Dag 3: Via de archeologische site Malpista naar Chiapa de Corzo
Vanochtend staat Meike om 6.50 uur naast haar bed om te vertellen dat ze klaar is met slapen. Het is inmiddels wel licht en wij zijn ook wel ongeveer klaar met slapen en dus staan wij ook op. Douchen doen we vanochtend niet, er is in de cabaña geen warm water en er zijn trouwens ook geen handdoeken. We hebben zelf badlakens bij ons, dus dat laatste is niet echt een probleem.

In het ecologisch toeristisch centrum Jun Jnobentik, waar wij zitten, kan je 's avonds om 19.00 uur niet meer eten, maar om 7.30 uur ontbijten is geen probleem. We proberen een ander restaurantje dan het restaurantje dat we gisterenavond hadden en dit restaurantje is zeker niet beter. De bediening is een beetje raar, de kaart is nog beperkter en de koffie is gewoon niet best. 180 pesos voor een ontbijt is natuurlijk niet veel, maar voor drie porties geroerbakte eieren met wat extra dingetjes en wat drinken is het ook niet goedkoop.

Om even na 9.00 uur zitten we met al onze spullen in onze auto en rijden we een stukje terug in de richting waar we gisteren vandaan zijn gekomen. We willen namelijk naar de archeologische site Malpasito. In minder dan een half uur rijden we naar de tolpoort met dezelfde naam en daar begint het grote zoeken. Eerst een stuk naar links, vervolgens toch maar naar rechts, daarna twee keer vragen en een eind over een onverharde weg die de verkeerde kant op gaat, maar na nog twee keer vragen komen we op de goede onverharde weg terecht.

De omgeving waar we vanochtend door rijden
De omgeving waar we vanochtend door rijden

Uiteindelijk is het 10.15 uur als we onze auto parkeren bij de ingang van de archeologische site Malpasito. Het is zondag en dus mogen wij, net als alle andere inwoners van Mexico, gratis naar binnen. In het gastenboek zien we dat het hier over het algemeen niet druk is, gisteren zijn er vijf mensen geweest. Maar ja, als ze meer mensen willen hebben zouden ze kunnen beginnen met het plaatsen van één of twee extra borden zodat bezoekers wat minder hoeven te zoeken.

De site zelf is netjes onderhouden, maar veel is er niet te zien. Dat we hier een uur rondlopen komt vooral omdat we dachten ergens gezien te hebben dat hier afbeeldingen van dieren te zien zouden moeten zijn. Op zoek naar deze afbeeldingen lopen we twee verschillende paadjes op om te zien of ze daar zijn. Wij vinden helaas geen afbeeldingen van dieren. Terug bij de ingang kijken we nog eens op het informatiebord en lezen we dat de afbeeldingen op de site zelf moet zijn. We hadden dus gewoon beter moeten kijken.

Al met al vinden we ons bezoek aan de archeologische site Malpasito amper de moeite waard, maar dat komt vooral omdat we flink hebben moeten zoeken om het te vinden. Achteraf zouden we wel weer gaan, maar dan in één keer goed rijden en onze auto bij de school in Malpasito parkeren en het laatste stuk onverharde weg lopen. De omgeving is namelijk mooi genoeg voor een wandeling van nog geen kilometer enkele reis.

De archeologische site Malpista
De archeologische site Malpista

Op de terugweg doen we er 5 minuten over om naar de tolpoort te rijden en net als op de heenweg moeten we 28 pesos tol betalen. Hierna rijden we richting Tuxtla Gutiérrez waar we om even na 12.30 uur bij een Subway stoppen om te lunchen, kosten 187 pesos. Onderweg komen we nog één tolpoort tegen, kosten 60 pesos. Verder hebben we de indruk dat de omgeving langzaam maar zeker steeds minder bos en meer weiden begint te krijgen en iets minder groen / bruiner begin te worden.

Na de lunch rijden dwars door Tuxtla Gutiérrez verder en zien we een voor de rest niet zo interessante stad. Wel zien we diverse bekende winkels en restaurants en tot onze verbazing zelfs een Starbucks. In 40 minuten rijden we naar het door ons beoogde hotel, Hotel La Ceiba, in Chiapa de Corzo.

Nadat we een kamer geboekt hebben, kosten 780 pesos voor één nacht, gaan Gabrielle en Meike vrijwel meteen naar het zwembad. Het zwembad is niet erg groot, maar dat is niet het grootste probleem. Het probleem met dit zwembad is dat het voor het grootste deel in de schaduw ligt en daardoor wordt het water niet lekker warm. Echt lekker zwemmen zit er dus niet in. Toch hangen we een paar uur rond het zwembad, het is daar namelijk wel lekker koel, en daar hebben we wel internet en op onze kamer niet.

Het centrale plein van Chiapa de Corzo
Het centrale plein van Chiapa de Corzo

Rond 16.30 uur verlaten we het hotel om een rondje door Chiapa de Corzo te lopen. Het valt ons op dat Chiapa de Corzo, ondanks dat er een erg bekende en goed lopende toeristisch attractie, de Cañón del Sumidero, is, geen goed onderhouden dorp is. Wel hangt er rond het enorme centrale plein een heerlijk relaxte sfeer.

Dit laatste komt waarschijnlijk door de diverse groepen langeafstandslopers / pelgrims die hier rondhangen / aan het uitrusten zijn. We hebben de afgelopen dagen meerdere van dit soort groepen langs (op) de (snel)weg zien lopen. Voor zover wij kunnen zien slapen de groepen die we hier zien vannacht op het plein.

Pelgrims rond het centrale plein in Chiapade Corzo
Pelgrims rond het centrale plein in Chiapade Corzo

Hierna lopen we naar de Templo de Santo Domingo de Guzmán, waar eigenlijk niet veel aan te zien is. Men is het dak aan het vervangen en we kijken nu tegen golfplaten aan. Wat wel aardig aan deze kerk is, is dat we voor 10 pesos de toren mogen beklimmen en zo hebben we een aardig uitzicht over Chiapa de Corzo.

Nadat we nog wat winkeltjes bekeken hebben wil Meike eten en gaan we op zoek naar een restaurant. De zon is al wel onder, maar echt donker is het nog niet en wij vinden 18.00 uur wel wat vroeg. Maar gelukkig is Meike er nog, want het eerste restaurant waar we naar binnen willen gaat om 18.00 uur dicht en daar komen we niet meer in. Bij het volgende restaurant, Los Corredores, mogen we wel naar binnen. We eten hier heel aardig, en als we om iets voor 19.00 uur de zaak verlaten gaat deze achter ons op slot.

Uitzicht over Chiapa de Corzo
Uitzicht over Chiapa de Corzo

We lopen nu naar een koffiezaakje dat we gezien hebben. Een frappuccino zit er helaas niet is, het ijs is op. En als we rond 19.45 nog een tweede bakkie willen gaat dat ook niet, de zaak gaat dicht. Het is toch wat, als je om 20.00 uur nog wat wilt eten of drinken heb je hier echt een probleem, alleen het restaurant in ons hotel lijkt nog open te zijn.

Nadat we Meike in bed hebben gelegd gaan we zelf nog een poosje buiten zitten. Het is nog steeds heerlijk weer. Tegen 22.00 uur wordt het tijd om naar bed te gaan, Meike lag er vroeg in en zal morgen dus ook wel vroeg wakker zijn.