Net als vorige week, toen we naar Xochimilco gingen, stappen we ook vandaag rond 11.30 uur in de auto. En net als vorige week rijden we ook vandaag ongeveer drie kwartier voor we op onze plaats van bestemming, het Ex-Convento del Desierto de los Leones, zijn. Onderweg moeten we trouwens een keertje tol voor de snelweg, 10 pesos, en entree voor het nationaal park, ook 10 pesos, betalen.
 |
| In nationaal park Desierto de los Leones kan je prima picknicken, en er zijn dus ook (heel) veel mensen die dat doen |
Nadat we de auto geparkeerd hebben kijken we op ons gemak wat rond. Het is hier behoorlijk druk met mensen uit Mexico Stad die de stad even ontvluchten en lekker buiten gaan picknicken. Dat kan hier echt heel goed, overal staan picknicktafels met daarbij een soort barbecues zodat je vlees kan braden of tortillas kan opwarmen.
Wij betalen 10 pesos per persoon om het ex-klooster van binnen te kunnen bekijken. Het is vooral een oud gebouw wat door brand of zo een belangrijk deel verloren heeft. Verder zijn er diverse mooi aangelegde tuinen waar we op ons gemak wat rondkijken. Zo ontdekken we een soort kelder waar je in mag. Die kelder is echter niet alleen erg laag, maar ook erg donker. Dus neem als je gaat een zaklamp mee, dan kan je hier een stukje lopen / schuifelen / kruipen.
 |
| Wij vermoeden dat hier ooit een dak boven heeft gezeten |
 |
| De binnenplaats van kerk van Xochimilco |
En waarachtig, dit is best een geinig paadje, we lopen een leuk stukje omhoog totdat we weer bij een asfaltweg komen. Daar blijkt dat de senioren onder ons het een behoorlijk stevige wandeling vinden en besluiten we via een andere route terug te gaan.
Eerst lopen we een stukje over de asfaltweg, dankzij onze gps gaan we niet links, maar rechtsaf. Iets verderop vinden we weer een paadje, deze keer gaat het behoorlijk steil naar beneden. Na iets meer dan een uur zijn we weer terug. We hebben een kleine 2,5 kilometer gelopen en zijn ruim 100 meter omhoog, tot ongeveer 3050 meter, en weer naar beneden gegaan.
Nu is het tijd om wat drinken in een van de restaurantjes die hier zijn. Als de glazen leeg zijn halen we onze auto op, wel even een paar pesos aan de parkeerwacht geven, en rijden we via een alternatieve route terug naar huis. Daar komen we rond 15.30 uur aan.
Het klooster was aardig, iets minder spectaculair dan Gabrielle het zich herinnerde, maar de wandeling smaakte naar meer. Dus als we de kans krijgen gaan we zeker nog een keer terug om hier wat meer te wandelen.
De foto's die we vandaag gemaakt hebben vind je in dit foto-album.
