Zodra het licht wordt begint het vee rond onze yurt te blaten etc. Hierdoor zijn we op tijd wakker. We blijven liggen tot we de eerste toeristenboot op het meer horen. Dan, rond 9.00 uur, staan we op. Vervolgens krijgen we ons ontbijt, rijst met reepjes aardappel en een kommetje thee.
We willen eigenlijk met al onze spullen langs de andere kant van het meer naar de bus lopen. Wanneer we vragen of dat mogelijk is, zegt Rashit dat dit niet kan. Dus schakelen we over op plan B. We nemen alleen onze dagtochtrugzakken mee en proberen het toch. Mocht het lukken dan loopt Jacob door om onze grote rugzak te halen en mochten we rond 12.00 uur het idee hebben dat het niet lukt, dan gaan we terug. Onze bus vertrekt om 16.00 uur.

Het is 10.15 uur als we op stap gaan. De eerste tegenslag komt bij de zuidkant van het meer. Daar lopen nog enkele behoorlijk grote stroompjes die we graag zonder natte voeten oversteken. Het kost behoorlijk wat moeite om de juiste oversteekplaatsen te vinden. Maar na iets van twintig minuten hebben we de oversteek dan toch gemaakt.

Een stuk van het pad aan de zuid-oost kant van het Heavenly Lake

Het pad aan de oostkant begint hoopvol. Een aangelegde (steile) trap lijkt ons het bewijs dat je rond moet kunnen lopen. Nadat we een inham met de yurt van een lokale geitenboer hebben gepasseerd (doorlopen want het stinkt hier nogal en oppassen waar je je voeten neerzet hoeft niet, het is niet mogelijk om niet in de geitenkeutels te gaan staan) komen we bij de volgende baai waar onze poging om rond het meer te lopen strandt.

De verwachting is dat we het niet halen om op tijd (rond 13.30 uur) aan de noordkant van het meer te zijn. Verder blijkt het aangelegde pad hier op te houden, het pad loopt onder water verder. We hebben de indruk dat er vroeger wel een pad was. We zien namelijk op meerder plaatsen stukken pad onder water staan en hier en daar zien we ook gras dat onderwater groeit. Maar voordat dit pad eventueel begaanbaar is moet het water zeker twee meter dalen en wij zien dat niet meteen gebeuren.
Wel loopt er een geitenpaadje omhoog en wanneer je alle tijd hebt, licht bepakt bent en soepel een berg oploopt zou het wellicht mogelijk zijn om toch rond te lopen. We schatten dat er één of twee oversteken tussen baaien zijn waar geen aangelegd pad is. Het is uiteraard ook mogelijk dat men over enkele jaren hier gewoon een pad heeft gemaakt en dan is het zeker geen probleem.

Daar verdwijnt ons pad onder water

We eten en drinken wat en gaan op weg terug. Het oversteken van de stroompjes gaat nu veel sneller omdat we weten waar we zijn moeten en rond 13.15 uur zijn we weer terug bij de yurt.
We gaan nog even zitten en krijgen (zoals we gokten) vanzelf wat te eten voor onze neus, rijst met wat groenten. Deze keer van een oude mevrouw die we nog niet eerder gezien hebben. Zij zegt dat we 10 RMB voor het eten moeten betalen. Tja volgens ons zaten er twee lunchen bij de overnachting die 50 RMB kostte. Dus zeggen we dat we hier slapen, alleen zegt Jacob mingtian (morgen) in plaats van zoutian (gisteren). De vrouw neemt hier genoegen mee, maar tijdens het eten slaan wij toch aan het twijfelen. Ach wat is 10 RMB nou, we besluiten haar toch de 10 RMB te geven.

Uitzicht op de zuidelijke oever van het Heavenly Lake

Na de lunch richten we onze rugzakken opnieuw in. We lopen in ongeveer 50 minuten naar de plaats waar de bussen naar de parkeerplaats stoppen / vertrekken. Tijdens deze wandeling hebben we goed uitzicht op de noordoever van het meer. Hier staan erg veel rekken met jurken etc. die je tegen betaling kan aantrekken om vervolgens een foto van jezelf te laten maken.
Want eigenlijk is Heavenly Lake gewoon een redelijk groot bergmeer, niets meer en niets minder. Dus wanneer je daar geen dingen als een verkleedpartij, een watermolen, een tempeltje, een flink aantal restaurantjes en winkeltjes, een kabelbaan, etc. neerzet, is er eigenlijk niets te doen. En dus is dit inmiddels allemaal aanwezig.

Van ons hoeven al deze extra's niet. Als je goed zoekt kan je hier redelijk wandelen en in combinatie met een nachtje in een yurt is het wat ons betreft een prima tweedaags uitje. Overigens hebben we de indruk dat andere mensen die voor de tweedaagse optie kiezen vooral voor de rust van de bergen komen en minder om te wandelen. Wanneer je voor de ééndaagse optie kiest heb je wat ons betreft twee opties, je blijft rond de Chinese attracties hangen of je loopt hier zo snel mogelijk aan voorbij om een wandeling van vier of vijf uur te maken. In het eerste geval kan je je volgens ons de busreis van twee keer twee uur beter besparen en naar een of ander park in de stad gaan. In het tweede geval kan je volgens ons, afhankelijk van hoeveel geluk je hebt met je route een leuke dag in de bergen hebben.

