Wandelen in en rond Peking, de Intelligence Valley
Op zaterdag 4 maart 2006 hebben we wandeling nummer 11, Intelligence Valley (van Zhihuigu / 智慧谷 naar Shentangyu / 神堂峪) uit ons wandelboekje "Hiking around Beijing" gelopen. Het was het eerste weekend dat er lente in de lucht hing. We hebben wel over ijs gelopen, maar koud was het zeer zeker niet, Jacob heeft een groot deel van de wandeling zelfs zonder jas gelopen. Zoals zo vaak in China is het vinden van de weg (in dit geval het beginpunt) al een uitdaging. Gelukkig beginnen we hier en daar de weg een beetje te kennen, wat het een stuk eenvoudiger maakt. Deze wandeling ligt in de buurt van een bekend stuk van de Chinese Muur (Mù tián Yù), waar Jacob al eens geweest is en dat helpt.
Volgens de routebeschrijving moesten we in Huái Ròu namelijk iets met enkele rotondes. Maar Jacob weet uit ervaring dat die er niet meer zijn en dat we voor een benzinestation met een dak in de vorm van een grote piramide linksaf moeten. Hiervoor moet je overigens wel rechtsafslaan om vervolgens onder de weg waar je op rijdt door te rijden. Vervolgens krijg je vanzelf de borden voor Mù tián Yù (al moet je eerst nog wel een bruin bord met alleen Chinese tekens volgen). Al met al is het wel weer opletten, maar rijden we zonder problemen naar het beginpunt.

Het dorpje waar voor onze wandeling begint (en dus ook ook eindigt)
Het dorpje waar voor onze wandeling begint (en dus ook ook eindigt)

Het lastigst is misschien wel het exacte begin van de route vinden. We horen achteraf van anderen dat zij vorig jaar wel het juiste dorpje maar de route niet gevonden hebben. Dit komt waarschijnlijk omdat de routebeschrijving op dit punt erg onduidelijk is. Maar het kaartje klopt wel ! Gabrielle, ons opperhoofd kaartlezen, is eigenwijs genoeg om te zeggen dat we naar het kaartje moeten kijken, waardoor we de route zonder noemenswaardige problemen vinden.
De route vind je als volgt, bij de in het boekje beschreven paal met drie Chinese karakters rij je naar beneden. Onderaan ga je over een bruggetje over een riviertje. Vervolgens parkeer je de auto ergens en loop je terug naar het riviertje. De route is vervolgens stroomafwaarts langs het riviertje.
De wandeling is een van A naar B wandeling. Zonder pauzes etc. doen wij er ongeveer 1,5 uur over. Maar omdat we heen en weer lopen en rustig aan doen duurt het ongeveer 4 uur voor we weer terug zijn bij de auto.

Het is heerlijk weer, de omgeving is mooi, kortom we hebben een geweldige wandeling. Het pad is eigenlijk heel eenvoudig, gewoon het riviertje stroomafwaarts volgen. Het eerste stukje gaat langs wat veldjes, het middenstuk gaat door wat struikgewas en het laatste stuk gaat over zand- en betonpaden door een recreatiegebied. Toch komen we er op de terugweg achter dat we op de heenweg niet helemaal het goede pad gelopen hebben. Dit is eigenlijk wel zo prettig, nu hebben we wat extra's gezien. Op de terugweg lopen we dus ook nog een stukje door een bos met wat bomen.

Het riviertje waar we langs lopen, we zijn een paar keer via zo'n soort dam overgestoken
Het riviertje waar we langs lopen, we zijn een paar keer via zo'n soort dam overgestoken

