Dag 15: Wandelen van Labo via Fenke naar Liuqing
Omdat we met zijn allen in één kamer slapen worden we rond 7.00 uur wakker omdat Ben zoals altijd om 7.00 uur opstaat. Ons ontbijt is deze keer weer anders, we hebben onder andere gefrituurde schijven die voor brood doorgaan. Deze dingen zijn, zeker met een beetje suiker, prima te eten.
Rond 8.00 uur komt Li aanlopen. Hij heeft vannacht kennelijk ergens anders geslapen. Tegen 8.30 uur gaan wij met onze dagrugzakjes op stap, het schijnt een klein stukje te zijn naar de plek waar we de Yangtze Rivier (Cháng Jiāng / 长江) zullen oversteken. Verder schijnt Li achter ons aan te komen met een auto om onze bagage naar de boot te brengen. Aan de overkant van de Yangtze schijnen zes paarden op ons te wachten. Vanwege het gedoe van gisteren hebben we er niet veel vertrouwen in dat het goed komt, maar we gaan toch maar op pad.

De boot die ons naar de andere kant van de Yangtze zal brengen
De boot die ons naar de andere kant van de Yangtze zal brengen

Na 10 minuten zijn we bij de boot die ons naar de overkant van de Yangtze moet brengen. Deze keer heeft de boot geen motor maar drie mannetjes met roeispanen. Tot onze aangename verrassing verschijnt Li vijf minuten later en even later verschijnt er zelfs een trekkertje inclusief aanhanger met onze bagage. Li blijkt nog een verrassing in petto te hebben. Hij kleedt zich uit, op een soort onderbroek na, en trekt een zwemvest aan. Tot onze stomme verbazing wil hij de Yangtze, een behoorlijk hard stromende rivier, zwemmend oversteken. En weet je wat, het lukt hem ook nog.

Het trekkertje met onze bagage
Het trekkertje met onze bagage
Wij gaan samen met alle bagage in de boot naar de overkant waar inderdaad zes paarden inclusief drie mannetjes staan. Rond 9.20 uur is alles opgezadeld en gepakt en gaan we op weg.
Eerst volgen we de onverharde weg richting Fenke. Zoals vaker op grote relatief vlakke wegen lopen we ook deze keer harder dan de paarden. Hierdoor moeten we zelf de route zoeken. De weg is prima te volgen, maar wanneer we een paadje naar links zien wachten we toch maar even, dit zou een binnendoor paadje kunnen zijn, en dat blijkt het inderdaad te zijn.
Dus volgen we dit paadje en zo komen we in Fenke. Omdat we daar het zicht op de paarden een poosje kwijt zijn, moeten we hier een beetje zoeken naar het juiste pad. Wel handig dat juist in een dorpje, met allerlei wegen naar links en rechts, de paarden en daarmee het juiste pad niet te zien zijn.
In het centrum van Fenke houden we een half uurtje pauze. Tijdens deze pauze doen Li en Caroline nog wat inkopen en rusten wij vooral uit.

Het paadje richting Fenke
Het paadje richting Fenke

Op basis van de informatie die wij op internet konden vinden, hadden we verwacht vanaf de Yangtze flink te moeten klimmen naar Fenke. Dat is ons echter enorm meegevallen, vanaf de Yangtze zijn we op een zeer geleidelijke manier van 1.420 meter naar 1.839 meter gestegen. Volgens diverse websites doe je over dit stuk vier tot vijf uur, wij doen er vanaf de boot minder dan twee uur over. Maar het kannatuurlijk best dat wij anders gelopen zijn.
De slager van Fenke
De slager van Fenke
Aangezien dit dus veel sneller is dan waar we op gerekend hadden is het geen probleem om door te lopen naar Liuqing. Rond 11.45 uur zijn we weer op stap. Het pad Fenke uit is het steilste deel van deze dag. De natuur is hier ook weer heel anders dan de afgelopen dagen, het lijkt soms wel of we door een woestijn lopen.

Na een dik uur komen we bij een soort droogstaand waterreservoir. Dit is min of meer bovenop een bergkam (2.097 meter) waar we over moeten. Hier houden we pauze met lunch etc. We gaan zo zitten dat we mooi uitzicht hebben op de rivier onder ons en op de bergen aan de overkant.
Ook vandaag stelt Li weer voor om na de lunch nog een half uur rust te houden. Wij vinden dat niets en willen verder. Hij geeft aan dat het wel erg warm is. Wij zeggen dat we echt verder willen, maar dat de paarden eerst hun voer op kunnen eten en dat de mannen zich niet extra hoeven te haasten. Uiteindelijk duurt deze pauze toch bijna een heel uur.

Als we rond 13.45 uur weer op stap gaan draaien we om de bergkam heen en verbazen we ons over wat we zien, wat een enorm ravijn onder ons. Dit geeft echt een geweldig uitzicht. Vanaf dit punt moeten we echter wel een beetje oppassen, het pad is behoorlijk smal en als je er naast stapt, is het wel tijd voor koffie met cake. In het totaal, inclusief een pauze, duurt het ongeveer twee uur voordat we om dit ravijn heen gelopen zijn. Hierbij is het pad vrijwel vlak. Onderweg dalen we ongeveer 150 meter om die even later weer te stijgen.

