Dag 10: Wandelen van Zhuazi naar Sanjiangkou
Het was een bijzondere nacht. Na 5.00 uur doet Gabrielle geen oog meer dicht omdat ze een muis of een rat langs hoort komen die ze verder niet ziet. Verder is het jammer dat de bewoners rond 6.00 uur opstaan want daar wordt de rest behoorlijk wakker van. Tot slot is het sowieso lastig slapen in een bedje van 1,90 meter lang.

Het centrum van Zhuazi
Het centrum van Zhuazi

Tegen 7.30 uur staan we op en pakken we vast een deel van onze spullen in. Hierna brengen we een bezoekje aan het toilet, of eigenlijk het hokje dat hiervoor door gaat, en vervolgens gaan we ontbijten. Ook deze keer is het weer goed genoeg. We hebben niet alleen drinkyoghurt, maar ook ei, worst, wit brood en nog wat dingen.
Als we het eten op hebben pakken we de rest van onze spullen in en wachten we tot alle muilezels en paarden weer beladen zijn. Uiteindelijk is het 9.30 uur voordat we op weg zijn. Dat is een uur later dan gisteren aangekondigd was. Onze groep is inmiddels uitgebreid met een extra "paardenman", zoals we de mannen die voor de paarden en muilezels zorgen inmiddels noemen en een extra paard. Hierdoor bestaat onze groep nu uit vier toeristen, twee gidsen, twee paardenmannen, drie paarden en drie muilezels, het begint een hele karavaan te worden.

Ja, aan dat touwje hangt vlees te drogen
Ja, aan dat touwje hangt vlees te drogen

Gisteren was ons verteld dat het zes uur wandelen is tot aan de rivier die we moeten oversteken. Als we op weg zijn krijgen we te horen dat het maar twee uur lopen is. We zullen wel zien wat het wordt.
Wat we zeker weten is dat het pad vandaag naar beneden gaat. We starten vandaag op iets minder dan 1.800 meter en na, inderdaad, twee uur lopen staan we 200 meter lager bij de Yangtze Rivier (Cháng Jiāng / 长江). Hier moeten we in een boot. Alleen steken we niet de Yangtze over, maar een zijrivier van de Yangtze, de Shuiluo Rivier.

Uitzicht op de Yangtze
Uitzicht op de Yangtze

Het is erg grappig op te zien hoe het oversteken van de rivier gaat. Op de oever aan de overkant staat een huisje met daarbij twee mannetjes die een motorboot, en zoals later blijkt ook een roeiboot en een kabelbaantje, hebben. Na een telefoontje komen zij ons ophalen. Maar uiteraard moet er eerst gepraat worden en wij kijken geduldig toe.
Even later proberen de mannen een paard en twee muilezels in de boot, een soort groot uitgevallen ijzer roeiboot met een buitenboordmotor, te krijgen. Maar het paard dat als eerste moet, heeft er geen zin in en na enkele pogingen geven ze het op. Vervolgens wordt de bagage ingeladen en vertrekken wij samen met de bagage naar de overkant. De stuurman stuurt de boot op een heel speciale manier, maar gezien de sterke stroming en het feit dat de boot weinig schommelt, concluderen wij dat dit zonder meer de beste manier is.

Ze proberen het wel, maar ze krijgen de paarden niet in de boot
Ze proberen het wel, maar ze krijgen de paarden niet in de boot

Als wij aan land zijn blijken de twee paardenmannen de dieren een eindje stroomopwaarts van de Shuiluo Rivier te brengen. Vervolgens komt er uit het huisje van de veermannetjes een roeiboot die ze eerst een eind stroomopwaarts van de Shuiluo Rivier brengen en vervolgens, ondanks de sterke stroming, vrij soepel naar de overkant varen.
Wat men vervolgens probeert lijkt ons vrij kansloos. Er zitten twee mannen in de boot, één houdt het touw van een paard vast en de ander roeit. Maar het paard wil het water niet in en wint dit gevecht vrij eenvoudig. Ondertussen zitten wij niet alleen geïnteresseerd te kijken, maar beginnen we ons ook een beetje af te vragen hoe lang dit allemaal nog gaat duren.
Zo komen de dieren aan de overkant
Nu zien we dat de mannen op zoek gaan naar enkele takken die ze als zweep kunnen gebruiken en proberen de mannen in de roeiboot het nog een keer. Deze keer is er echter een mannetje op de wal die het paard vrij stevig het water in duwt en ondertussen proberen de twee andere mannetjes de rest van de dieren het water in de jagen. En waarachtig het lukt. De dieren lopen het water in en moeten in het midden een stukje zwemmen. Daar hebben ze duidelijk last van de stroming want ze worden een flink eind meegesleurd. Even zijn we bang dat ze zelfs in de Yangtze zullen verdwijnen maar, dat valt mee. En zo komt alles en iedereen aan de goede kant van de Shuiluo.

