Dag 2: Met de auto van Córdoba naar Lago del Rey Nezahualcóyotl
Tijdens ons volgende bezoek aan Córdoba, als dat er ooit komt, gaan we dus niet weer naar Hotel Mansur, of willen we op zijn minst naar kamers aan de andere kant van het hotel. Wat maakt die weg voor de hotel een herrie en dat de hele nacht door. En dan beginnen de klokken van de kathedraal vanaf 6.30 uur ook nog eens ieder half uur te slaan. Oftewel, we hebben vannacht niet bijzonder goed geslapen.

Tegen 8.00 uur beginnen we op ons gemak met opstaan, de douche is gelukkig prima, waarna we in een restaurant aan de Plaza de Armas, een ander restaurant dan gisterenavond, gaan eten. We eten daar een heel behoorlijk ontbijt en ondanks dat we op straatniveau zitten hebben we nog steeds een leuk uitzicht.

De kathedraal (Catedral de la Inmaculada Concepción) in Córdoba
De kathedraal (Catedral de la Inmaculada Concepción) in Córdoba

Op de terugweg naar het hotel lopen we nog even over het plein, met name langs de kerstboom. Nadat we alles ingepakt en de sleutel ingeleverd hebben, rijden we om 10.10 uur de parkeergarage van het hotel uit. Ons volgende doel is de archeologische site La Venta net over de grens in de staat Tabasco. Volgens onze gps zouden we daar rond 13.30 uur moeten aankomen.

Het is behoorlijk rustig op de snelweg waar wij overheen zoeven en meestal is het een prima weg. Helaas zijn er ook enkele (te) lange stukken waar we flink zitten te rammelen van alle hobbels en gaten. Hier en daar wordt er wat geklust aan de weg en daar moeten we even wat rustiger aan doen.

De omgeving waar we door rijden is behoorlijk vlak. In het begin zien we redelijk veel suikerriet, vervolgens zien we een poosje onder ieder viaduct een ananasstalletje en tot slot zien we aan beide kanten van de weg steeds meer meertjes. Net als gisteren zien we trouwens ook vandaag weer meerdere groepjes pelgrims die in een soort estafette run ergens heen hollen.

Onderweg, ook op de snelweg, zien we meerdere van dit soort groepjes pelgrims
Onderweg, ook op de snelweg, zien we meerdere van dit soort groepjes pelgrims

Om 12.50 uur stoppen we bij een benzinepomp in de buurt van Minatitlán waar we niet alleen tanken, maar ook even op ons gemak lunchen. Onderweg hebben we om de 50 tot 100 kilometer een benzinepomp gezien, maar meestal zat er geen winkeltje bij en de restaurantjes die we een enkele keer zagen, zagen er meestal behoorlijk verlaten uit. Bij deze benzinepomp zit echter een heel behoorlijk restaurant waar we een paar prima torta's (belegde broodjes) eten, kosten 185 pesos.

Voordat we stopten hadden we al besloten niet naar La Venta maar naar Tuxtla Gutiérrez te gaan. Meike heeft vanochtend een uurtje in de auto geslapen en verder heerlijk rustig naar buiten zitten kijken, we durven het dus wel aan om wat verder te rijden. Tijdens de lunch wijzigen we ons plan weer, we willen nu naar een cabaña in de buurt van Malpasito, dat is een dik uur dichterbij dan Tuxtla Gutiérrez zodat we waarschijnlijk niet pas om 16.30 uur maar rond 15.30 uur bij onze slaapplaats voor de komende nacht zijn.

Rond 13.50 uur draaien we de snelweg weer op en 20 minuten later gaan we er weer af om vijf minuten later de tweebaansweg richting Tuxtla Gutiérrez te nemen. De weg is prima en niet druk waardoor we ook hier prima kunnen doorrijden. Vonden we de omgeving vanochtend al behoorlijk tropisch, vanmiddag vinden we de omgeving nog tropischer en mooier. We rijden door een redelijk bosrijke omgeving met wat glooiende bergen / heuvels en hier en waar wat weiden. Ook vanmiddag doet Meike een dutje in de auto. We betalen vandaag zes keer tol, totale kosten 547 pesos.

De weg richting Tuxtla Gutiérrez gaat door deze omgeving
De weg richting Tuxtla Gutiérrez gaat door deze omgeving

Volgens onze informatie moet er iets voorbij kilometerpaal 136 een afslag zijn naar enkele cabaña's. Er is inderdaad een smal onverhard weggetje met een slagboom. Er ligt wel een slot bij de slagboom, maar hij zit niet op slot dus wij doen hem open en rijden verder. Zo komen we om even voor 15.00 uur bij El Ranchos del Lago del Rey Nezahualcóyotl.

We staan midden in het bos en naast de onverharde weg staan wat huisjes. Als we een mannetje vragen naar hoe en wat, zitten we wel goed en kunnen we ook een cabaña huren, maar er zijn twee problemen. Ze hebben geen eten voor ons en de cabaña moet eerst nog schoongemaakt worden. Het klinkt een beetje alsof hij ons liever weer ziet gaan.

We besluiten daarom niet te blijven en iets verderop langs de doorgaande weg te gaan kijken. Aan de overkant van het meer, Lago del Rey Nezahualcóyotl, zitten namelijk enkele restaurantjes en daar zou men ook cabaña's verhuren. Deze verzameling gebouwtjes heet Jun Jnobentik, en na wat zoeken en vragen kunnen we hier voor 400 pesos een cabaña huren, wat we ook doen.

De brug over het Lago del Rey Nezahualcóyotl
De brug over het Lago del Rey Nezahualcóyotl

Aan de ene kant is dit een hartstikke mooi, ruim stenen gebouw met uitzicht op een prachtig meer. Aan de andere kant is er geen warm water, liggen er meerdere gebroken tegels op de vloer van de cabaña, staat het zwembad duidelijk al langere tijd leeg, gaan de restaurants rond 18.00 uur dicht omdat er daarna geen stroom meer is en heeft de mobiel van Gabrielle hier geen ontvangst. Wat ons betreft is het een prima locatie / cabaña, maar 400 pesos vinden we eigenlijk wel wat veel voor zoiets eenvoudigs.

Jun Jnobentik, het 'dorpje' waar wij vannacht slapen
Jun Jnobentik, het "dorpje" waar wij vannacht slapen

Buiten van het uitzicht genieten, is hier eigenlijk niets te doen en dus gaan we om 17.30 uur maar eten, dan missen we dat in ieder geval niet. We eten een vrij eenvoudige maaltijd en voor het eerst in ons leven quesadilla's die echt niet lekker zijn. Ze gebruiken duidelijk een verkeerde soort kaas. Voor de rest is het allemaal prima en zeer zeker niet duur, 340 pesos.

De linker is onze cabaña
De linker is onze cabaña

Om even na 18.00 uur is het flink donker en worden er enkele aggregaten gestart. Om 19.00 uur is het echt pikdonker en beginnen de diverse restaurantjes langzaam maar zeker te sluiten. Gelukkig zitten wij bij het restaurant dat de cabaña's verhuurt en men zegt dat ze de hele avond en nacht stroom hebben. Zo hoeven we niet in het pikdonker te zitten. Intussen hebben we wel onze zaklamp gehaald zodat we straks de weg terug naar onze cabaña kunnen vinden.

Om 19.30 uur zegt Meike dat ze naar bed wil en dat mag. Hierna drinken wij op ons gemak nog een biertje, typen we dit verslag, lezen we nog wat en genieten we nog een poosje van de sterrenhemel, er is geen maan te bekennen, tegen 21.30 uur gaan ook wij naar bed.