Soms lijkt het wel of we door een woestijn lopen
Soms lijkt het wel of we door een woestijn lopen

Rond 15.45 uur ronden we de tweede en laatste bergkam van deze middag. Op dat punt staat een enorme wind. Wij vinden dat wel prettig, een beetje afkoeling. Toen we vanochtend opstonden stond de zon al flink te branden en we lopen de hele dag al in een korte broek. Als rond 10.00 uur de eerste wolkjes verschijnen vinden we dat ook helemaal niet erg en van 11.00 uur tot 13.00 uur hebben we regelmatig wolken voor de zon. Vanaf 13.00 uur lopen we echter weer volop in de zon waardoor onze voorraden water en icetea snel afnemen. Er zijn deze vakantie duidelijk dagen geweest dat we het (veel) minder warm hadden.

Op sommige plaatsen is het pad nog een stuk smaller, maar het ravijn niet minder diep
Op sommige plaatsen is het pad nog een stuk smaller, maar het ravijn niet minder diep

Even na 16.00 uur lopen we Liuqing in. Deze keer slapen we bij mensen die min of meer midden in het dorpje wonen. Ook vandaag heeft het huis weer een heerlijke binnenplaats, geen douche maar wel een redelijk toilet. Er staat zelfs een emmer water om mee door te spoelen. Wat erg luxe is, is dat men hier 24 uur per dag stroom heeft waardoor we niet zuinig hoeven te zijn op de batterij van onze laptop.
Prompt leidt dit ertoe dat Jacob gedwongen wordt om weer de foto's van alle fototoestellen af te halen en een show te geven van het resultaat hiervan. Vandaag hebben we extra veel foto's omdat we ook de foto's van Caroline haar toestel plukken. Zij is hier erg zuinig op want het toestel, een Canon PowerShot A650 IS, kostte haar evenveel als drie jaar studiebeurs. Het enige wat een beetje jammer is, is dat ze niet goed weet hoe het allemaal werkt, gelukkig kunnen we haar een beetje op weg helpen, want aan foto's van 640 x 480 pixels (= 0,3 megepixels) heb je natuurlijk niet zoveel.
Er is trouwens nog een groot voordeel aan 24 uur per dag stroom, dan heb je wat aan een koelkast met daarin onder andere bier en cola. Kijk dat is wel heel erg lekker na een dag wandelen in de hitte.
Rond 19.00 uur eten we en als het rond 20.00 uur donker begint te worden begrijpen we ook waarom onze zaklamp van gisteren zo goedkoop was, hij heeft nu al kuren. Hij wil wel aan, maar niet uit. Na wat gepruts blijkt een beetje hard op de tafels zetten het gewenste effect te hebben en we kunnen hem hierna ook gewoon weer aan doen, prima niets aan de hand.

De velden rond Liuqing met bosjes rijst en hoopjes mest
De velden rond Liuqing met bosjes rijst en hoopjes mest

Tussen dit alles door hebben we ook nog ruim de tijd om even na te denken over wat we met onze extra dag gaan doen nu we vandaag twee dagen in 1x hebben gelopen. We willen kijken of we eventueel naar Baishuitai (Báishuǐtái / 白水台) kunnen. Dit blijkt echter nogal wat goede te zijn. We moeten dan eerst met een auto van Baoshan (Bǎoshān / 宝山) naar Daju (Dàjù / 大具), daar moeten we dan in een bootje de Yangzte oversteken om vervolgens in een andere auto verder te reizen. De baas van onze gidsen schat dat dit in het totaal ongeveer zes uur zal duren. De reis van Baishuitai naar Lijiang (Lìjiāng / 丽江) zal vervolgens ook nog eens vijf tot zes uur duren. De reis van Baoshan naar Lijiang duurt overigens ook ongeveer vijf tot zes uur. Na een kort overleg besluiten we om niet naar Baishuitai te gaan maar naar Lijiang en dat onze reis dus gewoon een dag korter duurt waardoor we een extra vrije dag hebben in Lijiang.
Wat nog wel lukt is om er achter te komen waar die aardige foto's van Gabrielle haar ouders genomen zijn. Caroline herkent de plek en deze plek heet Baishuihe (Báishuǐhé / 白水河) en daar kom je langs wanneer je vanuit Lijiang naar Jade Dragon Snow Mountain (Yùlóng Xuěshān / 玉龙雪山) gaat.

Onze slaapkamer, we hebben ze wel minder gehad deze vakantie
Onze slaapkamer, we hebben ze wel minder gehad deze vakantie

Ook deze avond kunnen we op de korte broek buiten zitten. Voor de rest geniet Ben deze avond van zijn derde massage van Caroline en ligt iedereen, behalve Jacob die zijn verslag weer niet op tijd af heeft, om even na 22.00 uur in bed.