Dag 3: Wandelen, The Tiger Leaping Gorge (deel 1)
Schreven we gisteren nog dat iedereen lekker ging slapen, inmiddels weten we beter. Iedereen is gisteren zo erg verbrand dat we vannacht niet zo goed geslapen hebben. Gelukkig moesten we vroeg op waardoor dit probleem niet al te lang duurde. Om 6.30 uur staat Gabrielle al naast haar bed en om 7.30 uur verlaten we het hotel richting het lange afstand busstation. Dit is nog een heel stukje lopen en we kunnen geen taxi nemen omdat er in de oude stad van Lijiang (Lìjiāng / 丽江) geen auto's mogen komen.

Een van de wasplaatsen die we in Lijiang zien
Een van de wasplaatsen die we in Lijiang zien

Maar het busstation is nog veel verder dan wij dachten. Het busstation dat in onze Lonely Planet staat bestaat niet meer. We vragen even waar we heen moeten en lopen weer verder. Het zou (als Jacob het goed begrepen heeft) één kilometer verder op zijn. Als we vervolgens nog een keer vragen is het inmiddels twee kilometer. Dus besluiten we dat het tijd wordt voor een taxi.
De eerste taxi rijdt voorbij maar vervolgens stopt er een klein busje dat ons wel wil brengen. Hij rijdt echter een andere kant op dan ons gewezen was. Dus checkt Jacob het nog een keertje en de chauffeur zegt dat hij het weet. Prima, dan wachten we even af. En ja hoor, binnen 10 minuten staan we op een busstation en dat is ook nog het goede.

Even een bandje verwisselen
Even een bandje verwisselen
We kopen een kaartje naar Qiaotou (Qiáotóu / 桥头), het beginpunt van de Tiger Leaping Gorge, en omdat de bus niet om 8.30 uur maar om 8.20 uur vertrekt kunnen we min of meer doorlopen. De busreis verloopt zonder problemen, maar duurt wel veel langer dan we verwacht hadden. Dit komt door een wegomlegging waardoor onze bus (= de bus naar Zhongdian) een heel eind moet omrijden en dat gaat over een of ander bergweggetje wat dus niet erg opschiet.
Rond 11.30 uur zijn we uiteindelijk in Qiaotou. Daar eten we eerst wat. We hebben nog niet echt ontbeten, verder dan wat cakejes zijn we nog niet gekomen. Het restaurant waar we eten heeft geen kaart, je moet in de keuken wat dingen aanwijzen en vervolgens maken zij er iets van. Aan de ene kant is dit een handig systeem, maar je hebt zo geen zicht op de prijzen waardoor we uiteindelijk relatief duur, 141 RMB, eten.

Even voor 12.30 uur gaan we bepakt en bezakt op pad. We hebben wel snel nog even wat extra drinken en wat te snacken voor onderweg gekocht. Onze eerst stop is het ticketoffice, waar we vier kaartjes van 50 RMB per stuk kopen. Vervolgens geven we bij het Tiger Gorge Café, tegenover het ticketoffice twee rugzakken af die we morgen, bij het eindpunt van onze wandeling, terug zullen krijgen. Voor het vervoer betalen we 10 RMB per rugzak.
Hierna gaan we echt op weg. Al snel zien we een paar groene en rode pijlen met daarbij geschreven "The highest Tiger Leaping Gorge". Perfect daar gaan we. Het pad gaat meteen steil omhoog. Gelukkig schijnt de zon niet want iedereen, behalve Gabrielle, loopt met lage mouwen als gevolg van de verbrandingen van gisteren. Hier ligt ook een verhard pad. Op het moment dat het verharde pad ophoudt is het steilste stuk ook voorbij. We lopen weer verder.

In het begin vinden we het pad goed te volgen. Regelmatig zien we rode of groene pijlen die ons de weg wijzen. Maar na een rots met daarop twee rode pijlen en een woord dat volgens ons noch Engels noch Chinees is, wordt het minder en moeten we een beetje zoeken. We zien ook twee Chinezen die van een hoger gelegen pad terugkomen omdat hun pad steeds smaller wordt en volgens hun dus niet het goede pad (b)lijkt te zijn.
Een stukje terug hadden we al gezien dat er twee redelijke paden lopen. Een pad op onze hoogte en een ander pad, een stuk lager. Wij volgen het pad dat op onze hoogte ligt al moeten we wel zelf een paadje zoeken richting dit pad. Toch een beetje raar voor zo'n druk belopen pad. Wanneer ons pad vervolgens ook steeds smaller wordt, beginnen we toch te twijfelen en als we nog iets verder zijn gelopen, gaan we toch terug.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Ondertussen zien we op het lager gelegen pad mensen en paarden lopen. Aangezien we boven ons geen fatsoenlijk pad zien, besluiten we om af te dalen naar dit lager gelegen pad. Dat valt trouwens nog niet mee, we moeten zelf ons pad zoeken, maar het lukt wel. Zodra we op dit pad zijn blijkt al snel dat dit het goede pad is en vanaf dit moment hoeven we eigenlijk nooit meer te zoeken naar de route.
Het bord dat ons vertelt dat we goed zitten
Het bord dat ons vertelt dat we goed zitten
Even na 14.45 uur, dus na ruim twee uur lopen en zoeken, komen we bij een erg handig bord. Hierop staan diverse guesthouses en de tijd die het kost om er te komen. Wij besluiten om even pauze te houden en vervolgens richting het Tea Horse Guesthouse te lopen waar we willen overnachten. Inmiddels weten we dat dit bord ongeveer 5 - 10 minuten lopen voor het Naxi Guesthouse staat.
Na het Naxi Guesthouse begint het pad wat steviger te stijgen. We zijn al van 1.850 meter naar ruim 2.200 meter gestegen, het hoogste punt ligt volgens één van onze kaartjes op 2.670 meter. Onze gps geeft op dit punt iets minder hoog aan, maar de klim is nog steeds erg steil. Ongeveer halverwege deze klim genieten we van de vooruitgang langs het pad. Er staat een nieuw gebouwtje waar je wat eten en drinken kunt kopen. Rond 17.00 uur zijn we boven.
Op het hoogste punt staat weer een vrouwtje wat dingetjes te verkopen. Er is ook een klein paadje dat aan het eind een uitzichtpunt heeft. Om daar heen te mogen moeten we echter betalen. De prijs is 8 RMB maar Jacob mag er voor 5 RMB heen. Het uitzicht is er inderdaad prima, maar het waait er ook erg hard, dus erg lang genieten doet hij er niet.
Meteen nadat we boven zijn gaat het pad weer naar beneden. Over het algemeen gaat het redelijk rustig naar beneden. Rond 18.30 uur komen we bij ons eindpunt voor vandaag, het Tea Horse Guesthouse dat op ruim 2.300 meter ligt.

Het Tea Horse Guesthouse
Het Tea Horse Guesthouse

Het Tea Horse Guesthouse heeft een terrasje met een geweldig uitzicht op de omgeving. Daar zitten Ben & Carla inmiddels al een poosje te genieten. Zij hebben ook al onze kamers geregeld. Zij hebben gekozen voor de luxe kamers met een eigen toilet en badkamer, deze kosten 120 RMB per stuk per nacht. De kamers zonder toilet en badkamer kosten 50 RMB per nacht.
De rest van de dag genieten we van de omgeving en het prima eten dat we krijgen / bestellen. Het valt ons op dat de menu-kaart behoorlijk westers georiënteerd is. Zo kan je yoghurt met muesli en pannenkoeken als ontbijt krijgen. Dat komt morgenochtend dus wel goed.