Excursies in en rond Mexico Stad, bootje varen in Xochimilco
De binnenplaats van kerk van Xochimilco
De binnenplaats van kerk van Xochimilco
Op zaterdag 27 februari 2010 zijn we samen met de ouders van Gabrielle naar Xochimilco geweest. Zij hadden in een boek gelezen dat je daar drijvende tuinen zou hebben. Prima, wij waren er ook nog nooit geweest dus nadat we uitgezocht hebben hoe we er moesten komen, stappen we om iets voor 11.30 uur in de auto. Een groot voordeel van Xochimilco is dat het niet zo ver rijden is. Tegen 12.15 uur komen we aan in dit dorpje dat volledig is opgeslokt door Mexico Stad. Je kunt er ook relatief eenvoudig met het openbaar vervoer, metro en tram, komen.

We parkeren de auto en kijken wat om ons heen. Ja, hier liggen duidelijk toeristenboten. Dus loopt Gabrielle maar even naar een hokje waar ze wat informatie lijken te hebben en dat hebben ze ook. Ze hoort niet alleen dat een boot 200 pesos per uur kost maar ook dat er twee soorten tochten zijn, een ecologische tocht, die begint op de plek waar we nu zijn, en een tocht door het dorp die een stukje verderop meerdere opstapmogelijkheden heeft.

We willen liever de tocht door het dorp maken dus lopen we een stukje richting de andere opstapplaatsen. Hierbij stoppen we ook even bij de kerk waar we langskomen. Daar is op dit moment net een trouwdienst aan de gang. Hierdoor kunnen we er niet uitgebreid in rondlopen.

Als we bij een haven met tig boten aankomen willen zij wel een stukje met ons varen, 300 pesos voor één uur of 600 pesos voor twee uur. Na wat gedoe willen we dit wel doen, al klopt de prijs volgens ons niet en dat zien we later op internet bevestigd. Maar we gaan eerst nog even wat te eten kopen voor onderweg.

Op het moment dat we weglopen komt er een vrouwtje op ons af dat zegt dat we wel voor 200 pesos mee kunnen. Prima, maar we willen nog steeds eerst wat te eten en drinken kopen. Vijf minuten later zijn we terug en krijgen we voor 200 pesos inderdaad onze eigen boot. Wel heeft men vast op de binnenkant van het dak geschreven dat men aan het eind een fooi van 50 pesos verwacht.

Al snel wordt het behoorlijk druk op het water
Al snel wordt het behoorlijk druk op het water

Het varen gaat een beetje zoals op een punter in Giethoorn (dat hebben we nog nooit gedaan) en een gondel in Venetië (hebben we ook nog nooit gedaan). Oftewel wij zitten in de boot en achter ons staat een man met een flinke paal de boot vooruit te duwen. Het grootste verschil met Giethoorn en Venetië is dat ons boot een stuk groter is. We zitten op "normale" keukenstoelen om een tafel.

In het begin zien we wat boten op het water, maar nadat we langs de afslag naar een grote haven zijn gevaren wordt het flink druk op het water. Je kunt nog net niet van de ene boot naar de andere springen en zo de overkant bereiken, maar veel scheelt dat niet.

Verder zijn er twee soorten toeristenboten, de iets kleinere (maximaal 8 personen) zoals die van ons en de wat grotere waar je met een hele groep op kunt of in je eentje met nog een aantal mensen die je verder niet kent. Verder zien we ook een enorm gevaarte van zes aan elkaar geknoopte boten, dat zal we een feestje of zo zijn.

Ook zijn er nog een flink aantal kleinere boten allerlei handeltjes. Zo kan je op het water niet alleen snacks en drinken, maar ook planten, warme maaltijden, kleden, etc. kopen. Verder bestaat er ook de mogelijkheid om even een stel muzikanten in te huren die dan een muziekje voor je spelen.

Al dit gekrioel op het water maakt dat er wel van alles te zien is. En dat is maar goed ook, want wat we van (op / langs) de wal zien is niet echt interessant. Als onze schipper na een half uur vraagt of we niet één maar twee uur willen vinden we het wel prima en laten we het lekker bij één uur.

Terug op de wal lopen we via een andere route terug richting de auto. Hierbij komen we door een paar leuke straatjes en over een flinke markt. Zo'n markt is natuurlijk altijd leuk om even over heen te lopen.

Nopal schoonmaken doe je liever niet met je blote handen
Nopal schoonmaken doe je liever niet met je blote handen

Om even na 15.15 uur zitten we weer in de auto en ondanks dat we op de Periferico in een enorme file terecht komen zijn we een uur later weer thuis. Het was niet heel bijzonder, maar wel geinig om een keer gezien te hebben.

Voor meer foto's van Xochimilco kijk je in dit fotoalbum met 18 foto's en een filmpje van Xochimilco, dat is inclusief de bovenstaande foto's.