De toeristische noordelijke oever van het Heavenly Lake

Als wij bij de bussen komen willen we eigenlijk met de kabelbaan naar beneden, naar de parkeerplaats. Daar staat echter een enorme rij en dus besluiten we om toch maar met de bus te gaan. Inmiddels hebben we ook het kenteken van de bus doorgekregen (je kunt hier in de bergen gewoon je mobiele telefoon gebruiken) en als we op de parkeerplaats zijn hebben we hem vrij snel gevonden.
Het is pas 15.15 uur en we zouden om 16.00 uur de bus moeten hebben. Ondanks dat we al wel enkele mensen in de bus zien zitten besluiten we eerst maar een ijsje te kopen en even in de schaduw te gaan zitten.
Dan merkt de gids dat we terug zijn en blijkt dat de rest er ook al zo'n beetje is oftewel of we in willen stappen. Als we dan ook meteen vertrekken, dan willen we dat wel. Dat instappen gaat alleen niet vanzelf. Als we zitten blijkt iemand te vinden dat we op zijn plaats zitten (hij zal op de heenweg wel op deze plek gezeten hebben) dus komen we op de achterbank terecht. Echter er komen nog steeds mensen de bus in en die willen allemaal op de achterbank. Ja dat gaat dus niet, dus hebben we even wat gedoe waarna de laatsten toch ergens anders gaan zitten.

Voor de gids is helemaal geen plaats. Nadat ze eerst haar praatje heeft afgedraaid, twee liedjes heeft gezongen en een paar moppen heeft verteld, gaat ze in het gangpad zitten. Op zich wel een beetje raar want wij moesten extra betalen zodat men in de bus van vandaag twee stoelen voor ons vrij kon houden.

Bij de parkeerplaats is speciaal voor de toeristen een waterval met bijbehorende watermolen aangelegd

Rond 17.30 uur, een uur eerder dan verwacht, zijn we in Ürümqi. Dat wil zeggen, bij een winkel waar iedereen wat mag kopen. Wij hebben geen zin in deze toestand en pakken onze spullen en gaan opzoek naar een taxi. Deze taxi brengt ons naar het Tianshan Virtuous Country Hotel waar we nu voor de derde keer komen.
Deze keer nemen we een kamer voor twee uur (kost 100 RMB). Zo kunnen we even douchen, op een echte wc zitten, onze e-mail checken, onze rugzakken inrichten voor de treinreis van vannacht, diverse batterijen opladen, etc. Het krijgen van de netwerkkabel gaat deze keer trouwens veel eenvoudiger dan de vorige keer. Zodra Jacob internet zegt gaat er een la open en komt er een kabel uit. Lang leve de vooruitgang.

Een kleine twee uur later checken we helemaal opgefrist weer uit. We hebben besloten om in het restaurant van het hotel te gaan eten. Daar heeft men een buffet voor 49 RMB per persoon. Dat gaat echter pas om 19.30 uur open dus mag je om 19.25 uur het restaurant nog niet in.
We wachten even bij een soort barretje waar een bord staat dat men verse appelsap heeft. Dat heeft men dus niet, maar wel een ander pak waar ook appels op staan. Dus neemt Jacob dat maar mee. Na de eerste slok weten we het, dit is geen appelsap, maar appelazijn, ook niet lekker.
Inmiddels is het buffet open. Het ontbijt in het Tianshan Virtuous Country Hotel vinden we niet zo bijzonder maar dit buffet is zijn geld zeker waard. Lekker veel groenten, genoeg vlees en veel fruit. Deze keer slaan we de rijst even over.

Aangezien we verder toch niets te doen hebben gaan we na ons diner met de taxi naar het station. Het is 21.15 uur als we daar aankomen, onze trein gaat om 22.50 uur. Alle tijd dus om rond te kijken in dit nieuwe gebouw. Jacob wil ook nog even proberen of hij soms aan het loket nog een kaartje voor een hard of soft sleeper kan kopen. Maar in de hal waar de loketten zijn is het zo benauwd dat hij geen zin heeft om voor een minimale kans op succes een half uur in een rij te gaan staan.

In de wachtruimte maken we nog een praatje met een jongen en zijn ouders die wel kaartjes voor soft sleepers hebben. Maar ja, zij hebben hun kaartje al lang geleden gekocht. Een half uur voordat de trein vertrekt komt er beweging in de meute en twintig minuten voor vertrek gaan de poortjes open en mogen we naar de trein. Nu maar hopen dat we de komende 15 uur niet op een hard seat hoeven te zitten.