Excursies in en rond Peking, een nachtje Caundixia
In april 2010 is Gabrielle overgeplaatst naar Peking en dus konden we weer wandelen en uitstapjes maken in de omgeving van Peking. Zo besloten we om in het weekend van 8 en 9 mei naar Cuandixia (爨底下), het beroemde oude Ming dorpje een stukje ten westen van Peking, te gaan. Ons Chinese rijbewijs was nog steeds geldig en Henk wilde ons wel een auto lenen, dus vervoer was geen probleem.
Caundixia wordt niet alleen in ons wandelboekje "Hiking around Beijing" genoemd, maar ook in ons boekje met excursies rond Peking. Uit beide boekjes blijkt dat je er prima kunt eten en slapen maar dat er verder, behalve wat wandelen, niet veel te doen is.

De drie wandeling in de buurt van Cuandixia die in ons wandelboekje staan zijn vrij kort en dus hebben we op zaterdag geen haast om er vroeg te komen. Zo kon het gebeuren dat we pas rond 11.30 uur de Derde Ringweg opdraaien.
Op zich is Cuandixia eenvoudig te vinden, maar het verkeer op de Derde Ringweg is erg druk en op de Fushi Lu hebben we flink last van werkzaamheden waardoor het allemaal niet erg opschiet. Daarom besluiten we om onderweg ergens te stoppen om wat boterhammen, die we thuis hadden gesmeerd, op te eten. Uiteindelijk doen we er bijna drie uur over om in Cuandixia te komen. Voordat we er zijn moeten we trouwens wel entreekaartjes, 35 RMB per persoon, kopen.

Onderweg rijden we een heel eind langs deze rivier waarlangs men allerlei parkjes aan het aanleggen is
Onderweg rijden we een heel eind langs deze rivier waarlangs men allerlei parkjes aan het aanleggen is

Wij parkeren op een van de twee parkeerplaatsen, pakken onze spullen en gaan op zoek naar een kamer voor de komende nacht. Het lijkt erop dat iedereen met een huis, volgens een bord dat we zien is Cuandixia 70 huizen groot, één of twee kamers verhuurt. Nadat we vier kamers hebben gezien, kiezen we voor de nieuwste met de minste sfeer, maar naar we hopen, met het meeste comfort. Voor de prijs, 50 RMB, hoef je het niet te laten. Er zijn wel een paar opvallende dingen aan onze kamer, zo is er geen toilet en kan de deur niet op slot.

We pakken wat spullen bij elkaar, stoppen die in een rugzak en gaan een stukje lopen. We lopen min over meer de route van wandeling 17 uit ons wandelboekje. Eigenlijk is het niet echt een wandeling want we lopen vooral trappen op en af.
Eerste lopen we aan de zuidkant van het dorpje een berg op naar een uitkijkpunt. Als we via een ander paadje weer terug komen in het dorpje lopen we aan de andere kant van het dorpje tegen een berg op tot we bij een tempeltje komen. Hier kijken we even rond waarna we via weer een ander pad terug lopen naar Cuandixia.
De wandeling zelf stelt niet zo veel voor, maar geeft wel een aantal erg mooie uitzichten op het dorpje. Verder zien we Cuandixia zo min of meer van alle kanten en dat is ook best aardig.

Uitzicht op Cuandixia
Uitzicht op Cuandixia

Rond 16.45 uur zijn we klaar met wandelen en is het tijd voor een biertje. Inmiddels zijn de meeste dagjesmensen vertrokken en begint het wat rustiger te worden in het dorpje. Als we even later op het binnenplaatsje voor onze kamer zitten, komen er regelmatig mensen kijken naar de kamer naast de onze, die nog vrij is. Het blijkt dat er een nieuwe golf mensen aangekomen is, mensen die hier een nachtje komen slapen.
Rond 18.30 uur gaan we eten bij een restaurantje iets verder van de weg met een balkon waar je een aardig uitzicht hebt. Hier hebben ze ook kamers met een toilet, dat hadden we eerder moeten weten. Eten bestellen gaat boven verwachting eenvoudig, men heeft hier een Engelstalige kaart. Het eten is er echter niet bijzonder, we betalen 104 RMB en hebben de afgelopen week in Peking wel lekkerder gegeten voor minder geld.

Tussen de 70 huizen in Cuandixia heb je dit soort steegjes
Tussen de 70 huizen in Cuandixia heb je dit soort steegjes

Na het eten gaan we nog even terug naar het restaurant waar we vanmiddag een biertje hebben gedronken. Daar hebben ze zowaar een menukaart met plaatjes, maar zonder Engelse vertaling. Ze hebben hier ook een lokale specialiteit, geitenbout uit een ton met een flink vuur eronder. Helaas hebben we al wat gegeten anders hadden we dit zeker geprobeerd.
Naast een biertje bestellen we nog twee gerechten waarvan de ene totaal iets anders (onder ander koud in plaats van warm) blijkt te zijn dan we hadden verwacht. Het andere is prima te eten en als we dat op hebben, hebben we alles bij elkaar toch heel behoorlijk gegeten. Deze keer betalen we 39 RMB dus in het totaal was het eten nog steeds behoorlijk goedkoop.

