Toen we dit typen keken we nog even naar ons nieuwsbericht van mei 2005. Dat was onze eerste maand in Peking. Nu we opnieuw onze weg moeten vinden in een grote stad denken we natuurlijk veel terug aan hoe het toen was. Onze conclusie is dat het hier in Mexico Stad vooral anders is, niet persé beter of slechter.

Over het gebruik van monddoekjes bij een griepepidemie is veel discussie, dit lijkt ons een goede oplossing

Doordat de Nederlandse ambassade hier in Mexico Stad veel kleiner is dan die in Peking is de dynamiek op het werk van Gabrielle behoorlijk anders. Verder sluit de werkcultuur op de ambassade redelijk aan bij de werkcultuur in Mexico, en dat is toch even wennen na het hectische Peking.
Jacob maakt zich nu daarentegen een stuk drukker dan tijdens onze eerste weken in Peking. Zo is hij inmiddels actief lid van de Nederlandse Vereniging in Mexico waarbij hij inmiddels de laatste versie van het blad van de club, de PoPo (Polders om de Popocatepetl) heeft gelay-out.

Verder zijn we erg druk met het leren van Spaans. In Peking kan je prima leven in de "bubbel" van / voor buitenlanders en hoef je niet echt Chinees te leren om zonder problemen door het leven te gaan. Hier in Mexico is dat allemaal anders. Je zult echt Spaans moeten spreken en inmiddels hebben we dan ook onze eerste intensieve privé cursus (drie uur les per dag + het nodige huiswerk) achter de rug. Voor de komende maanden hebben we nu twee uur privé-les per week georganiseerd.
Alle inspanningen beginnen nu hun vruchten af te werpen. Communiceren in het Spaans gaat na een maand Mexico al bijna net zo goed als communiceren in het Chinees na vier jaar China.

Wat verder erg opvalt, maar ook weer niet raar is, is hoe de Nederlandse gemeenschap er hier uitziet. In Peking zie je vrijwel geen Nederlanders die er meer dan 10 jaar zitten en al helemaal geen mensen die er meer dan 20 jaar zitten. Dit heeft uiteraard veel te maken met het feit dat China tot eind jaren '70 min of meer gesloten was voor buitenlanders.
Hier in Mexico Stad is dat echt anders. Je ziet hier veel Nederlanders die hier al meer dan 10 jaar zitten. Ook 20 of 30 jaar is geen probleem. Verder merk je ook dat het verloop in de gemeenschap veel kleiner is dan in Peking. In Peking vertrekt jaarlijks iets van 20 - 30 procent van de Nederlanders, en dan tellen we de studenten niet mee. Hier in Mexico lijkt alles veel stabieler en zijn de Nederlanders ook veel meer geïntegreerd in de lokale samenleving. Dat komt natuurlijk ook doordat vrijwel iedereen hier de lokale taal (Spaans) spreekt terwijl in Peking slechts een klein deel van de Nederlanders Chinees spreekt.

Er is nog een ander groot verschil tussen Mexico Stad en Peking en dat is het veiligheidsaspect. Peking is wellicht een van de veiligste hoofdsteden ter wereld en Mexico Stad is dat zeker niet. Toch zijn we in onze eerste weken in Peking al bestolen terwijl dat hier in Mexico Stad nog niet gebeurd is. Zo zie je maar, ook een ding als veiligheid is relatief.

Tijdens onze zoektocht naar een huis of appartement in Mexico Stad kwamen we in een penthouse met echt een geweldig uitzicht over de stad (met name Polanco, de buurt waar we volgende maand gaan wonen), we hebben ook een veel grotere versie van deze panaramofoto beschikbaar.

Vorige maand schreven we over onze uitgebreide zoektocht naar een huis / appartement in Mexico Stad. Inmiddels hebben we iets gevonden en als alles goed gaat gaan we begin juni verhuizen, dus volgende maand meer hierover.
Voor de rest hebben we in mei niet zo veel bijzonders gedaan. Gedeeltelijk als gevolg van de griep waardoor begin mei alles min of meer dicht was en gedeeltelijk omdat we erg veel tijd investeerden in het leren van Spaans. Hierdoor hebben we nog geen kans gezien om naar het centrum of een andere toeristische attractie te gaan. Maar dat is geen probleem, we mogen hier nog vier jaar wonen, dus nog tijd genoeg om de stad te verkennen.