Dag 8: Een rondje langs de grens met Guatemala
We slapen vannacht heel behoorlijk. We hebben alleen zo nu en dan last van een waterpomp of zo die aanslaat. Verder is de nacht wat kort, Meike is om 6.30 uur al wakker en een kwartier later staan we op. We hebben voor vandaag een redelijk druk programma en wilden al op tijd opstaan, maar dit is toch wel eerder dan gepland.

Voor de verandering zitten we in een hotel, Hotel Casa Mexicana, waar het ontbijt bij de prijs van de kamer in zit, en daar maken we dus gebruik van. Nu blijkt dat dit ontbijt alleen voor twee personen per kamer bij de prijs in zit, dus voor het ontbijt van Meike moeten we extra betalen. Dat doen we en samen met wat extra fooi voor het opruimen van een omgevallen glas melk kost dit 100 pesos.

De ontbijtzaal van Hotel Casa Mexicana in Tapachula
De ontbijtzaal van Hotel Casa Mexicana in Tapachula

Om 8.50 uur zitten we in de auto op weg naar onze eerste bestemming, een bananenplantage. We hebben deze gevonden in ons blad van Mexico Desconocido over Chiapas en gisterenavond gebeld. Maar dat leverde niet veel informatie op, de telefoonnummers in het blad waren van de lokale VVV en die mevrouw wist ons niets te vertellen over hoe of wat. We gaan dus wel op weg, maar weten niet zeker of we wat te zien krijgen.

Het laatste half uur van onze reis komen we helemaal in de stemming, we rijden over een weg met aan beide kanten bananenplantages. Om 9.45 uur staan we voor het hek van Planta Bananera Miguel Alemán. We moeten even onze naam en kenteken invullen op een formuliertje en mogen verder. We rijden nog een stukje over een onverharde weg tussen de velden met bananenbomen door en komen dan bij een gebouw dat het sorteercentrum blijkt te zijn.

De (onverharde) weg naar het sorteercentrum op Planta Bananera Miguel Alemán
De (onverharde) weg naar het sorteercentrum op Planta Bananera Miguel Alemán

Er is helemaal niets te zien dat op een receptie of iets dergelijks lijkt. Wij parkeren onze auto en besluiten zelf maar wat rond te kijken. Het sorteercentrum is een open loods waar de trossen met bananen worden gelost en aan katrollen worden gehangen. Dan wordt er iets met de bananen gedaan, want degene die we zien hangen zijn nat. Vervolgens snijdt iemand de bananen per grote tros van de tak en gooit ze in een bak met water. Vervolgens worden de bananen er weer uitgehaald en worden de grote trossen in handzame kleine trossen gesneden. Ook wordt er iets aan selectie gedaan.

Ook de kleine trossen worden weer in andere bakken met water gedaan waar ze even later weer uitgevist worden om in dozen met 42 kg bananen gepropt te worden. Ja, er wordt flink gegooid en gesmeten met de bananen. Onrijpe bananen kunnen daar kennelijk tegen.

Het sorteercentrum van Planta Bananera Miguel Alemán
Het sorteercentrum van Planta Bananera Miguel Alemán

De losse (afgekeurde ? ?) bananen worden los in een kieper, in kratten of in dozen afgevoerd. Waarom de ene losse (afgekeurde) banaan in een kieper gaat en de andere in een krat of een doos is voor osn volstrekt onduidelijk. Wij zien geen verschil tussen deze bananen en zonder gids komen we daar niet zo makkelijk achter. Alles bij elkaar kijken we hier bijna 20 minuten rond en nemen we enkele foto's zonder dat iemand ons iets vraagt. Als we uitgekeken zijn stappen we weer in onze auto en vertrekken we weer.

Tegen 10.40 uur komen we aan in Ciudad Hidalgo. We kijken hier een kwartiertje rond bij het centrale plein en komen zo ook langs de officiële ingang van het terrein dat naar de brug over de Río Suchiate, de grens met Guatemala, leidt. We hadden wat verhalen gehoord over mensen die hier op drijvende autobanden hele ladingen van vrachtwagens naar de overkant zouden brengen, maar wij zien niets en gaan weer richting het centrale plein. Daar kopen we bij een Oxxo wat te drinken waarna we weer in onze auto stappen en verder rijden.

Zomaar een straat in het centrum van Ciudad Hidalgo
Zomaar een straat in het centrum van Ciudad Hidalgo

Om 12.05 uur komen we aan in Santo Domingo. Hier moet in een gebouw van een oude koffieplantage, Finca Santo Domingo, een museum over koffie zijn. We moeten een stukje omrijden omdat de weg er naar toe afgesloten is voor een markt, maar vinden het eigenlijk zonder problemen. Het gebouw dat we zien lijkt erg op het gebouw dat we gisteren bij Finca Argovia zagen. Dit is niet raar, beide plantages zijn door Duitsers gesticht / gebouwd.