Tegen 21.00 uur zijn we weer terug op onze kamer en hebben we, buiten het bekijken van onze foto's en typen van dit verhaal niets bijzonder meer te doen. Boeken, spelletjes of filmpjes hebben we niet bij ons.
Toch krijgen we nog wat extra entertainment. Na een kwartiertje begint het enorm te regenen met hier en daar wat onweer. De regen maakt behoorlijk wat herrie, maar wij hebben er alle vertrouwen in dat onze kamer niet lekt. Helaas blijkt dat niet helemaal waar te zijn, na een poosje komt er water onder onze deur door. Gelukkig is ons bed groot genoeg om er zelf op te liggen en ook onze spullen op te leggen, dus dat doen we ook. Nu alleen nog uitkijken dat we niet met onze sokken in het water gaan staan.

Een heerlijke gerookte geitenbout
Een heerlijke gerookte geitenbout

Tegen 22.00 uur gaan we voor de laatste keer vandaag naar het openbare toilet (met bijbehorende geuren etc.) en vervolgens naar bed. Laten we hopen dat het niet te lang blijft onweren zodat we lekker kunnen slapen.
De volgende ochtend weten we ook weer waarom we altijd onze campingmatjes meenemen als we in China op vakantie zijn; wat zijn die bedden toch hard. Echt dom dat we ze op onze bedden in ons appartement hebben laten liggen.
Verder zijn de muren hier zoals je mag verwachten, ze houden vooral de wind en het licht tegen, maar het geluid van de buren laten ze prima door. Dus als onze buren om 7.00 uur opstaan zijn wij ook wakker. Dit weerhoudt ons er echter niet van om pas tegen 9.00 uur op te staan. We hebben geen haast want we hebben voor vandaag eigenlijk niet echt een plan, behalve terugrijden naar Peking.

We hebben nog wat krentenbollen en brood van de Nederlandse Bakker in Peking bij ons en we besluiten dat dit ons ontbijt zal zijn. We willen echter wel op een leuk plekje ontbijten. Daarom besluiten we naar het verlaten dorpje te gaan dat in wandeling 18 in ons wandelboekje genoemd wordt. Wij gaan echter niet te voet, maar met de auto. Dit gaat prima omdat de onverharde weg op het kaartje in het wandelboekje inmiddels een prima asfaltweg is.

Het uitzicht tijdens ons ontbijt
Het uitzicht tijdens ons ontbijt

Na ons ontbijt met uitzicht op de bergen lopen we nog even een rondje door de restanten van dit dorpje. We zien dat er nog minstens één huisje wel bewoond wordt of iets dergelijks en daar kunnen we ons ook wel iets bij voorstellen. In dit dorp "wonen" namelijk een paar honderd geiten die we in twee groepen de bergen in hebben zien trekken.

Het verlaten dorpje waar we ons ontbijt opeten
Het verlaten dorpje waar we ons ontbijt opeten

De kloof waar we met de auto door komen
De kloof waar we met de auto door komen
Omdat we de heenweg wel erg lang vonden duren, willen we nu iets anders proberen en nemen we een stuk van de nog erg nieuwe Zesde Ringweg. Ondanks dat dit iets om is, lijkt het wel sneller te zijn. Want als we tegen 13.45 uur de auto in Peking parkeren hebben we ongeveer 2,5 uur over de terugweg gedaan.

Tegen 10.30 uur zijn we helemaal uitgekeken en rijden we de slingerweg weer af naar beneden. Beneden besluiten we nog iets verder het park in te rijden. Hierbij komen we al snel op een stuk onverharde weg door een kloof. We vermoeden dat dit wel het einde van de weg zal zijn, maar rijden toch nog een stukje verder.

En weet je wat, na een paar honderd meter houdt de kloof op en gaat het asfalt weer verder. Dus rijden we nog een paar kilometer verder totdat we bij een dorpje komen waar nog aan de weg gewerkt wordt. We besluiten dat we het wel prima vinden en rijden terug naar Cuandixia om vervolgens door te rijden, terug naar Peking.

Al met al vonden we het een aardig uitje, maar Cuandixia is wel erg ver rijden en is er buiten wandelen en wat rondkijken niets te doen. Wandelen gaat er wellicht iets beter dan wij gedaan hebben, maar dan moet je gewoon op de gok een geitenpaadje volgen en dan maar zien waar je uitkomt. Dit weekend hadden we ons niet voorbereid en ook niet zo'n zin in een dergelijk actie, een volgende keer beter.

Voor meer foto's van Cuandixia en omgeving kijk je in dit fotoalbum met 27 foto's van Cuandixia en omgeving, dat is inclusief de bovenstaande foto's.