Dag 13: Een bezoekje aan de Grutas de Rancho Nuevo en Toniná
De Grutas de Rancho Nuevo in de buurt van San Cristóbal de las Casas
De Grutas de Rancho Nuevo in de buurt van San Cristóbal de las Casas
Vandaag staan we iets later, om 7.45 uur, op. We ontbijten in het hotel, Hotel Axkan Arte, kosten 130 pesos. Het ontbijt is prima en wat verder erg aardig is, is om te zien dat de eigenaar van dit hotel zijn best doet om de lokale ontwikkeling te stimuleren. Zo komt de koffie van de lokale coöperatie en zien wij iedere dag enkele dames die kleedjes proberen te verkopen. Als wij bij deze vrouwen een kleedje kopen volgt er een hele administratie. Op ieder kleedje zit namelijk een sticker met de naam van de maker en het geld dat wij betalen moet naar de maker van het betreffende kleedje.

Nadat we alles ingepakt en uitgecheckt hebben stappen we om 9.40 uur in onze auto. We willen nu naar een grot, Grutas de Rancho Nuevo, in de buurt van San Cristóbal de las Casas. We rijden er in 20 minuten heen en betalen eerst 10 pesos om het terrein op te mogen en later nog eens 10 pesos per persoon voor een bezoekje aan de grot.

We mogen zonder gids of iets dergelijks de grot in. We lopen door een vrij grote grot die hier en daar nog vochtig is. Het pad is op vele plekken een soort loopbrug waardoor we de indruk krijgen dat er in het regenseizoen wel eens flink water in deze grot kan staan.

Naast het bezoeken van de grot is er hier van alles te doen. Er zijn diverse restaurantjes, er wordt gepicknickt en er is een speeltuintje. Meike mag hier even spelen maar dat duurt niet zo lang, de glijbaan doet het namelijk zo goed dat Meike een stukje gaat vliegen. Bij het landen loopt ze wat schaafwondjes op waarna ze er geen zin meer in heeft. Nadat we de wondjes een beetje verzorgd hebben zitten we om 10.50 uur weer in onze auto.

We willen nu naar Ocosingo een plaatsje ongeveer halverwege San Cristóbal de las Casas en Palenque. De weg waar we over rijden is weer een flink slingerende bergweg, een beetje vergelijkbaar met de weg van Comitán naar San Cristóbal de las Casas. Op de wat hoger gelegen delen rijden we tussen de naaldbomen en als we weer wat lager zitten zien we bananen- en palmbomen. Verder zien we onderweg diverse, erg eenvoudige, dorpjes en enkele vrouwen die bij een grote waterbak de was doen.

Uiteraard ligt ook hier de weg bezaaid met topes (verkeersdrempels). Gelukkig hebben we deze keer geen haast en kunnen we wat rustiger aan doen. Dan zijn die topes toch net iets beter te verteren. Verder biedt dat ons meteen de mogelijkheid om een enkele keer te stoppen voor een fotootje.

'Even' de was doen
"Even" de was doen

Om 12.40 uur staan we in het centrum van Ocosingo. We hebben nog geen hotel geboekt, maar wel een hotel gezien waar we heen willen. Maar als we daar bijna zijn zien we Hotel Central dat aan het centrale plein ligt. Daar kunnen we voor 350 pesos een prima kamer krijgen, dat lijkt ons prima.

Nadat we onze spullen op onze kamer hebben gebracht gaan we op de veranda van restaurant Las Delicias, het restaurant waar boven ons hotel is, zitten, eerst om te lunchen en vervolgens om een soort siësta te houden, kosten 230 pesos. Het enige nadeel van deze plek, zowel het hotel als het restaurant, is dat er geen fatsoenlijke internetverbinding is, maar we kunnen best een dagje zonder.

Ze zien er bijna net zo uit als Nederlandse koeien
Ze zien er bijna net zo uit als Nederlandse koeien

Tegen 15.00 uur wordt het tijd om wat te gaan doen, de zon begint iets te zakken en we zitten hier op bijna 900 meter hoogte dus straks zal het wel gaan afkoelen. Om 14.50 uur stappen we in onze auto en 25 minuten later staan we op de parkeerplaats van de archeologische site Toniná. Tot onze verbazing mogen we zonder te betalen naar binnen.

We moeten eerste een stukje lopen maar wanneer we de stapel stenen zien waar het hier om gaat zijn we meteen onder de indruk. Wat een enorm hoog ding en er lijken ook nog wat dingetjes overeind te staan. We lopen via de rechterkant omhoog en dat is extra leuk want hier zijn wat dingen waar we in kunnen, iets wat we op de ± 20 archeologische sites die we tot nu toe hebben gezien nog vrijwel niet hebben meegemaakt.

De archeologische site Toniná, het is een flinke klim om boven te komen
De archeologische site Toniná, het is een flinke klim om boven te komen

Wat verder erg aardig is, is dat we op een stuk of wat plekken nog wat reliëfs zien en dat er hier en daar nog genoeg muren overeind staan om een indruk te krijgen van hoe klein de huisjes hier ooit geweest moeten zijn. Op een gegeven moment raken we zelfs bijna de weg kwijt in de doolhof van muurtjes.

Uiteindelijk is het iets voor 16.30 uur als we helemaal boven staan. Vooral het laatste stukje is een heel naar (vervelend) trapje. Boven hebben we niet alleen een mooi uitzicht over de site, maar ook over de omgeving. Verder zijn we er precies op tijd, want een paar minuten later, om 16.30 uur blijken enkele van de mensen boven op de piramide van de organisatie te zijn en die beginnen te roepen dat iedereen naar beneden moet.

De archeologische site Toniná, als je zo naar beneden kijkt krijg je een aardige indruk van hoe steil het is
Als je zo naar beneden kijkt krijg je een aardige indruk van hoe steil het is

Gelukkig weten deze mensen voor het eerste stuk naar beneden aan de achterkant van de piramide een wat betere / makkelijker trap waardoor we net iets minder moeizaam naar beneden kunnen. Tegen de tijd dat we beneden zijn, zijn we erg onder de indruk van de archeologische site Toniná, we vinden dit misschien wel de mooiste archeologische site die we tot nu toe hebben gezien.

Op de terugweg naar de auto kopen we nog een ijsje en genieten we nog even van de mooie groene omgeving. Als we rond 17.30 uur weer in onze auto stappen zijn we zo'n beetje de allerlaatste bezoekers die vertrekken.

Ons hotel, Hotel Central, in Ocosingo
Ons hotel, Hotel Central, in Ocosingo

In 20 minuten rijden we terug naar ons hotel in Ocosingo waarna we nog een stukje door het centrum van Ocosingo lopen. Het centrale plein en de weg er omheen zijn netjes opgeknapt maar voor de rest is het een vrij standaard Mexicaans stadje. Het is wat ons betreft een mooie plek tussen San Cristóbal de las Casas en Palenque om te stoppen, maar als je er nooit komt mis je niets.

Even voor 19.00 uur strijken we weer neer op de veranda van het restaurant onder ons hotel, we hebben nergens een aardiger restaurant gezien en dit is wel lekker makkelijk. We kunnen hier blijven zitten tot we naar bed gaan. Ondertussen lopen we wel wat heen en weer naar onze kamer, onder andere om een lange broek aan te trekken en Meike in bed te leggen. Aan het eind van de avond betalen we 470 pesos voor het eten en drinken dat we gebruikt hebben.