Dag 12: Een rustige (toeristische) dag in San Cristóbal de las Casas
We hebben vannacht prima geslapen en rond 7.15 uur worden we wakker. We staan op waarbij de douche aan de ene kant meevalt, er komt lekker warm water uit, maar de andere kant tegenvalt, er komt een beetje weinig water uit. Wat ons verder opvalt aan dit spiksplinternieuwe en modern ingerichte hotel, Hotel Axkan Arte, is dat we geen stoelen op onze kamer hebben.

Als we om 8.15 uur op zoek gaan naar een restaurant om te ontbijten is het behoorlijk fris, en, helaas, schijnt de zon ook nog niet. Verder zijn de meeste restaurantjes nog dicht en degene die open zijn, zijn duidelijk net open of nog aan het opengaan. Wij vinden een prima restaurantje waar we voor 180 pesos prima ontbijten. Vooral het brood dat ze hier hebben vinden we erg lekker.

Een van de autovrije straten in San Cristóbal de las Casas
Een van de autovrije straten in San Cristóbal de las Casas

Na het ontbijt gaan we terug naar ons hotel om onze was naar de wasserette op de hoek van de straat te brengen. Het laten wassen van 5 kg was kost daar 50 pesos en we kunnen het vanavond rond 18.00 uur weer ophalen. De rest van de ochtend hangen we een beetje op onze hotelkamer waarbij we in het restaurant van het hotel een gratis bakkie koffie scoren en het internet daar gebruiken om voor overmorgen een hotel, Hotel Maya Tulipanes, in Palenque te boeken. Vanwege de aankomende kerstdrukte willen we in dit soort toeristische steden nu graag van te voren een hotel boeken zodat we min of meer zeker weten dat we ergens kunnen slapen.

Tegen 12.00 uur wordt het echt tijd om een rondje te gaan lopen. Zonder een echt doel lopen we een beetje rond door het centrum van San Cristóbal de las Casas. Hierbij valt het ons op dat we aan de ene kant niets zien dat we nog niet hebben gezien in Mexico, aan de andere kant zijn er een aantal dingen die maken dat San Cristóbal de las Casas toch een van de leukste plaatsen in Mexico is. Ten eerste zijn er de drie straten die auto vrij zijn waardoor je relaxed rond kunt lopen. Verder zijn er erg veel inheemse / indiaanse verkoopsters die ons echt het gevoel geven dat we in Chiapas zijn.

Je haalt ze er zo uit, de buitenlandse toeristen
Je haalt ze er zo uit, de buitenlandse toeristen

Uiteraard zijn er ook heel veel toeristen, maar gelukkig niet alleen Amerikanen en Europeanen, volgens ons zijn er ook veel Mexicaanse toeristen, waardoor de lange blanke mannen en vrouwen het straatbeeld niet overheersen. Wat ons verder opvalt is het grote aantal restaurants met minder dan tien tafels en het grote aantal hotels in het centrum.

Voor de lunch, kosten 260 pesos, vinden we aan een gewone straat een prima restaurant in een oud gebouw met een binnenplaats. We gaan in de schaduw zitten, maar echt warm is het daar niet. Gelukkig hebben we een trui bij ons en dus trekken we die aan.

Een erg leuk binnenplaatsje waar we prima lunchen
Een erg leuk binnenplaatsje waar we prima lunchen

Na de lunch lopen we iets meer naar het noorden waar we op een enorm grote markt terecht komen. Qua grootte doet hij ons denken aan de Central de Abastos in Oaxaca. Alleen is dit wat ons betreft een veel aardigere markt. Het bijzondere aan deze markt is dat alles gewoon door elkaar staat. Meestal is er een apart stuk met vlees, een apart stuk met groenten, een apart stuk met kleding, etc. Maar hier dus niet, waardoor het allemaal lekker afwisselend is.

Nadat we ook nog naar een kerk op een heuvel met uitzicht over de stad zijn gelopen vinden we het wel prima en tegen 16.00 uur gaan we eens kijken of onze was al klaar is. Die is klaar en dus brengen we de schone was even naar onze hotelkamer waar we meteen even blijven hangen.

