Dag 18: Een dagje niets doen in Lijiang
Vandaag staat er nog minder op het programma dan gisteren. Toch hebben we het voor elkaar gekregen om een dubbele afspraak te maken. Om 10.00 uur komt Caroline haar cd's met foto's ophalen en Zhao Fan zal ons op hetzelfde moment naar een bureautje brengen zodat we onze vliegtickets naar Chengdu, die hij voor ons gereserveerd heeft, kunnen controleren, betalen en meenemen. Dus verzamelen we om 8.15 uur voor het ontbijt. Tegen verwachting is dit met name voor Ben & Carla even lastig, ze worden namelijk niet zoals normaal tijdens deze vakantie rond 7.00 uur maar pas om even na 8.00 uur wakker.
Net als we het hotel willen verlaten om ergens anders te gaan ontbijten, blijkt dat we een ontbijtje bij de kamer hebben. Dit ontbijt bestaat uit geroosterd brood met scrambled eggs of pindakaas, thee, koffie en warme melk. Niet veel bijzonders dus, maar wat ons betreft goed genoeg. Verder heeft dit als voordeel dat we nu zeker om 10.00 uur weer in het hotel zijn. Later blijkt dat Caroline dit ontbijt voor ons geregeld had.

Als rond 10.00 uur Zhao Fan verschijnt gaan wij met hem mee om de vliegtickets te halen. Ben & Carla blijven in het hotel om Caroline op te vangen. Het is goed dat we de vliegtickets controleren, er zit namelijk een typefoutje in de naam van Gabrielle. In het verleden hebben we daar wel eens gedoe mee gehad, dus nu krijgen we een nieuw ticket met de juiste naam.
Verder is het grappig om te merken dat de tickets steeds goedkoper worden. Inmiddels zijn ze per stuk zo'n 150 RMB goedkoper dan toen we het er in Zhongdian (Zhōngdiān / 中甸) / Shangri-La (Xiānggélǐlā / 香格里拉) voor het eerst over hadden, we betalen uiteindelijk 730 RMB per kaartje.
Hierna rekenen we ook af met Zhoa Fan, we hadden afgesproken dat we de laatste 4.000 RMB na afloop van de reis zouden betalen. Daar trekt hij 3.000 RMB vanaf omdat we een dag korter dan gepland over de tocht hebben gedaan. De resterende 1.000 RMB mogen we van hem houden. Dat is mooi want anders had hij dat geld namelijk ook niet van ons gekregen. Onderweg mankeerde er hier en daar toch wel iets aan de organisatie. Achteraf kostte deze trekking dus 32.000 RMB voor vier personen voor 10 dagen, dat is 800 RMB per persoon per dag.

De binnenplaats van ons hotel waar we een groot deel van de dag doorbrengen
De binnenplaats van ons hotel waar we een groot deel van de dag doorbrengen

Als we een klein uurtje later terugkomen bij het hotel zit Caroline daar met Ben & Carla op de binnenplaats. Ze heeft een meloen meegenomen en lijkt zich voorgenomen te hebben (een deel van) de dag met ons door te brengen. Wij vinden dit niet perse erg, maar het moet niet te gek worden.
Nadat we de aardbeien die we gekocht hebben opgegeten hebben, gaat Jacob samen met Caroline nog wat cd's halen zodat hij ook de laatste foto's op cd kan zetten.
Rond 12.00 uur gaan we met zijn allen lunchen. Eerst lopen we naar een restaurant vlakbij het hotel waar we aan het begin van deze vakantie sliepen en waar we al eens ontbeten hebben. Als we zitten blijkt dat we geen dingen van de ontbijtkaart kunnen bestellen. Dat is op zich wel logisch, maar in China hadden we om een of andere reden verwacht dat dit geen probleem zou zijn. Dit is erg jammer want nu kunnen we de dingen waar we echt zin in hadden niet krijgen. Als vervolgens blijkt dat het eerst volgende dat we bestellen er niet is, gaan we op zoek naar wat anders.
Gabrielle wijst ons de weg naar Prague Café. Daar kunnen we precies krijgen wat we hebben willen. We eten een heerlijke lunch voor 307 RMB, echt een enorm bedrag als je kijkt wat we op andere momenten op deze vakantie uitgegeven hebben aan lunches.

Het Naxi Theater in Lijiang
Na de lunch spreken we af om rond 17.30 uur in het hotel terug te zijn. Voor de rest gaat iedereen een beetje zijn eigen gang deze middag. Voor Jacob betekent dit nog wat cd's met foto's branden, verslagen typen en de cd collectie van ons hotel doornemen. Gabrielle gaat wat shoppen en lezen. Ben & Carla gaan eerst met Caroline naar het Naxi-theater om kaartjes voor vanavond te regelen, vervolgens gaan ze nog wat shoppen en tot slot nog wat lezen.

Nadat we met z'n vieren gegeten hebben gaan we naar het Naxi-theater waar om 20.00 uur de voorstelling begint. Het geheel duurt iets minder dan anderhalf uur en wij vinden het een bijzondere ervaring die zeker de moeite, en het geld (160 RMB per persoon) waard is. Niet dat de muziek zo geweldig is, maar het is erg leuk om te zien hoe het allemaal gaat. Alle nummers worden (te uitgebreid) geïntroduceerd in zowel het Chinees als het Engels. Hierdoor hebben wij de indruk dat er meer gepraat wordt dan muziek gemaakt. Verder is het erg grappig om te zien hoe oud de leden van dit orkest zijn, hoe zij muziek maken en vinden we dat het theater precies de juiste ambiance heeft. Wat erg storend is, is dat we regelmatig de herrie van buiten (bijna) net zo goed kunnen horen als de muziek van het orkest, en dan zitten wij nog op de tweede rij.

Als we weer buiten staan bekijken we nog wat winkeltjes en lopen we naar Prague Café voor een prima bakkie koffie waarna we terug gaan naar het hotel en naar bed gaan.