Ondanks het mooie weer is het riviertje voor het grootste deel bedekt met ijs, of eigenlijk bevroren sneeuw. In het begin durven we daar niet zo goed over te lopen, maar op de terugweg gaat dat een stuk beter. En dat is soms wel zo makkelijk.
Op een punt waar het riviertje een bijna haakse bocht maakt, tenminste zo ziet het er achteraf gezien misschien wel uit, raken we het paadje dat we volgen volledig kwijt. We vermoeden dat we over de rechter oever moeten en wurmen ons door allerlei takjes en stuiken, maar daar komen we niet ver mee.
Vervolgens lopen we dan toch maar een stukje over het ijs. In het begin heel voorzichtig naar later steeds relaxter. We zijn vooral opzoek naar waar het riviertje toch gebleven is. Voor zover wij kunnen zien lijkt het allemaal meer om een meertje met daar omheen wat bergen dan op een riviertje. Maar ja dat kan niet want we moeten echt volgens ons boekje nog een uur langs dit riviertje lopen. Dus lopen we op het ijs vooral te zoeken naar de plek waar het riviertje verder stroomt. We vinden het allemaal erg verwarrend wat voor een deel ook komt omdat de "ijsvlakte" hier een meter of 50 breed is met overal riet, struiken en bomen die er voorheen komen. Op andere plaatsen is het riviertje meestal ergens tussen de 5 en de 10 meter breed, we vinden het allemaal erg verwarrend. Maar uiteindelijk komt het goed, we hadden gewoon langs de linker in plaats van de rechter oever moeten lopen.

Het boekje beschrijft de route van noord naar zuid. Dit heeft als voordeel dat je geen entree hoeft te betalen voor het park, tenminste . . . als je wat handiger bent dan Jacob. Omdat we redelijk snel in het park zijn, lopen we door tot aan de ingang. Dit geeft meteen een aardig beeld van hoe Chinezen recreëren. Tenminste als er Chinezen zijn. Op het stuk buiten het park komen we twee mensen tegen en in het park iets van zes, als we het ons goed herinneren. Oftewel er was geen kip en de standjes waren allemaal nog in winterslaap.
Dus wij komen aan bij de ingang en kijken voorzichtig in het loketje, nee niemand te zien. Mooi, dan kunnen we even wat rondkijken. Hierbij zien we dat er ook een soort vaknatiehuisjes staan. En ja hoor, als we later thuis op de bijbehorende website kijken, blijkt je hier inderdaaad huisjes te kunnen huren.
Jacob vraagt zich af of de "rots" die bij de ingang staat echt of echt Chinees (dus nep) is. Even kloppen dus. Maar ja, dat metaal maakt zoveel lawaai dat de portier wakker wordt en even komt kijken. Helaas dus, dat is dus toch betalen, 20 RMB (2 euro) per persoon.
Voor ons is 20 RMB niet veel, maar als je weet dan een gemiddeld Chinees inkomen rond de 10.000 RMB per jaar (minder dan 30 RMB per dag) is, dan mag het duidelijk zijn, voor de gemiddelde Chinees is dit park erg duur.
Achteraf vinden we trouwens dat je toch beter van zuid naar noord kan lopen en gewoon de entree moet betalen. Ten eerste staat het park aangegeven langs de "grote" weg dus is de route zo veel eenvoudiger te vinden (in het park wel steeds het pad het dichtst bij het riviertje kiezen). Ten tweede scheelt het 2x een kwartier rijden, en wij vinden 1,5 uur ook wel genoeg.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Op de terugweg bedenken we dat we nog mooi op tijd en zijn misschien nog wel iets kunnen gaan doen, bijvoorbeeld wandeling nummer 13 uit ons boekje. Dit is stiekem helemaal geen wandeling maar een rondje om met de auto te rijden.
Maar als we bij de auto zijn is het inmiddels 15.30 uur en dan vinden we het allemaal toch net wat te ver. Dus genieten we nog wat van het mooie weer waarbij we heerlijk kunnen zitten / spelen in het speel-/gympleintje waar we de auto naast hebben gezet en die we al veel gezien hebben in China. Dit inspireert Gabrielle tot het maken van het volgende filmpje.
Als Jacob uitgespeeld is rijden we op ons gemak naar huis. Hierbij komen we ook nog langs een plek, die er op de heenweg overigens ook al was, waar je met kan paardrijden. Volgens ons kan je hier te paard naar de muur.
Als we thuis het boekje nog eens bestuderen komen we er achter dan dit de plek moet zijn waar wandeling nummer 10 uit ons boekje begint. Een wandeling naar de muur van 40 minuten enkele reis. Dat was dus mooi te combineren geweest met de wandeling die wij gedaan hebben. Dat weten we dus weer voor een volgende keer.

Voor meer foto's van deze wandeling kijk je in dit fotoalbum met 6 foto's en een filmpje van deze wandeling, dat is inclusief de bovenstaande foto's.