Wandelen in en rond Peking, het Haizikou Circuit
Op dinsdag 2 oktober 2007 hebben we een poging gedaan om wandeling nummer 8, het Haizikou Circuit, uit ons wandelboekje "Hiking around Beijing" te wandelen. We schrijven "een poging gedaan" omdat het niet helemaal goed ging.

We vertrekken rond 9.45 uur en merken al snel dat het vakantie is, de Jingsheng Expressway zit enorm vol met allemaal mensen zoals wij. Mensen die een dagje naar de bergen willen. Ondanks dat we niet helemaal goed rijden, de nieuwe Airport North Expressway brengt ons even in verwarring, valt het allemaal toch niet tegen en om 12.15 uur vertrekken we vlak voor het dorpje Haizikou (Hǎizi Kǒu / 海子口) voor onze wandeling van vandaag.

De bergen ten noorden van Peking zijn een schitterend gebied om in te wandelen
De bergen ten noorden van Peking zijn een schitterend gebied om in te wandelen

Deze wandeling is een mooie wandeling door de bergen. Het eerste stukje is vlak waarna het al snel bergop gaat. Hierbij wordt het pad steeds smaller en moeten we soms de struiken aan de kant duwen. Na iets minder dan een half uur zijn we boven. Hier kruisen we de Chinese Muur, al moeten we wel heel goed kijken om hier de Chinese Muur te herkennen.
Vervolgens gaat het naar beneden richting het dorpje San Cha (Sān Chà / 三岔). Het eerste stuk is het soms een beetje zoeken naar het pad en flink door het hoge gras en de struiken ploeteren. We zijn blij dat het vandaag niet zo warm is waardoor we onze pijpen aan onze afritsbroeken hebben. Het is zonder meer af te raden om deze wandeling op je korte broek te doen.
De tweede helft van de afdaling geeft een vertrouwd beeld met terrassen waarop vooral maïs en fruitbomen staan. Vanaf deze terrassen is het pad veel beter te lopen omdat het veel meer gebruikt wordt.

Als je goed kijkt kan je de restanten van de Chinese Muur zien
Als je goed kijkt kan je de restanten van de Chinese Muur zien

Als we in San Cha aankomen moeten we flink zoeken naar de juiste weg. We vinden dat zowel de tekening van de route als de toelichting in het boekje niet zo goed aansluiten bij wat we zien. Er liggen ook enkele redelijk nieuw uitziende betonwegen waardoor we wel kunnen begrijpen dat ons inmiddels vier jaar oude boekje niet helemaal up-to-date meer is.
Aan het eind van het dorpje nemen we een betonnen weggetje (over een brug) naar rechts. Dat gaat nog goed. Deze weg loopt echter naar een soort hotel waar de weg eindigt op een parkeerplaats. Hier loopt nog wel een paadje verder, maar wij vermoeden toch dat dit de bedoeling niet kan zijn.
We wandelen een stukje terug en nemen daar een ander betonnen weggetje wat ons meer in de richting lijkt. Ook dit weggetje eindigt op een parkeerplaats, maar hier staan geen gebouwen. Ook hier is weer een paadje verder en dat ziet er redelijk gebruikt uit, dus nemen we dat. Inmiddels zijn we ruim twee uur onderweg.

Dit pad loopt omhoog maar blijft tot enkele meters onder het hoogste punt een redelijk goed zichtbaar pad. Als we boven zijn kijken we eens op onze GPS en hebben we de indruk dat we toch het verkeerde pad hebben gekozen. Maar ja, teruglopen is ook zo wat.
Dus proberen we een pad dat over de top loopt en de goede kant op gaat. Helaas na een paar minuten en al heel wat geklim en geworstel met struiken kunnen we echt niet verder. Dus maar weer terug en proberen aan de andere kant van de top naar beneden te gaan in de hoop dat het pad daar ons in de buurt van de auto brengt.

Soms is het behoorlijk proeteren om vooruit te komen
Soms is het behoorlijk proeteren om vooruit te komen

Het "pad" dat we nu gekozen hebben is niet echt tof. Meerdere keren moeten we echt zoeken hoe we verder kunnen en het eerste half uur lopen we vrijwel continue door de struiken. We zijn dan ook erg blij als we de eerste terrassen zien en het pad weer beter wordt. Vanaf dit punt is het echter nog een enorm eind voordat we het eerste huisje tegen komen. Iets verderop zit een winkeltje waar we wat eten en drinken kopen.
Inmiddels is het 17.30 uur geweest en over een half uur is het donker. We zijn dus wel blij dat we sinds we het betonnen weggetje hebben verlaten niet meer uitgebreid gestopt hebben anders hadden we het laatste stuk van het paadje door het donker moeten wandelen.
Dankzij de GPS weten we waar we zitten, in een dorpje waar we vanochtend langs gekomen zijn. Maar de weg naar de auto is nog 15 kilometer lang en gaat nog 400 meter omhoog. Het lijkt ons niet verstandig om te proberen dit te lopen.
We wandelen nog een klein stukje langs de weg om vervolgens een busje met twee vrouwen aan te houden. Zij willen ons voor 50 RMB wel naar onze auto brengen. Zelfs met dit busje doen we er bijna een half uur over voor we er zijn. Ongeveer twee uur later zijn we weer thuis.

Het laatste uur hebben we gelukkig een beter pad
Het laatste uur hebben we gelukkig een beter pad

Al met al was het een leuke wandeling. Al had het wel iets minder ploeteren door de struiken mogen zijn. Maar de omgeving is erg mooi en we zijn buiten de dorpjes bijna geen mensen tegen gekomen, dus het was heerlijk rustig. Dankzij de GPS, waardoor we steeds redelijk wisten waar we waren, en het busje dat ons naar de auto heeft gebracht, was het niet erg om fout te lopen en hebben we een goed gevoel aan deze wandeling overgehouden.

Voor meer foto's van deze wandeling kijk je in dit fotoalbum met 12 foto's van deze wandeling, dat is inclusief de bovenstaande foto's.