De trap is een beetje 'verlopen' maar boven heb je een aardig uitzicht over San Cristóbal de las Casas
De trap is een beetje "verlopen" maar boven heb je aardig uitzicht over San Cristóbal de las Casas

Tegen 17.00 uur gaan we weer naar buiten om even bij de kerk, Iglesia de Santa Lucia, vlak bij ons hotel te kijken. Dat is vandaag de derde kerk die we van binnen zien, dus die kan er nog wel bij. Hierna lopen we weer naar het centrum waar we uiteindelijk in een wat groter en heel erg hip restaurant terecht komen. Ook hier hebben ze een verhoging en daar gaan we lekker zitten, daar is het toch net iets warmer. De zon is inmiddels al weer onder en het is buiten al weer behoorlijk fris. Men heeft hier een wat afwijkende kaart waardoor we wat andere dingen dan de standaard Mexicaanse keuken eten. Voor een keer is dat wel lekker, al betalen we ook wel meer dan gewoonlijk, 610 pesos.

Nadat we ergens anders nog een bakkie koffie hebben gedronken gaan we inmiddels voor de vierde keer langs bij een reisbureautje waar we voor vrijdag een cabaña in de buurt van Bonampak / Yaxchilán proberen te regelen. Dit is namelijk nogal achteraf bij indianen of zo en wij willen graag min of meer zeker weten dat we een slaapplaats hebben. Vrijwel iedereen die naar Bonampak en Yaxchilán gaat boekt een tour bij een reisbureautje of rijdt in één dag vanuit Palenque heen en weer. Wij willen gewoon met onze eigen auto gaan maar niet in één dag heen en weer rijden, en dat geeft wat extra gedoe.

De Iglesia de Santa Lucia in San Cristóbal de las Casas
De Iglesia de Santa Lucia in San Cristóbal de las Casas

Als we bij het reisbureautje aankomen zit de deur dicht maar als we even stevig aankloppen gaat de deur vanzelf open. We lopen verder en er is inderdaad iemand. Gelukkig ging de deur open, want bij de buren is het zo'n herrie dat ze anders nooit gehoord had dat we voor de deur stonden. Er is nog steeds niets geregeld, maar ze gaat wel meteen bellen en deze keer lijkt ze de goede persoon aan de lijn te krijgen. En zo waar het lukt, na een dik half uur zijn we 1.000 pesos armer en een papiertje rijker. Dat papiertje moet ons voor één nacht toegang geven tot een cabaña in de buurt van Bonampak / Yaxchilán.

Wij vinden 1.000 pesos wel wat veel, maar een standaard tour kost 1.700 pesos per persoon, dus we hebben nog wat geld over om aan gidsen, eten, drinken, toegangskaartjes, etc. uit te geven. Nu maar hopen dat het allemaal klopt en we over twee dagen inderdaad een nette cabaña hebben en de rest (eten, drinken, gidsen, etc.) ter plekke kunnen regelen.

De kathedraal van San Cristóbal de las Casas, waarschijnlijk het bekendste (meest gefotografeerde) gebouw van San Cristóbal de las Casas
De kathedraal waarschijnlijk het meest gefotografeerde gebouw van San Cristóbal de las Casas

Nadat dit gelukt is gaan we terug naar ons hotel. Eerst leggen we Meike in bed en daarna gaan we nog een poosje beneden in het restaurant / de lobby van het hotel zitten, onder andere om een hotel in Palenque te boeken voor de twee nachten nadat we naar Bonampak / Yaxchilán zijn geweest. We halen bij een zaakje een blok verderop nog een bak thee tegen de kou en om even na 22.00 uur gaan we naar bed.

Het was een heerlijk rustige dag waarbij we toch wat leuke dingen hebben gezien en ook wat dingen hebben kunnen regelen voor de rest van onze vakantie zodat we ondanks de aankomende kerstdrukte iedere nacht ergens kunnen slapen.