Na dit spektakel gaan we, samen met onze gidsen, eten. Tegen de tijd dat we dit bijna op hebben, begint het ook weer te druppelen en is er nog geen zicht op de paardenmannen die samen met de veermannen naar het huisje van de veermannen zijn gegaan. Dus laten we onze gidsen hen optrommelen zodat we weer op pad kunnen. Maar natuurlijk moeten nu eerst de dieren gevoerd, opgezadeld en bepakt worden. Hierdoor duurt de totale oversteek bijna 2,5 uur.
Rond 14.00 uur gaan we weer op pad. Deze keer gaat het pad omhoog. Het schijnt dat het hier erg warm kan zijn, maar door de regen merken wij daar weinig van. In ongeveer een uur tijd klimmen we 200 meter omhoog en bereiken we slaapplaats voor deze nacht, een huisje / boerderijtje net buiten het dorpje Sanjiangkou.

Uitzicht op de plek waar de Shuiluo Rivier in de Yangtze Rivier uitkomt
Uitzicht op de plek waar de Shuiluo Rivier in de Yangtze Rivier uitkomt

We eten en slapen in een zelfde type huis als de afgelopen nacht. Toch vinden we het hier net iets aangenamer. Zo is alles iets schoner, opgeruimder, en zitten we nu in een huis net buiten het eigenlijke dorpje. Verder hebben ze hier geen kachel, maar gewoon een open vuur in de keuken. Hierdoor hangt er in deze ruimte een beetje een rooklucht. Er wordt wel goed geventileerd want de deur en een raam staan open en tussen het dak en de muur zit een flinke spleet.
Daar komt ons diner aan
Daar komt ons diner aan
Doordat we mooi op tijd zijn en het lekker weer is zitten wij vooral buiten. Hierbij genieten we van het uitzicht dat misschien wel het mooiste is van deze vakantie tot nu toe. Verder kijken we een beetje naar de varkens onder ons en de kippen die over het erf rennen. Ook vandaag gaat er weer een kip in de soep en die zien we een paar keer langs komen. Één kip heeft echt een gelukkige dag. Die wordt naar de keuken gebracht en vervolgens door onze gastheer afgekeurd, te klein. Dus mag deze kip nog een paar dagen leven.

Verder hangen we ons onze kleren een beetje uit zodat ze kunnen drogen. Ondertussen wordt onze kamer op orde gebracht. Onze vrouwelijke gids, Caroline, speelt hierbij een hoofdrol. Afgelopen nacht heeft zij namelijk in iets van een opslaghok geslapen en daar heeft ze een flink aantal vlooienbeten, of zo iets, opgelopen. Dat wil ze nu dus niet weer. Er zijn echter maar twee redelijke kamers beschikbaar, dus is haar voorstel dat alle vrouwen één kamer delen en Jacob en Ben de andere kamer delen. Wij vinden dat niet zo'n goed idee en slapen liever met z'n vieren op één kamer zodat Caroline een eigen kamer heeft.
Wanneer we op onze kamer komen zien we echter dat het allemaal niet zoveel uitmaakt. Tussen de planken die de kamer scheiden, zitten namelijk zulke grote kieren dat je zonder te gluren zo in de andere kamer kunt kijken.

Na wederom een prima maaltijd zitten we nog een poosje buiten en als we het daar, ondanks onze lange onderbroeken, te koud vinden worden gaan we nog een poosje rond het vuur zitten. Hier bekijken we met de lokale mensen de kaart van de omgeving en terwijl wij thee drinken, drinken zij (teveel) lokaal gestookte rijstwijn (báijiǔ / 白酒).

De keuken / woonkamer / slaapkamer van de mensen waar we vandaag overnachten
De keuken / woonkamer / slaapkamer van de mensen waar we vandaag overnachten

Tegen 22.00 uur gaat het vuur uit en gaan we naar bed. Voordat we dit doen gaan we nog even naar het toilet en daar zien we iets interessants. Het toilet is aangesloten op een biogasinstallatie waar ook de mest van de varkens in gaat. Exact dezelfde installaties worden binnen een project van Gabrielle in Hunan gepromoot. Het gas uit deze installaties wordt gebruikt om te koken en voor enkele gaslampen.