Dag 17: Een rondleiding door Shitousheng, per auto naar Lijiang
Vandaag staan er twee dingen op het programma, een rondleiding door Shitousheng (Shítouchéng / 石头城) verzorgd door de eigenaar van het guesthouse waar we slapen, meneer Mu, en de terugreis naar Lijiang (Lìjiāng / 丽江).
Aangezien de auto die ons terug zal brengen vanochtend eerst uit Lijiang moet komen, kunnen we niet vroeg vertrekken, het zal waarschijnlijk 13.00 uur zijn voordat de auto er is. We hebben de hele ochtend min of meer vrij en dus staan we lekker op tijd op, logisch toch.

Links heb je de WC en rechts de douche
Links heb je de WC en rechts de douche

Rond 8.00 uur zitten we aan ons ontbijt. Het is eigenlijk best grappig, toen we deze reis boekten hebben we een Westers ontbijt afgesproken en voor de rest Chinees eten. Aan ons ontbijt is vandaag, net als de meeste dagen, echter niets Westers te ontdekken. Maar toch hoor je ons niet klagen, want door de dag heen kregen we wel koffie, yoghurt en brood en dat zijn zeker wel Westerse dingen. Dus we zijn nog steeds blij dat we niet voor de goedkoopste variant met 100% Chinees eten zijn gegaan.

Enkele van de straatjes die we in Shitousheng zagen
foto, alleen zichtbaar met javascript aan

Aan het eind van het ontbijt is er voor Jacob nog een verrassing, Ben & Carla hebben, met kaarsjes gekocht in een winkeltje in Liuqing, voor een mini verjaardagstaart gezorgd. Tja, het is een beetje improviseren in de bergen, maar de feestvreugde is er niet minder om.

Rond 9.15 uur is het dan zo ver, we gaan onze stadswandeling maken. Shitousheng is een dorpje, waar ongeveer 100 families wonen, gebouwd op een rotsblok. Gisteren zijn we door de hoofdingang naar binnen gekomen en vandaag gaan we eerst naar de andere (achter) ingang. Hier is niet veel bijzonders te zien.
Vervolgens gaan we naar het hoogste punt van het dorp dat vroeger dienst heeft gedaan als centrum van de verdediging. Tegenwoordig biedt het vooral een mooi uitzicht op de omgeving. Als we ook daar uitgekeken zijn gaan we terug naar ons guesthouse. In iets meer dan een uur hebben we echt alles gezien wat er te zien is.
Er zijn een paar dingen die ons opvallen aan Shituosheng. Zo is het eigenlijk gewoon een dorpje zoals we dat de afgelopen dagen wel meer gezien hebben, maar toch is het anders. Er is echt geen meter straat vlak en overal loop je op rots. Dit heeft onder andere tot gevolg dat de vorig jaar aangelegde waterleiding (ter vervanging van de vorige, 25 jaar oude, waterleiding) overal bovengronds is aangelegd. Verder lijken mensen en dieren hier nog dichter op elkaar te wonen dan in de andere dorpjes en wordt regelmatig een deel van de toch al smalle straat als mestplaat gebruikt. Hierdoor is een groot deel van de straten min of meer bedekt met mest. Gezien deze omstandigheden valt het aantal vliegen ons heel erg mee.

Omdat onze gids, Li, nog steeds niet goed luistert en we verder toch niets te doen hebben, mag hij kijken welke van onze foto's hij wil hebben. Onze andere gids, Caroline, die veel beter luistert, heeft namelijk wel begrepen dat wanneer ze nog een dag wacht, ze gewoon alle foto's op cd kan krijgen. In het totaal zoekt Li ruim 70 foto's ruim 70 uit die we vervolgens op het SD-kaartje van zijn telefoon zetten.

Ergens rond 11.30 uur verschijnt onze chauffeur en om 12.00 uur gaan we lunchen. Vervolgens komen er rond 12.45 uur twee paarden die onze bagage naar de auto zullen dragen. Auto's kunnen namelijk niet in Shitousheng komen, sterker nog, de dichtst bij zijnde parkeerplaats ligt bijna 250 meter hoger en is een half uur lopen. Helaas blijkt lang niet alle bagage op de twee paarden te kunnen dus neemt onze gastheer de lichtste grote rugzak mee en moeten onze gidsen vandaag zelf hun dagtochtrugzakje dragen. Zelf nemen we, net als de afgelopen dagen, onze eigen dagtochtrugzakken mee.

Het uitzichtpunt bij Shitousheng geeft echt een geweldig uitzicht op de omgeving
Het uitzichtpunt bij Shitousheng geeft echt een geweldig uitzicht op de omgeving

Als we bij de parkeerplaats zijn, blijken we vandaag met een Mitshubishi Pajero te reizen. Deze keer eentje met een echt bagagerek want als je zeven mensen in zo'n auto stopt, is er niet veel plek over voor bagage. Nadat alle bagage op het rek gestapeld en vastgebonden is, gaan we op weg. Het is inmiddels 13.45 uur geweest.

