekel aan hebben. Eerst moeten we 10 pesos per persoon betalen als tol voor het laatste stukje weg, vervolgens moeten we 15 pesos per persoon entree betalen en als we later achter de waterval een grot zien, moet we daar weer 10 pesos per persoon voor betalen. Dat laatste hebben we dus niet gedaan en die grot hebben we dan ook niet gezien. Wij vragen ons bij dit soort attracties altijd af waarom ze niet gewoon in 1x alle entree kunnen heffen.

Voor de rest is Misol-Ha best een aardige waterval. Het is één vrij hoge waterval die op een paar honderd meter van de parkeerplaats ligt. Je kunt nog een stukje verder lopen en zo achter de waterval komen. Ook bij deze waterval zijn er mensen die even een duik nemen. Net als bij Agua Azul zien we hier allerlei over het water gespannen touwen, wij vermoeden dat dit is voor de mensen die wel het water in willen, maar niet kunnen zwemmen.

De waterval van Misol-Ha in Chiapas (Mexico) De waterval van Misol-Ha in Chiapas (Mexico)
De waterval van Misol-Ha in Chiapas (Mexico)

Ten opzicht van Agua Azul is er bij Misol-Ha veel minder te zien en er zijn ook veel minder winkeltjes en restaurantjes. Wij zitten na een kleine 40 minuten weer in onze auto voor de laatste etappe van vandaag, de rit naar ons hotel in Palenque.

In een half uurtje rijden we naar Hotel Maya Tulipanes in Palenque waarbij het laatste stuk van de weg gewoon recht is. Verder zien we de tweede helft van deze rit ineens maïsvelden en palmolienotenplantages langs de weg. Op dit stuk weg liggen ook niet zo veel topes, maar ineens verschijnen er wel bij bijna iedere tope kinderen die iets willen verkopen. Dit is zo structureel aangepakt dat er in de berm afdakjes zijn gebouwd waar de kinderen kunnen schuilen tegen de zon. Wij vermoeden dat deze topes zijn aangelegd ter vervanging van de eerder genoemde touwtjes en dat vinden wij prima, touwtjes vinden we namelijk nog erger dan topes.

Je ziet de tope bijna niet, maar voelen doe je hem echt wel
Je ziet de tope bijna niet, maar voelen doe je hem echt wel

Om 15.30 uur komen we aan bij Hotel Maya Tulipanes en nadat we ingecheckt zijn, 1.287 pesos voor één nacht, de auto geparkeerd hebben en onze spullen naar onze kamer gebracht hebben, vertrekken we naar het zwembad. De rest van de middag hangen we in en rond het zwembad en genieten we van de heel behoorlijke internetverbinding in dit, voor ons doen, erg grote hotel.

Eten doen we ook in het hotel, aan de ene kant omdat we niet heel dicht bij het centrum van Palenque zitten, maar vooral ook omdat we het te warm vinden, geen zin hebben, om een stuk te gaan lopen. We eten prima, kosten 504 pesos. In een zaal naast het restaurant zit een speelhoek, al stelt het niet zo veel voor, er staat één zo'n groot plastic ding dat een huisje met twee glijbaantjes moet voorstellen. Meike vindt het echter prima en zowel voor als na het eten speelt ze daar een poosje.

Nadat we Meike in bed hebben gelegd gaan we nog een poosje naar het koffiezaakje naast het hotel totdat het tijd wordt om zelf ook naar bed te gaan.