Iedere maand een berichtje op je website plaatsen is wel leuk, maar soms hebben we totaal geen inspiratie, zoals deze keer. Is er dan niet gebeurd in deze twee maanden, natuurlijk wel, maar niets dat wij bijzonder genoeg vinden om hier te vermelden.

Zo zijn we begin oktober voor het eerst twee weken met de auto op vakantie geweest in China. Dit was erg leuk, maar ook behoorlijk vermoeiend. Een uitgebreid verslag hiervan hebben we inmiddels aan ons overzicht met uitstapjes in China toegevoegd.
Verder moest Gabrielle in november voor haar werk twee weken naar Engeland en Nederland. Jacob is vervolgens ook naar Nederland gegaan. Dit was erg gezellig. Zo konden we eind november Sinterklaas vieren in Nederland en een weekendje wandelen met Hopman. We hebben deze keer ook uitgebreid gewinkeld, hagelslag, kaas en pepernoten voor de ambassade vulden een behoorlijk deel van onze koffer.

Sinds ons vertrek uit Nederland is al een groot aantal oud-collega's langsgekomen in Peking. Enkelen maken gebruik van onze gastvrijheid. Anderen hebben een eigen hotel en vragen ons of we het eluk vinden om een keer samen ergens te gaan eten. Beide is leuk en zo blijven wij op de hoogte van de laatste roddels.

Toch hebben we op het moment dat we dit schrijven (half december) toch nog een leuk verhaal over onze fietsenstalling. Onder onze flat zit een grote fietsenstalling waar voor 95% fietsen van personeel staan. Overdag is het daar behoorlijk vol.

Het mag duidelijk zijn waar onze fietsen normaal staan

Wij hebben er vier fietsen staan, de twee fietsen die we uit Nederland hebben meegenomen en de twee fietsen die we in China gekocht hebben toen onze Nederlandse fietsen nog niet in China waren.

De fietsenstalling wordt bewaakt door een mannetje (het afgelopen jaar hebben we vier verschillende mannetjes gehad). Deze mannetjes hebben weinig te doen en zorgen er onder andere ook voor dat de fietsen netjes staan. Zo staan alle fietsen van de bewoners min of meer bij elkaar.
Dit ging goed totdat men een half jaar geleden een rij fietsen achter de onze begon te zetten. Hierdoor konden wij bijna niet meer bij onze fietsen. Bijna want het dienstdoende mannetje was altijd bereidt om een paar fietsen te verzetten zodat we er wel bij konden.
Jacob vond dit niet zo tof en heeft onze fietsen toen verplaatst naar een betere plek. Hij wil graag al onze fietsen bij elkaar hebben staan zodat we ze aan elkaar vast kunnen leggen. Dit om de kans op diefstal (we hebben geen idee of dit een reëel gevaar is) te minimaliseren.

De afgelopen maanden werkte dit heel behoorlijk. Soms moesten we een andere fiets iets aan de kant zetten, maar over het algemeen ging dit prima of haalde het dienstdoende mannetje zodra we in de fietsenkelder kwamen de fiets de naast onze andere fietsen stond weg zodat wij onze fiets daar neer konden zetten.
Sinds een paar weken is er weer een nieuw mannetje. Hij is wat minder actief met het weghalen van fietsen etc. We begonnen hem net lui te vinden doen er iets totaal nieuws bij onze fietsen verscheen, een grote pylon. We hebben het nu een weekje bekeken en hij mag dan misschien lui zijn, dom is hij zeker niet.
Wat gebeurt er namelijk. Zodra wij een of meerdere van onze fietsen weghalen, zet hij de pylon op de plek waar onze fietsen staan. Hierdoor zetten anderen hun fietsen hier niet neer en hebben wij nu dus echt onze eigen plek in de fietsenstalling "verovert".

Wat alleen jammer is, is dat twee weken nadat we dit stukje schreven er weer een ander mannetje was en hij niet van plan was om onze bevoorrechte behandeling voort te zetten.