Wandelen in en rond Peking, van Longquanyu naar Xishuiyu
Na bijna drie jaar in Peking te hebben gewoond denken we soms dat we wel weten hoe dingen hier werken. Maar toch doen we nog steeds dingen waarvan we achteraf denken, dom dat was niet handig en we hadden van te voren kunnen weten dat dit niet handig was.
Een van de dingen die je dus niet moet doen is er op uit gaan tijdens een weekend dat er een nationale vrije dag en het mooi weer is. Dan staan alle wegen vol met Chinezen die een dagje uit gaan. Maar ja deze keer deden wij dat dus ook. Dus de zaterdag naar "Tomb Sweeping Day" gingen wij wandelen en dat hebben we geweten.

Om even na 9.30 uur zitten we in de auto om wandeling nummer 6 uit ons wandelboekje "Hiking around Beijing" te gaan doen. Volgens ons wandelboekje is dit een eenvoudige van A naar B wandeling van ongeveer drie uur. Wij willen in principe van A naar B lopen en vervolgens weer terug zodat we waarschijnlijk ongeveer zes uur onderweg zijn.

Nadat we getankt hebben besluiten we iets te doen wat we nog nooit gedaan hebben, we nemen niet de vierde ringweg maar rijden door tot de vijfde ringweg om die vervolgens richting het noorden te nemen. Daar staat het op een gegeven moment vast en we zijn zo overmoedig dat we denken dat we wel een snellere weg binnendoor weten, dus gaan we va de vijfde ringweg af, dom.
De weg binnendoor blijkt een stuk langer en moeizamer dan we dachten maar uiteindelijk komen we dat toch weer op de zesde ringweg uit. Daar kunnen we lekker doorrijden en ook op de Badaling snelweg rijdt het redelijk door totdat we bij onze afslag zijn.
Vanaf deze afslag tot het moment dat we voorbij de Ming Tombes zijn is het echt een grote file. Met alle bijbehorende taferelen waarbij we voor het eerst zien dat er auto's zijn die niet alleen over de vluchtstrook en het fietspad rijden, nee deze keer gaan ze zelfs over de stoep.

Het eerste deel van de 'wandeling', dat wij met de auto doen
Het eerste deel van de "wandeling" doen wij met de auto

Wanneer we na ruim 2,5 uur eindelijk bij het beginpunt van de wandeling komen, blijkt het eerste stuk van de wandeling een betonweg te zijn die vrij steil naar beneden gaat. We besluiten om dit stuk niet te lopen, maar gewoon met de auto te doen. Zo interessant is het niet om dit stuk te lopen en zo kunnen we misschien toch het eindpunt van deze wandeling halen en rond 17.00 uur weer terug zijn bij de auto. Uiteindelijk parkeren we de auto vlak bij het punt waar de route de betonweg verlaat en langs een riviertje verder gaat.

Het is inmiddels 12.30 uur geweest als we op stap gaan. Al snel vinden we het niet zo'n eenvoudige wandeling. We moeten flink klimmen en klauteren om over een aantal rotsblokken te komen. Ook de grote groepen Chinezen die we zien blijken dit lastig te vinden.
Achteraf blijken deze rotsblokken echter maar op een klein stukje van de route te liggen en na een kwartiertje komen we op een vlak pad en het blijft mi of meer vlak tot aan het eindpunt.

Ja, dat is nog best lastig, van het ene rotsblok naar het andere over zo'n watertje
Ja, dat is nog best lastig, van het ene rotsblok naar het andere over zo'n watertje

Na ongeveer drie kwartier, waarbij we ook nog even een lunch pauze hebben gehouden, komen we in de buurt van het de route die we ook gelopen hebben toen we wandeling nummer 7, Xiaoxihu Circuit, liepen. Er is echter wel één grote wijziging ten opzichte van 2,5 jaar geleden. Nu zit er wel iemand in het hokje bij de achter ingang van het park. Dus deze keer moeten we betalen, 25 RMB per persoon, als we het Huanghuacheng Lakeside Great Wall Reserve in willen. Wij doen dit en lopen verder.

