Dag 5: Met de bus naar Zhongdian (Shangri-La)
Ook vandaag is iedereen rond 8.00 uur wakker. Omdat we gisteren onze rugzakken met extra spullen terug hebben gekregen beginnen we de ochtend met het opnieuw inrichten van onze rugzakken. Vervolgens gaan we, net als gisteren, ontbijten op een terras, deze keer met uitzicht op een enorme rotswand.
Na het ontbijt vragen we even of men een busje naar Qiaotou kan regelen. Het liefst waren we via Haba en Baishuitai (Báishuǐtái / 白水台) gegaan, maar de bus daarheen vertrekt pas rond 14.00 uur. En voor zover wij begrijpen, rijdt hij niet verder dan Haba. Daar zouden we dan moeten overstappen. In het totaal zou de reis ongeveer 8 uur duren waarbij het ook nog de vraag is in hoeverre we de kalksteenterrassen van Baishuitai zouden kunnen zien.
Dus vragen we om een (privé) busje richting Qiaotou. Dat is geen probleem, het duurt ongeveer een uur voordat hij er is. En zo vertrekken we rond 10.30 uur weer richting het begin van de Tiger Leaping Gorge.

's Morgens kunnen we lekker buiten zitten, 's avonds willen we vooral een kachel
's Morgens kunnen we lekker buiten zitten, 's avonds willen we vooral een kachel

Als na drie kwartier rijden weer in Qiaotou zijn, vertrekt daar net een busje richting Zhongdian (Zhōngdiān / 中甸), wat zich graag Shangri-La (Xiānggélǐlā / 香格里拉) laat noemen. We zijn nog net op tijd om te zeggen dat we meewillen waardoor de bus vijf minuten later en met vier personen extra Zhongdian vertrekt, kosten 30 RMB per persoon.
De route naar Zhongdian is erg fraai. Eerst rijden we door een kloof langs een rivier die steeds kleiner wordt. Vervolgens rijden we nog een stuk door de bergen en tenslotte een stuk over iets wat op een hoogvlakte lijkt.

Onderweg van de Tiger Leaping Gorge naar Zhongdian (Shangri-La)
Onderweg van de Tiger Leaping Gorge naar Zhongdian (Shangri-La)

Rond 13.00 uur staan we ineens midden in Zhongdian. We stappen recht voor Noah Café uit. In de bus heeft Gabrielle een hotel, Dragon Cloude Guesthouse, uitgezocht. Dat gaan we nu eerst zoeken. Hierbij lopen we door een stuk van de oude stad. Zhongdian lijkt totaal niet op de stad die we ons voorgesteld hadden. Wij hadden gerekend op zo'n enorme Chinese stad met veel beton en flats van 5 tot 10 verdiepingen hoog. Niets is minder waar. Er is weinig hoogbouw en de oude stad is net zo geinig als Lijiang (Lìjiāng / 丽江) en Pingyao (Píngyáo / 平遥) en leuker dan Dali (Dàlǐ / 大理).
Nadat we het hotel en onze kamers gevonden hebben kleden we ons eerst een stuk warmer aan. Ook deze keer kiezen we trouwens voor de duurste kamers van 100 RMB per stuk per nacht.

Ons hotel in Zhongdian (Shangri-La)
Ons hotel in Zhongdian (Shangri-La)

Warm aangekleed gaan we terug naar Noah Café waar we heerlijk eten. Vervolgens is het tijd geworden om uit te gaan zoeken of de weg naar Litang (Lǐtáng / 理塘) open is zodat we onze vakantie volgens plan kunnen voortzetten.
We lopen eerst langs het Tibet Cafe aan de overkant van de weg en daar moet men even bellen om vervolgens te melden dat de weg naar Litang gesloten is voor buitenlanders. Wij vinden het raar dat we volgens hen wel naar Deqin (Déqīn / 德钦) kunnen maar niet naar Litang, Deqin ligt immers veel dichter bij Tibet dan Litang. Daarom gaan we dit nog even checken bij Khampa Caravan dat om de hoek zit. Daar zeggen ze hetzelfde, de weg naar Litang zit dicht, maar we kunnen wel naar Deqin. Oké, dat betekent dus dat de rest van de geplande reis niet door kan gaan en we een nieuw plan moeten maken.
We blijven nog even hangen bij Kampa om te kijken wat men zoal in de aanbieding heeft. Daar zitten een aantal interessante ééndaagse wandelingen en een zware vijfdaagse trektocht tussen.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Na al deze informatie tot ons genomen te hebben gaan we terug naar het hotel. Daar heeft men draadloos internet en willen we nog eens flink op internet gaan zoeken wat we zoal kunnen gaan doen. Terwijl Ben en Jacob op zoek gaan naar opties voor de komende twee weken, doen Carla en Gabrielle een handwasje.
Tegen 17.30 uur zijn we er ongeveer uit. We willen een trektocht van acht dagen van Zhongdian naar Lugu Lake (Lúgū Hú / 泸沽湖) maken waardoor we nog vijf dagen over hebben voor ééndaagse wandelingen en/of meerdaagse trektochten rond Zhongdian. De vijfdaagse trektocht lijkt daarbij vanwege de hoogte in ieder geval voor Jacob te zwaar want die heeft nu al last van de hoogte. We willen morgen terug gaan naar Kampa Caravan en om dan precies te vragen welke opties er zoal zijn en daarna een beslissing nemen over wat we exact gaan doen.

Wanneer iedereen klaar is, lopen we een rondje door het oude deel van de stad waar we ons vergapen aan alles wat er te zien is. Een van de dingen die ons verbaast is het grote aantal gebouwen dat in aanbouw is. Iets wat ons vanochtend in de bus richting Zhongdian ook al opgevallen was.
Dansen werkt prima tegen de kou
Ondanks dat iedereen inmiddels het grootste deel van zijn kleren, inclusief een lange onderbroek, heeft aangetrokken hebben we het niet echt warm. Dus besluiten we om wat te gaan eten. We komen terecht in Happy Corner Cafe. Het eten hier valt ons niet mee, het duurt allemaal erg lang en deze keer viel de smaak ook niet mee.

Hierna lopen we nog een rondje door de oude stad. Dit levert een erg leuke verrassing op. Op een plein waar we langs komen is een grote groep mensen aan het dansen. Dat is eigenlijk best slim. Wanneer de huizen niet of slecht verwarmd zijn, is dansen een prima manier om warm te worden / blijven.
Als we verder lopen komen we een paar Nederlanders tegen die we in de Tiger Leapig Gorge ook al zagen. Zij weten ons te wijzen op een aardig restaurantje, Rose Cafe, en wij besluiten daar een bakkie te gaan doen. Wat erg prettig is aan dit restaurant, is dat je een kacheltje bij de tafel kunt krijgen, waardoor je geen kou hoeft te leiden. Wat veel minder prettig is, is dat we bijna een uur op onze koffie moeten wachten. De bediening heeft dit ook door en komt twee keer haar verontschuldigingen aanbieden voor dit ongemak. Nadat we uiteindelijk onze koffie hebben gekregen en opgedronken gaan we terug naar ons hotel, lekker slapen. Tenminste voor zover de gehorigheid van de kamers dit toelaat.