Dag 9: Naar Tziscao (Parque National Lagunas de Montebello)
Gelukkig wordt Meike vandaag iets later wakker zodat we pas om 7.15 uur opstaan. We hebben vannacht prima geslapen. We ontbijten op ons gemak in ons hotel, Hotel Casa Mexicana, extra kosten 62 pesos, waarna we nog wat aan onze tafel blijven zitten. Rond 9.40 uur gaan we onze spullen pakken. Dit duurt helaas wat langer dan gepland omdat Meike een beetje moet overgeven. Nadat we de rommel hebben opgeruimd en Meike weer schone kleren aan heeft, checken we uit en stappen we in onze auto. Inmiddels begint het wel een vakantie van veel in de auto zitten te worden.

Het is 10.15 uur als we Tapachula uitrijden. Een half uur later verlaten we bij Huixtla de vierbaansweg langs de kust, de Stille Oceaan, en komen we op een tweebaans bergweg terecht. Aan het begin rijden we door een tropisch berglandschap en zien we diverse hangbruggen, maar langzaam maar zeker verdwijnen de bananen- en palmbomen en komen er dennenbomen voor in de plaats.

Langzaam maar zeker maken de tropische bomen plaats voor naaldbomen
Langzaam maar zeker maken de tropische bomen plaats voor naaldbomen

Rond 11.55 uur komen we op het hoogste punt van vandaag, bijna 1.950 meter hoogte. Het is hier een stuk frisser en droger dan aan de kust waar we een paar uur geleden waren. Inmiddels lijkt het er wel op dat we een probleempje met onze planning hebben. Volgens onze gps zouden we in een kleine vier uur naar Tziscao rijden, maar over de rit berg op hebben we anderhalf keer zo lang gedaan als we er volgens onze gps over zouden doen. Als dit zo door gaat wordt het nog laat voor we in Tziscao aankomen.

Iets voorbij de top hebben we ineens een prachtig uitzicht op een stadje, Motozintla. We rijden verder naar beneden. Lekker doorrijden zit er niet in omdat we nog steeds over een echte bergweg met veel bochten rijden en omdat de weg vol ligt met topes, rampzalig Mexicaanse verkeersdrempels. Gelukkig zien we de topes vandaag allemaal min of meer op tijd.

Uitzicht over Motozintla (een bergstadje in Chiapas)
Uitzicht over Motozintla

Om 13.05 rijden we Frontera Comalapa in. Dit is een behoorlijk groot stadje, het heeft zelfs een rondweg. Wij missen echter de rondweg en rijden dwars door dit stadje. Helaas zien we alleen maar heel eenvoudige typisch Mexicaanse restaurantjes en daar hebben we even geen zin in. Dus stoppen we net na Frontera Comalapa bij een benzinepomp om wat koekjes etc. te kopen. Deze eten we in de auto op. Op deze manier besparen we meteen een half of heel uur voor de lunch zodat we mogelijk toch nog redelijk op tijd in Tziscao zijn.

Een klein stukje voorbij Ciudad Cuauhtémoc komen we bij de zoveelste controlepost van deze vakantie, de vierde van vandaag. Alleen deze keer willen de mannen dat we stoppen en willen ze onze hele auto controleren. Daar hebben we helemaal geen zin in en dus geeft Gabrielle haar Mexicaanse ID-kaart aan de militair die de controle wil uitvoeren. Nadat hij het pasje heeft bekeken mogen we zonder verdere vragen doorrijden. Soms is het best handig om diplomaat te zijn, al hadden ze dat natuurlijk ook aan onze kentekenplaten kunnen zien.

Om 14.45 uur verlaten we de doorgaande weg richting Comitán. Vanaf dat moment rijden we over een glooiende hoogvlakte tussen de 1.500 en 1.600 meter hoogte. Hoe dichter we in de buurt van het Parque Nacional Lagunas de Montebello komen hoe meer cabaña's we zien en prompt zien we op diverse plaatsen ook mensen die zich aanbieden als gids. Een paar mannen maken het hierbij zo erg dat ze net doen alsof ze iets officieels zijn, maar na een kort praatje blijken het toch gewoon gidsen te zijn en rijden wij weer verder.

Om 15.15 uur komen we bij de officiële ingang van het Parque Nacional Lagunas de Montebello. Dit is een soort tolhuisje waar we 27 pesos per persoon moeten betalen en waar ook weer enkele mannen staan die zich als gids aanbieden. Een kwartiertje later rijden we het dorpje Tziscao binnen en ook daar moeten we entree betalen, deze keer 20 pesos per persoon.

Uiteindelijk is het net 15.30 uur geweest voordat we bij ons reisdoel van vandaag, Parque Natural Ecoturístico Tziscao, zijn. Toen we vanochtend wegreden zei onze gps dat we er om iets voor 14.00 uur zouden zijn, uiteindelijk hebben we er dus ruim anderhalf uur langer over gedaan en dat zonder te stoppen voor een lunch. Als we aankomen geeft de thermometer in de auto 18° C aan, dat is zo'n 15 graden minder dan we de afgelopen dagen gewend waren.

In Parque Natural Ecoturístico Tziscao kan je onder andere kamperen
In Parque Natural Ecoturístico Tziscao kan je onder andere kamperen

Parque Natural Ecoturístico Tziscao is een ding van de lokale coöperatie. Je kunt er slapen in een cabaña, in het gebouw waar ook het restaurant in zit of in een tent (als je die zelf meeneemt). Hiermee is dit de eerste camping die wij in Mexico zien. Als wij aankomen zijn er inderdaad mensen aan het kamperen.

Nadat wij de verschillende opties bekeken hebben, kiezen wij voor een cabaña want daar zit een elektrische kachel in en in de hotelkamers zit geen verwarming. Helaas zijn er geen vierpersoons cabaña's meer beschikbaar en dus komen wij in een zespersoons cabaña terecht, kosten 750 pesos.

Die linker is onze cabaña in Parque Natural Ecoturístico Tziscao
Die linker is onze cabaña in Parque Natural Ecoturístico Tziscao

De rest van de middag doen we weinig bijzonders, we trekken wat warmere kleren aan, kloppen het zand van de afgelopen dagen van de matjes in onze auto, lopen een stukje over het terrein van Parque Natural Ecoturístico Tziscao, staren een poosje naar het meer, Lago Tziscao, waar onze cabaña aan staat en drinken een bakkie warme chocomel. Verder maakt Jacob nog een klein wandelingetje langs het meer naar wat een andere locatie van Parque Natural Ecoturístico Tziscao blijkt te zijn. Die locatie lijkt meer ingericht op het ontvangen van groepen.

Tegen 18.30 uur gaan we eten in het restaurant bij onze cabaña, en dat smaakt prima, kosten 370 pesos. Hierna gaan we terug naar onze kamer waar we de elektrische kachel een poosje een beetje aandoen. Nadat we Meike in bed hebben gelegd, maken we zelf even een klein avondwandelingetje zodat ze in slaap kan vallen.

Enkele cabaña's aan het Lago Tziscao
Enkele cabaña's aan het Lago Tziscao

Als Meike slaapt gaan we weer verder met de dingen waar we mee bezig waren, uitzoeken wat we morgen en de rest van de vakantie willen doen, dit verslag typen, foto's uitzoeken, een beetje lezen, etc. Om even na 22.30 uur vinden we het wel prima en gaan we naar bed. Vannacht slapen we niet met de airco aan onder een laken, nee, vannacht hebben we een dekbed en een paar extra dekens waar we onder kruipen.