Dag 4: Een boottochtje door de Cañón del Sumidero
Vandaag is Meike, iets later dan gisteren, om even na 7.00 uur, wakker. We blijven nog even liggen maar rond 7.30 uur staan we tocht maar op. Het plan is dat we vandaag eerst een boottochtje door de Cañón del Sumidero maken, daarna lunchen en vervolgens vertrekken naar Sima de Las Cotorras om daar wat rond te kijken en er vannacht in een cabaña te slapen.

We ontbijten vanochtend in het restaurant van het hotel, en dat gaat heel goed, ze hebben dingen die wij graag als ontbijt eten, onder ander een enorm bord fruit voor Meike en gewone yoghurt in plaats van vruchtenyoghurt. Dit ontbijt kost 250 pesos, ongeveer anderhalf keer zo veel als ons ontbijt gisteren, maar vandaag vinden we het ook veel beter, zelfs de koffie is heel aardig.

De Cañón del Sumidero is bekend vanwege dit soort wanden De Cañón del Sumidero is bekend vanwege dit soort wanden
De Cañón del Sumidero is bekend vanwege dit soort wanden

Voor we gaan ontbijten regelt Gabrielle een verlate check out maar tijdens het ontbijt besluiten we nog een nachtje hier te blijven. We hebben vakantie dus waarom zouden we ons haasten, dat gat (Sima de Las Cotorras ) kunnen we morgen ook nog wel bekijken. Dus na het ontbijt regelen we eerst even een extra nachtje slapen.

Vervolgens pakken we wat spulletjes, zonnebrand, fototoestel, etc. en lopen naar het kantoortje van de boottochtjes door de Cañón del Sumidero. Daar kopen we voor 160 pesos per persoon een kaartje voor deze boottocht. Hierna moeten we even wachten waarna er een busje verschijnt dat ons een klein stukje verderop naar de opstapplaats brengt. Ook daar moeten we even wachten waarna we onze zwemvesten krijgen en rond 10.15 uur mogen we in de boot en vertrekken we.

Op dit soort boten varen de toeristen door de Cañón del Sumidero
Op dit soort boten varen de toeristen door de Cañón del Sumidero

De boottocht duurt ongeveer twee uur en een kwartier en is bekend omdat hij door een enorme kloof gaat. En dat klopt, de trip is ±33 kilometer enkele reis en meer dan de helft van de tijd kijken we aan beide kanten tegen enorme bergwanden aan. Voor de rest zien we één krokodil, een flink aantal reigers, aalscholvers en gieren en enkele pelikanen.

Wat ons een beetje tegenvalt is dat we hier en daar ook behoorlijk wat plastic rotzooi in het water zien drijven. Het is kennelijk te veel moeite om iemand in te huren om de rotzooi uit het water te vissen.

De krokodil die volgens ons vrijwel alle bezoekers van de Cañón del Sumidero zien
De krokodil die volgens ons vrijwel alle bezoekers van de Cañón del Sumidero zien

Met een topsnelheid van iets meer dan 50 km per uur scheuren we over het water en onderweg stoppen we om naar de krokodil en de gieren te kijken. Ook stoppen we bij een grot met een soort kapelletje, alleen is het beeld dat er normaal staat nu even weg. Het beeld wordt op dit moment (te voet ? ?) heen- en weer gebracht naar Mexico Stad voor de jaarlijkse zegening in de grote Basílica de Nuestra Señora de Guadalupe.

Onze derde en laatste stop is een waterval die vrijwel droog staat en de kerstboom wordt genoemd. Bij de dam krijgen we nog wat uitleg, in het Spaans, over de dam waarna de pet rond gaat en we weer terug scheuren. Al met al vinden we het een heel aardig tripje, maar we kennen mensen die dit echt heel bijzonder vinden, zo enthousiast zijn wij niet.

De grot in de Cañón del Sumidero waar normaal gesproken een beeld van Guadalupe (Maria) staat De waterval (kerstboom) in de Cañón del Sumidero
De grot waar normaal gesproken een beeld van Guadalupe (Maria) staat De waterval (kerstboom) in de Cañón del Sumidero

Terug op de wal lopen we naar het centrum waar we bij restaurant Jardines de Chiapa lunchen. De tuin stelt helaas niet veel voor, maar de kippensoep is prima, de bonensoep helaas niet. Deze keer betalen we 380 pesos voor onze lunch.

Inmiddels is het lekker warm, iets boven de 30° C schatten wij, en dus gaan we na de lunch terug naar ons hotel om een poosje rond het zwembad te hangen. Helaas is het water, net als gisteren, eigenlijk te koud om prettig in te zwemmen / spelen.

Om 17.00 uur beginnen de schaduwen al lang te worden
Om 17.00 uur beginnen de schaduwen al lang te worden

Even na 16.00 uur begint het wat af te koelen en gaan wij op stap voor een rondje door Chiapa de Corzo. We hebben gisteren een kerk op een heuvel in het dorp gezien en daar willen we even gaan kijken. Het kerkje stelt niet veel voor, maar je hebt er wel een erg leuk uitzicht over Chiapa de Corzo. Helaas kijken we wel recht tegen de zon in, dus een aardige foto maken zit er niet in. Er is ook een klein speeltuintje en Meike vermaakt zich daar een poosje prima.

Vanaf het uitzichtpunt zien we ook iets dat op een ruïne van een kerk lijkt en daar willen we ook wel even heen. Als we daar aankomen blijkt het om een afgebrande (? ?) kerk te gaan die men aan het herbouwen is. Wat ons vooral opvalt is dat de buitenmuren van adobe stenen zijn gemaakt.

Een openlucht kerk
Een openlucht kerk

Naast de kerk lijkt men min of meer een openlucht kerk te hebben ingericht en ook hier zien we weer enkele groepen lange afstandslopers. Als we later nog eens informeren krijgen we de indruk dat de meeste groepen naar de Basílica de Nuestra Señora de Guadalupe in Mexico Stad zijn gereden om daar het heilige vuur te halen om dat vervolgens te voet hier heen te brengen. Deze groepen blijven hier nog een paar dagen, tot 12 december, de dag van de heilige vrouwe Guadalupe.

We lopen nog wat rond en tegen 18.00 uur gaan we eten in restaurant El Campanario. Net als bij onze vorige twee restaurants in Chiapa de Corzo is het eten hier wel aardig, maar niet bijzonder. Deze keer is het de kippensoep die niet lekker is. Het is echter wel wat duurder, we betalen 530 pesos en net als gisteren verlaten we om iets voor 19.00 uur het restaurant waarna het dicht gaat.

In december is het om 18.00 uur min of meer donker in Chiapa de Corzo
In december is het om 18.00 uur min of meer donker in Chiapa de Corzo

We lopen naar het koffiezaakje waar we gisterenavond een prima koffie hebben gedronken. Helaas zit dat al dicht, of zou het op maandag helemaal niet open gaan? Gelukkig hebben we inmiddels een Oxxo gezien en dus lopen we daar even heen om twee koffie en een drinkyoghurt te halen die we op het terras naast het zwembad van ons hotel opdrinken.

Ook vanavond is Meike weer erg moe en dus gaat ze om 20.00 uur naar bed. Wij zitten nog een poosje buiten waarbij we onder andere wat vuurwerk, pelgrims die vieren dat ze de tocht gehaald hebben (?), zien.