Deze keer gaan we op stap en nemen we Erik en Jan mee. Zij zijn vanochtend met de trein vanuit Shanghai in Peking aangekomen. Om 8.00 uur stonden ze bij ons voor de deur. Vervolgens hebben we samen ontbeten, zij zich opgefrist en wij ingepakt etc. en tegen 11.30 uur rijden we de vierde ringweg op richting Shanhaiguan (shānhǎiguān / 山海关).
Dit is na Datong (dàtóng / 大同) de tweede keer dat we echt op stap gaan met een auto en de eerste keer dat we met onze eigen auto op stap gaan (Datong hebben we met een huurauto gedaan). Onze ervaringen tot nu toe maken dat we verwachten dat we onderweg van alles en nog wat zullen zien. Dat valt erg tegen / mee en de eerste 170 km is de reis ronduit saai. Rond de 200 km komen er bergen in zicht, tot die tijd rijden we door vlak terrein, wat maakt dat er iets meer te zien is. Op dat moment stoppen we ook ergens bij een servicepunt om wat te eten en eerlijk is eerlijk, we eten prima. Ook handig dat men hier een soort koelvakken heeft met de rauwe versies van de gerechten die ze verkopen waardoor we makkelijk kunnen uitzoeken wat we willen eten.
Na het eten is het wel gedaan met het rustige rijden want de laatste 100 km zijn er om de haverklap wegwerkzaamheden met de ene keer links en dan weer rechts wegafzettingen. Maar alles verloopt zonder problemen, al staan we nog wel een keertje een paar minuutjes stil in een file. Uiteindelijk rijden we rond 15.30 uur Shanhaiguan in.

Gabrielle en Erik hebben een hotel uitgezocht, North Street Hotel, midden in het gebied binnen de oude stadmuren. Als we door een poort van deze oude stadmuur rijden weten we echter niet waar we moeten kijken. Wat is hier aan de hand. Binnen de stadsmuur staat / stond alleen laagbouw en ongeveer de helft is gesloopt en de helft die er nog staat is men aan het slopen. Ja, denk je nu echt dat we hier een hotel gaan vinden?
Maar ja, wie weet en dus rijden we door naar het straatje waar het hotel zou moeten staan. De auto pas net tussen de muur links en het puin rechts door en ja hoor, daar zien we dan toch de twee leeuwen staan uit de beschrijving, het zal toch niet waar zijn. Opgelucht zet Jacob de auto op het binnenplaatsje neer.
We stappen uit en lopen even wat rond om snel te zien dat we hier niet gaan slapen. Men is alles aan het renoveren, en plek om te slapen is er niet. We hebben wel de indruk dat het erg leuk wordt en kunnen iedereen die over een half jaar ook naar Shanhaiguan gaat aanraden om dit hotel te proberen.

Het centrum van Shanhaiguan, oeps, wat is hier aan de hand ?

Een beetje teleurgesteld stappen we weer in de auto. Erik, hij heeft de nieuwste gids (een Rough Guide) zegt dat er binnen de stadsmuur nog een hotel, The First Pass Hotel, moet zijn. Oké laten we dat dan maar proberen.
En warempel, Erik weet Jacob er niet alleen feilloos heen te sturen, het is nog open ook en heeft ook nog heel behoorlijke kamers. Na wat onderhandelen hebben we voor 900 RMB voor 4 personen voor 2 nachten 2 kamers, kaasje (appeltje, eitje).
Dit hotel lijkt één van de eerste gerestaureerde (opnieuw gebouwde) panden binnen de stadsmuur. We hebben de indruk dat men van plan is om alles binnen de stadsmuur te slopen en in de "oude" glorie te herbouwen. Dit maakt dat we een erg geinig hotel hebben en vanuit ons raam hebben we uitzicht op The First Pass under Heaven, zeg maar de oude poort door de Chinese Muur die inmiddels helemaal gerestaureerd / herbouwd is. Oftewel ons hotel ligt op een echte toplocatie.

Een kaartje van het gebied rond The First Pass under Heaven, wij snapten er niet veel van

Op de muur bij The First Pass under Heaven Na het inchecken gaan we even na onze kamers om ons om te kleden, we hebben het koud. In Peking gaf de thermometer van de auto 17º C aan en nu nog maar 6º C, en dat verschil voelen we. Vervolgens gaan we op stap, eerst naar The First Pass under Heaven, entree 40 RMB p.p., en als we daar na ruim een uur uitgekeken zijn richting de stad, min of meer op zoek naar een restaurant om te eten. Uit de beschrijvingen in de diverse boeken hadden we opgemaakt dat dit best een leuk stadje zou kunnen zijn. Dat was / wordt het misschien ook wel, maar nu het centrum voor 50% in puin ligt zijn wij nog niet zo onder de indruk. We lopen wat rond en komen uiteindelijk in een restaurantje terecht waar we de enige klanten zijn. Het eten is er redelijk (of zoals Erik het stelt, niet best), maar de thee aan het begin en de koffie aan het eind zijn perfect. Ondanks dat we de enige gasten zijn vermaken we ons prima, lekker bijkletsen en ondertussen een beetje opwarmen. Tegen 20.00 uur verlaten we het restaurant. We willen via een supermarkt die we gezien hebben terug naar ons hotel. Voordat we bij de supermarkt zijn zien we echter nog een groep Chinezen die een soort volksdans opvoeren, even kijken. Buiten de grote toeristische attracties / steden betekent dit kijken en bekeken worden. Jacob en Erik lopen vervolgens verder om wat wijn en het ontbijt voor morgen te kopen. Gabrielle en Jan blijven nog even kijken. Als de boodschappen weer gedaan zijn lopen we met zijn allen door het donker naar ons hotel. Het kan best donker zijn zonder straatverlichting.