Het museum, op de derde verdieping, stelt helaas heel weinig voor. Er hangen wat foto's en dat is het eigenlijk wel. De tuin rond het gebouw is echter perfect onderhouden, iets wat we van het bijbehorende zwembad niet kunnen zeggen, al zit er wel water in. Wij zoeken een tafel op de veranda uit om wat te eten, en zit namelijk ook een restaurant in dit gebouw. Tot onze verbazing hebben ze zelfs diverse verse sappen en blijken ze alles wat we bestellen gewoon te hebben. Het ziet er namelijk niet erg druk uit, dus wij hadden ons al voorbereid op enkele, "hebben we niet" of "helaas, vandaag niet". We eten prima, al hebben we door de hitte niet zo'n trek, kosten 270 pesos.

Het gebouw van Finca Santo Domingo
Het gebouw van Finca Santo Domingo

Op de terugweg lopen we nog even over de markt en het er naast gelegen plein. Het plein ziet er nogal verlopen uit, maar het lijkt erop dat men het gaat herinrichten. Men is bezig om alle bankjes die er staan weg te halen. Als we terug zijn bij onze auto, die naast het Casa Ejidal staat, is het daar nog steeds erg druk. Als we vragen wat er aan de hand is, blijkt het uitbetaaldag voor de vrouwen van de coöperatie te zijn.

Om 13.45 uur zitten we weer in de auto. Nu rijden we naar Talisman om daar bij de grensovergang te kijken. Ook daar zien we geen mensen die bezig zijn om op autobanden goederen over de rivier te varen. Wel pakken we het deze keer wat beter aan. We lopen niet naar de grensovergang, maar naar een straatje dat ons een paar honderd meter vanaf de grensovergang naar de rivier brengt. Zo kunnen we goed zien wat er op de rivier gebeurt.

Na een kwartiertje zitten we weer in de auto en dik vijf minuten later staan we bij de archeologische site Izapa, dat wil zeggen, op de interessantste van de drie locaties die deze archeologische site heeft. Gelukkig ligt de site langs de weg want er is vrij weinig te zien. Inclusief het betalen van een vrijwillige bijdrage en even naar de wc gaan zijn we hier in 20 minuten helemaal uitgekeken.

De archeologische site Izapa in Chiapas (Mexico)
De archeologische site Izapa in Chiapas

Om 15.00 uur zitten we weer in de auto en volgens ons is nog een half uurtje rijden naar ons hotel. Maar we zijn toch wel nieuwsgierig naar dat verhaal over de autobanden en het overvaren van allerlei spullen. Maar tot nu toe hebben we bij de diverse grensovergangen niets bijzonder gezien. We zagen vooral heel veel tweedehands auto's. We hebben de indruk dat wat tweedehands auto's betreft Guatemala voor Mexico is wat Oost Europa voor Nederland is, daar breng je de tweedehands auto's heen die in eigen land niemand meer wil hebben.

En dus besluiten we om terug te rijden naar een andere grensovergang die we even buiten Ciudad Hidalgo hebben gezien. Dit ook omdat onze bron van het verhaal zojuist berichtte dat hij dat gedoe met die autobanden in Ciudad Hidalgo heeft gezien. We vinden een prima zandweg die ons naar een dijk langs de grensrivier brengt. Over deze dijk loopt een onverharde weg die we een stuk afrijden, maar nergens zien we iets dat lijkt op mensen met kleine bootjes die spullen van de ene kant van de rivier naar de andere kant varen.

Deze brug, een stukje buiten Ciudad Hidalgo, over de Río Suchiate is een belangrijke grensovergang tussen Mexico en Guatemala
Deze brug, een stukje buiten Ciudad Hidalgo, over de Río Suchiate is een belangrijke grensovergang tussen Mexico en Guatemala

Het is wel een beetje jammer, maar past goed in het beeld van vandaag. Eigenlijk vielen alle dingen die we vandaag bezocht hebben een beetje tegen. Soms valt het mee en vandaag dus niet. We rijden terug naar het hotel in Tapachula waar we om iets voor 16.30 uur aankomen.

Later vinden we op Youtube, dit filmpje en dit filmpje waaruit duidelijk blijkt dat het overvaren van spullen op autobanden wel gebeurd(e). Maar ze zijn er kennelijk mee opgehouden, we hebben niet goed gekeken of waren gewoon op de verkeerde dag of de verkeerde plek.

De rest van de dag doen we niet veel. Jacob probeert een beetje van zijn achterstand in het schrijven van dit verslag weg te werken, Meike speelt een poosje in het zwembad en Gabrielle kijkt een beetje naar waar we de komende nachten kunnen slapen. Om even na 18.00 uur gaan we eten. Deze keer bij een Vips die we vanochtend hebben gezien. Daar hebben ze geen bijzonder eten, maar wel een glijbaan waar Meike leuk op kan spelen. Het eten valt deze keer zeker niet tegen en Meike vermaakt zich met diverse andere kinderen prima op de glijbaan.

Tegen de tijd dat Meike naar bed moet rekenen we af, 570 pesos, en rijden we terug naar het hotel. Nadat we Meike in bed hebben gelegd, drinken wij beneden nog een biertje waarna wij ook naar bed gaan.