Dag 16: Wandelen van Liuqing naar Shitousheng (Baoshan)
In de regen worden de paarden geladen en gaan we op weg
In de regen worden de paarden geladen en gaan we op weg
Als we om 7.00 uur opstaan wacht ons een verrassing, het staat te regenen. En ondanks dat we vanochtend, om onduidelijke redenen, niet zoals afgesproken om 8.30 uur maar om 9.00 uur vertrekken, regent het nog steeds als we vertrekken. Het vermoeden is dat we vandaag vijf tot zes uur moeten (mogen) lopen, dat we door twee tunnels gaan en we redelijk wat moeten klimmen en dalen. Het zou dus best een aardige dag kunnen worden.

Vanaf het vertrek gaan we meteen omhoog. Het pad is redelijk smal waardoor onze beide gidsen moeten lopen, het is te gevaarlijk om op een paard te zitten. Dit blijft de hele dag zo. Dat is best jammer voor hen want dit is achteraf gezien een van de zwaarste dagen van de acht dagen die we tijdens deze trekking lopen. De eerste dag, van Luoji naar Zhuazi, was waarschijnlijk de zwaarste.
Als we na een kleine twee uur lopen aan onze eerste pauze toe zijn, levert dit wat gedoe op tussen onze gids, Li, en de paardenmannen. Het lijkt erop dat de paardenmannen niet willen pauzeren. Wij willen echter ook pauzeren maar Li is niet in staat om ons duidelijk te maken wat er aan de hand is. Omdat we wat dingen willen hebben die op de rug van de paarden zitten, lopen we toch maar verder richting de paarden die iets verderop staan. Op dat moment lopen ook zij weer verder, grrr. Gelukkig lijken ze iets verderop toch te stoppen. Als we vervolgens bij de paarden zijn, blijken deze in de eerste tunnel van vandaag te staan. Een prima plek voor onze pauze dus, en wij vermoeden de paardenmannen dat wisten.

Als we aan de andere kant van de tunnel komen blijkt het pad daar ineens sterk te dalen. Dat houden we een dik half uur vol totdat we bij de volgende tunnel zijn. Daar willen de paardenmannen weer pauze houden. Dat vinden wij te vroeg, wij willen eerst nog een uurtje lopen.

De ingang van de grot waar we pauze houden
De ingang van de grot waar we pauze houden

Na een kwartier staan de paarden weer stil. Ondanks dat we twee gidsen en drie locals bij ons hebben blijkt er onduidelijkheid over de route te zijn. Er schijnt zoiets als een oude en nieuwe route te zijn. Ze willen de nieuwe route nemen want de oude route is een uur langer lopen en geeft volgens de deskundigen uiteraard nog veel meer problemen. Echter het lijkt erop dat niemand echt weet hoe de nieuwe route loopt, en dus moet er gebeld worden. Dit ondanks dat wij zeggen dat we liever de oude route lopen, dan kunnen we tenminste verder want wij houden niet van stil staan in de regen. Na wat gebel wordt het dus de nieuwe route, hoezo wie betaalt, bepaalt. De nieuwe route gaat meteen als een baksteen naar beneden.

Het beeld van vandaag, smalle paadjes, wolken en regelmatig wat regen
Het beeld van vandaag, smalle paadjes, wolken en regelmatig wat regen

Tot nu toe vonden we het pad vandaag redelijk pittig qua stijgen en dalen, nu blijkt het allemaal nog een tikje erger te kunnen. In het totaal lopen we vandaag ongeveer 16,4 kilometer en ondertussen stijgen we 1.300 meter en dalen we 1.550 meter.
Rond 12.50 uur begint het wat zachter te regenen en komen we op een soort zadelpunt waar het een stukje vlak is. Hier lunchen we, vandaag komt Li niet vragen of we nog een half uurtje extra willen rusten.

Rond 14.00 uur komen we op het laagste punt (1.880 meter) van vandaag, op ons eindpunt na. Hier gebeurt weer iets raars. Li loopt het dorpje dat hier ligt in en de paardenmannen lopen gewoon door het volgende, steil stijgende pad op. Het duurt meer dan een uur voordat we Li weer zien.
Als we bovenaan dit pad zijn, zien we voor ons een redelijk vlak pad, dat geeft de burger moed. Helaas stoppen de paardenmannen weer. Als Caroline vraagt waarom, Li is op dat moment nog niet terug, blijkt er iets te zijn met een mannetje dat ons zal komen ophalen om ons de weg te wijzen. Prima, maar waar is hij dan want van stil staan in de regen krijgen we het koud. Gelukkig begrijpen de paardenmannen dit ook en gaan we na enkele minuutjes weer op stap.

Ons eerste uitzicht op Shitousheng
Ons eerste uitzicht op Shitousheng

Na een klein poosje komen we inderdaad een mannetje tegen dat ons de weg naar ons verblijf voor de komende nacht blijkt te zullen wijzen. Dit pad loopt helaas niet vanzelf. Op het moment dat we Baoshan (Bǎoshān / 宝山) in zicht krijgen, gaan we met een behoorlijk steil pad naar beneden waarna we vervolgens ook nog een flinke lus moeten lopen en ondertussen ook nog een poosje op Li moeten wachten. Al met al zit er meer dan een uur tussen het moment dat we ons einddoel in zicht krijgen en het moment dat we het, even na 16.00 uur, bereiken.

De poort waardoor we Shitousheng binnen lopen
De poort waardoor we Shitousheng binnen lopen

Als we aankomen blijkt dat we in een prima guesthouse zitten. Er is zelfs warm water en een douche, waar iedereen dus ook gebruik van maakt. Maar het allereerste wat we doen is alle natte spullen, een combinatie van regen en zweet, uittrekken en wat droge kleren aantrekken. Ondertussen eten de paardenmannen hun diner waarna ze al weer aan hun weg terug beginnen. Morgen gaan we namelijk met de auto terug naar Lijiang (Lìjiāng / 丽江) en dus is vandaag de laatste dag dat ze ons van dienst kunnen zijn.

Voor de rest van de dag doen we weinig bijzonders. We maken een beetje een plan voor wat we overmorgen in Lijiang willen gaan doen en reserveren een hotel voor twee nachten. Het eerste blijkt wat duur, het tweede (waar we twee weken geleden ook zaten) blijkt vol maar het derde blijkt te lukken. Ondertussen komen we er ook achter dat het dorpje waar we slapen niet Baoshan of Baoshan Stone City (Bǎoshān / 宝山) heet, maar Shitousheng (Shítouchéng / 石头城). Baoshan ligt nog een stuk verderop en daar zullen we morgen met de auto langs komen.
Het was duidelijk een vermoeiende dag vandaag want om 21.30 uur gaat de eerste, en om 22.00 uur gaat de laatste, naar bed.

Na een dag wandelen door druilerig weer is het heerlijk rusten
Na een dag wandelen door druilerig weer is het heerlijk rusten