Vanwege de drukte vinden we dit toch een minder interessant deel van deze wandeling. Rond 13.45 uur zijn we bij het punt waar de veerboot naar het begin van het park vertrekt. We moeten nu besluiten wat we gaan doen. Helaas wordt de brug over het water verbouwd dus als we richting de ingang van het park willen moeten we om het meer heenlopen (wat we al eens gedaan hebben) of moeten we met de boot. Vervolgens zouden we dan via de route van het Xiaoxihu Circuit weer terug kunnen lopen.

Het keerpunt van onze wandeling met links de aanlegsteiger van de boten
Het keerpunt van onze wandeling met links de aanlegsteiger van de boten

We besluiten om dit allemaal niet te doen en gewoon terug te gaan. We willen hierbij proberen om de alternatieve route, die in ons wandelboekje staat, te vinden. En dat gaat onverwacht makkelijk. Het is gewoon bij het eind van het park linksaf. Het gaat wel bijna mis omdat een Chinees die inmiddels een paar woorden met ons gesproken heeft roept dat er geen pad is. Maar wij zien toch echt iets van een paadje en het mannetje dat op dit paadje staat, degene die we nog geen uur geleden betaald hebben om het park in te mogen, houdt ons niet tegen.
Dus volgen we het paadje dat we zien en zodra we de hoek om zijn, zijn we voor het eerst vandaag met zijn tweeën, heerlijk. We zien een stuk van de Chinese Muur en volgen het pad. Hierbij komen we over een enorm pak sneeuw / ijs en dat terwijl het al weken lang niet meer vriest.

We lopen verder waarbij het pad eenvoudig te volgen is. Wanneer we de eerste huizen / hutjes zien (Xiangtun / Xiāngtún / 香屯), beginnen we met kijken naar een pad dat ons aan de andere kant van de bergen kan brengen. We lopen door naar het eerste echte dorpje (Dongsancha / Dōngsānchà / 东三岔). Dit blijkt niet zomaar een dorpje te zijn, nee dit was in 2007 het mooiste dorpje van heel Peking.

Enkele foto's van de alternative route
foto, alleen zichtbaar met javascript aan


In Dongsancha vragen we voor de zekerheid nog even de weg, maar de man die we het vragen blijkt wel Engels te spreken, maar het pad niet echt te weten. Hij wijst wel wat en wij gaan die kant wel op, maar achteraf denken we dat dit niet helemaal goed is.
Het pad dat we volgen gaat wel de goede kant op maar uiteindelijk moeten we toch weer een paar honderd meter door de struiken etc. om op de top van de bergen met daarop de Chinese Muur te komen. Deze keer is dit gelukkig beter te doen dan tijdens de wandeling van twee weken geleden.
Als we eenmaal boven zijn hebben we niet alleen een schitterend uitzicht maar blijkt er aan de andere kant ook een fatsoenlijk pad naar beneden te zijn. We zien hier trouwens ook dat er wel een paadje is dat vanaf onze kant op dit punt uitkomt. Kennelijk had het dus iets makkelijker gekund. Een volgende keer zouden we echter toch een heel ander pad (meer naar het oosten) nemen want het lijkt erop dat je dan de Chinese Muur kruist op een punt waar je er ook een eindje over heen en weer kunt lopen.

De rest van de route wijst zin min of meer vanzelf en rond 16.00 uur zijn we weer terug bij onze auto. Volgens onze GPS hebben we ruim negen kilometer gelopen.
Vervolgens duurt het nog bijna 2,5 uur we weer thuis zijn. Tja het is druk op de weg. Alles bij elkaar hebben we ongeveer 5,5 uur in de auto gezeten om 3,5 uur te wandelen. Je moet er wat voor over hebben maar dit is toch wel een beetje een scheve verhouding.

Voor meer foto's van deze wandeling kijk je in dit fotoalbum met 23 foto's van deze wandeling, dat is inclusief de bovenstaande foto's.