Jacob's tweede wandeling over de Chinese Muur
Gabrielle moest dit weekend, begin september 2005, voor haar werk weg. Daarom ging Jacob deze keer alleen wandelen. Hieronder vind je zijn verslag.

Op dinsdag boekte ik de wandeling bij Cycle China. Vervolgens kreeg ik een e-mail dat ik op dat moment nog de enige deelnemer was en als er niemand bij kwam zou de wandeling niet door gaan. Gelukkig kreeg ik op vrijdag middag bericht dat de wandeling door ging.
Uiteindelijk zaten we met zeven mensen in het busje dat 's morgens om 8.00 uur vertrok. De chauffeur en zijn vrouw, de gids en een kennis van hem, een Duitser en een Franse kennis van hem en ik. Oftewel drie betalende deelnemers en vijf wandelaars.
Een mooi klein groepje en dat terwijl deze wandeling geen 200 RMB, zoals bij Beijing Hikers, maar 150 RMB (= ±15 euro) kost en je bij Beijing Hikers al gauw met meer dan 50 man loopt. Het enige jammere aan Cycle China is dat ze niet, zoals Beijing Hikers, ieder weekend een wandeling organiseren.

Het stuwmeer aan het begin van de wandeling, rechts zonder meer het vlakste stukje pad van de dag
Het stuwmeer aan het begin van de wandeling, rechts zonder meer het vlakste stukje pad van de dag

Even na 10.30 uur vertrekken we. We beginnen met een stukje over iets wat op een trap van beton en rostblokken lijkt. De omgeving is erg mooi, veel bloeiende planten. Na een kwartiertje komen we bij een stuwmeer. Vervolgens verandert het pad in een bergpad.
Om 12.40 uur bereiken we het hoogste punt van de dag. Een toren van de Chinese muur op de hoogste top in de omgeving voor zover als ik kan zien. Het zicht is vandaag heel behoorlijk, het weer is perfect en daarmee het uitzicht geweldig.

Tot dit punt, waar we uitgebreid pauzeren / lunchen hebben we eigenlijk alleen maar geklommen. De rest van de dag doen we weinig anders dan dalen. De route van vandaag heeft weinig vlakke punten.
Tijdens de pauze vindt onze gids het nuttig om wat muziek aan te zetten. Hij heeft een iPod met draagbare boxen bij zich. Zowel de Duitser, de Française als ik vinden dit nu net niet nodig. Als we vertrekken wil hij dat ding zelfs op zijn rugzak knopen en aan laten. Tja, dat is dus net is te veel van het goede. Dus zeg ik maar dat wij het beter vinden als hij de muziek uitdoet als we gaan wandelen. Dat vindt hij geen enkel probleem, iedereen tevreden.

Daar bovenop kan je dus echt perfect lunchen, als het mooi weer is tenminste
Daar bovenop kan je dus echt perfect lunchen, als het mooi weer is tenminste

Volgens de gids is het vanaf dit punt tot de bus nog twee uur lopen. Ergens rond 13.30 uur gaan we weer op pad. We zouden dus op ons gemak rond 16.00 uur bij de bus moeten kunnen zijn. Uiteindelijk is het 18.50 uur voor we bij de bus zijn. En er is onderweg niets bijzonders gebeurd. Uiteindelijk was ik pas om 21.45 uur weer thuis.

Wat dan, tja het was een beetje een lastig pad. We hebben tot ongeveer 17.15 uur over de muur gelopen / geklauterd en vervolgens hadden we nog een relatief steile afdaling over een bergpaadje waar ook nog losse steentjes op lagen. Lekker paadje om eens flink uit te glijden.

Zelf was ik hier niet helemaal op zo'n soort pad voorbereid. Ik had een paar stevige lage schoenen aan, maar als ik het geweten had, had ik toch echt mijn bergschoenen aangedaan. Aan het eind van de dag had ik een blauwe enkel en ook een aantal pijnlijke tenen.
Gelukkig had ik ondanks het stralende weer wel een (regen)jas meegenomen. Want doordat het zo laat werd, we de laatste anderhalf uur een afdaling in de schaduw hadden en ik regelmatig moest wachten, kreeg ik het voor het eerst sinds drie maanden een beetje koud. Dus ik lekker mijn jas aangedaan.

Soms zag het pad over de muur er zo uit
Soms zag het pad over de muur er zo uit

Dat we er zo lang over gedaan hebben kwam vooral door de Française, een leuke vrouw overigens. Zij vond dat klauteren over die muur met al die rotsblokken niet erg, maar ging wel heel langzaam. Oftewel als ik 20 minuten had gelopen had ik meer dan genoeg voorsprong om op mijn gemak te gaan zitten en een appeltje te schillen, op te eten en nog wat rond te kijken.

Zelf vond ik dit niet erg. Het was heerlijk weer en, zoals altijd als je over de muur loopt, liepen we over de hoogste punten in de omgeving en dus hadden we alle kanten op erg mooie uitzichten. Zo hadden we richting het westen prima uitzicht op het "Guanting" waterresvoir en de snelweg die ik nog kende van onze trip naar Datong.
In het noorden zagen we het deel van de muur waar je komt als je naar Baladin gaat. En heel in de verte in het zuid westen kon je de flats van Peking zien liggen.

De Française zelf had het er wel zwaar mee, maar ze kon er gelukkig nog wel van genieten. Ik zag haar regelmatig foto's maken. Het is alleen wel jammer dat Cycle China van te voren niet goed had aangegeven dat het pad zo lastig was.
Van de kennis van de gids hoorde ik nog dat ze dit voorjaar hier ook een keer waren geweest. Toen had er nog sneeuw gelegen en waaide het zodat ze uiteindelijk terug zijn gegaan, het was te gevaarlijk. Toen liepen ze overigens van noord naar zuid, terwijl wij min of meer van zuid naar noord liepen.

Van dichtbij zag het pad over de muur er meestal zo uit
Van dichtbij zag het pad over de muur er meestal zo uit

Zelf vind ik het een erg geslaagde dag en een erg mooie wandeling. Nu ik het verslag schrijf heb ik wel enorme spierpijn in mijn dijbenen. Al dat op en neer lopen gaat niet vanzelf.
Als je niet over de muur wilt lopen kan je deze wandeling ook aanpassen. Je kunt dan vanuit het zuiden naar de muur, meteen het hoogste punt, lopen en daarna weer terug. Je hebt dan ook geen chauffeur nodig die je auto naar het eindpunt brengt. Verder is het hoogte verschil vanuit het zuiden naar dit punt duidelijk minder groot dan vanuit het noorden.

Voor meer foto's van deze wandeling kijk je in dit fotoalbum met 29 foto's van deze wandeling, dat is inclusief de bovenstaande foto's.