Tot onze verbazing kruipt Li en niet de chauffeur achter het stuur. We hebben hier eigenlijk niet zo'n goed gevoel bij. Maar achteraf durven we wel te stellen dat hij voor een Chinees helemaal niet slecht rijdt.
Het eerste deel van de weg is verhard en lijkt nog het meest op een soort kasseienweg. Dus alles hobbelt en schudt een beetje en hard rijden, en opschieten, is er dus niet bij. Dit komt overigens niet alleen door het wegdek maar ook doordat we het eerste uur over een met bochten bezaaide bergweg rijden.
Na een uur komt hier verandering in. Het blijkt dat men ook hier de weg wil verbeteren en dus heeft men de bestaande weg gegraven en is men het achtergebleven pad aan het verbreden zodat hier straks een mooie asfaltweg kan liggen. Nu is het echter vooral een zandpad met gaten etc. Wij worden er dus niet beter van.

Uitzicht op Shitousheng dat aan de andere kant van deze rots ligt
Uitzicht op Shitousheng dat aan de andere kant van deze rots ligt

Rond 15.15 uur roept de chauffeur dat Li moet stoppen. Wat blijkt, het bagagerek is niet zo stevig en kan inmiddels zonder moeite zo'n 15 cm van links naar rechts geduwd worden. Li en de chauffeur plegen een belletje en kijken en overleggen wat. Uiteindelijk halen ze enkele rugzakken van het bagagerek en stoppen die achter in de auto. Wij vinden dat prima zolang er maar geen bagage bij ons op de passagiersstoel of de achterbank komt. Nu zijn de chauffeur en Caroline het bokje, ze hadden op het achterste bankje al niet veel ruimte en met twee grote rugzakken erbij wordt het niet beter.

Voordat we rond 18.30 uur (eindelijk) ons hotel bereiken stoppen we nog meerdere keren. Een paar keer om het bagagerek te inspecteren, één keer omdat we in de modder komen te staan, de motor afslaat en de auto even niet wil starten en één keer omdat de auto er na wat horten en stoten gewoon mee ophoudt. Maar dan blijkt weer, wachten lost veel problemen op. Na een minuut of vijf start de auto weer en rijden we gewoon weer verder.
Verder komen we rond 17.30 uur langs Jade Dragon Snow Mountain (Yùlóng Xuěshān / 玉龙雪山) een berg waar we morgen of overmorgen wellicht heen willen. Hierna komen we ook nog langs Baishuihe (Báishuǐhé / 白水河), daar zijn de ouders van Gabrielle vorig jaar geweest en zij hadden hier een erg leuke foto van. Maar in het echt valt het erg tegen.

Op z'n weg schiet je natuurlijk niet erg op
Op z'n weg schiet je natuurlijk niet erg op

Tot slot heeft het laatste stukje naar ons hotel veel voeten in de aarde. We weten zelf niet hoe het hotel heet, laat staan dat we weten waar het is. Caroline heeft gisteren voor ons gebeld en de reservering gemaakt. Maar om een of andere reden wil Li niet naar haar luisteren. Dus stoppen we ergens in het centrum van Lijiang waar we de helft van de bagage van het dak halen. Vervolgens mogen we die in de auto proppen want we gaan nog een stukje rijden. Maar zoals altijd komt het ook deze keer goed en uiteindelijke bereiken we ons hotel, Leisure House.
Inmiddels is de baas van onze gidsen, Zhao Fan, ook bij ons aangesloten. Hij biedt aan om ons vanavond mee uit eten te nemen. Wij vinden dat prima en we spreken af dat hij ons om 19.30 uur komt halen zodat wij eerst nog wat tijden hebben om te douchen etc.

Inmiddels heeft iemand van het hotel Gabrielle de kamers laten zien en heeft zij er twee uitgekozen. Wij hebben echt een hele mooie kamer en genieten er vanaf de eerste seconde van. Gabrielle gaat meteen douchen en Jacob zwengelt met hulp van iemand van het hotel onze internetverbinding aan.
Maar dan is er weer een verrassing. De kamers die we nu hebben kosten 400 RMB per nacht. Ooh ja? Maar we hadden toch twee kamers van 280 RMB per nacht gereserveerd? Ja, dat klopt, maar dat zijn andere kamers. Tja, dat hadden ze even niet gezegd toen ze Gabrielle de kamers lieten zien. Na een kort overlegje met Ben & Carla besluiten we om te verkassen. Gabrielle als laatste want die is nog niet klaar met douchen. Onze nieuwe kamer is nog steeds erg mooi, maar wel een stuk kleiner, al is de douche juist groter.

Na 10 dagen nemen we afscheid van Li en Caroline
Na 10 dagen nemen we afscheid van Li en Caroline

Om 19.30 uur worden we netjes opgehaald en gaan we naar een restaurant buiten het oude deel van Lijiang. Daar wacht Jacob weer een verrassing. Caroline heeft voor een erg lekkere verjaardagstaart gezorgd. Verder eten we hier echt enorm lekkere garnalen.
Na ruim anderhalf uur, het nodige bier, de diverse toasten en een heerlijke taart staan we weer buiten. Jacob gaat met Caroline mee om bij een vriend van haar wat cd-roms te halen zodat hij voor haar onze foto's daarop kan branden. De rest gaat terug naar het hotel om lekker te gaan slapen, het was een geslaagd diner.