Dag 2: Een dagje Lijiang met Lion Hill, Mu’s Mansion en Baisha
Rond 9.00 uur is iedereen wakker en gaan we ontbijten. We gaan naar een restaurantje dat we gisterenavond gezien hebben en daar hebben we een heel behoorlijk ontbijt met erg lekkere koffie.

Vervolgens lopen we nog wat door het oude deel van Lijiang (Lìjiāng / 丽江) om uiteindelijk richting Lion Hill en Wangulou (Wànggǔlóu / 望古楼) te gaan. Dat Wangulou hadden we gisteren al in het licht zien staan en zag er, vanuit de verte, uit als een tempeltje. Maar dat is het dus niet. Het is een op een heuvel, de Lion Hill, in Chinese stijl gebouwde uitkijktoren. Om bij deze uitkijktoren te kunnen komen moeten we niet alleen de entree van 15 RMB per persoon betalen, maar ook 80 RMB per persoon voor een soort algemeen Lijiang kaartje. Dit kaartje moet je iedere keer als je ergens in wilt laten zien. We bezoeken vandaag nog twee van dingen waar we dit kaartje zouden moeten laten zien, maar daar vragen ze er niet na.

Vanaf de uitkijktoren zien we een groot gebouw (complex) wat ons wel leuk lijkt. We willen eigenlijk vanaf de heuvel rechtstreeks naar dit complex. Dat lukt niet, wat we wel zien is de ingang van Mu's Mansion, maar dat is volgens ons wat anders. Dus lopen we terug naar de stad en maken we een tochtje door de stad om uiteindelijk bij de hoofdingang van het complex te komen, en wat blijkt, dat heet dus Mu's Mansion.
Mu's Mansion is het huis van de lokale heerser wiens familie in het totaal zo'n 500 jaar aan de macht is geweest. Dus niet alleen qua uitstraling maar ook qua functie is het dus een soort kleine versie van de Verboden Stad.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Tegen 12.30 uur hebben we het allemaal wel gezien en gaan we lunchen. We eten weer prima voor weinig.
Na de lunch huren we fietsen bij een zaakje vlak bij de ingang van Mu's Mansion. Een fiets huren kost 20 RMB per dag, maar eerst moeten we 200 RMB borg betalen en een paspoort inleveren. We kopen ook nog een kaart, want we willen naar Baisha en weten eigenlijk alleen dat dit ten noorden van Lijiang (Lìjiāng / 丽江) ligt. De kaart is niet geweldig maar brengt ons uiteindelijk zonder al te veel omwegen daar waar we zijn willen.
Alles bij elkaar doen we bijna 1,5 uur over de heenweg. De heenweg duurt zolang omdat we een beetje omrijden, ineens een stuk off the road moeten en tig keer stoppen, onder andere om een stuk ananas te eten en diverse foto's te maken. Het meest bijzondere dat we zien is een veldje waar mensen bezig zijn om adobe stenen (mud bricks) te maken. We hadden dit soort stenen al eens in Xinjiang gezien, maar hier worden er kennelijk nog steeds huizen mee gebouwd. In schril contrast hiermee is het enorm luxe resort waar we ook langs komen.

Altijd lekker, een stuk annanas op een stokkie
Altijd lekker, een stuk annanas op een stokkie

Als we in Baisha (Bàishā / 白沙) aankomen parkeren we onze fietsen en lopen we op de gok een rondje. Er moeten hier ergens fresco's te zien zijn. Uiteraard lopen we precies de verkeerde kant op, maar hierdoor krijgen we wel een aardig beeld van dit dorpje. Achteraf vinden we zelfs dat de wandeling door het dorp minstens zo leuk was als de fresco's.
Uiteindelijk zien we een straat met allerlei souvenirstalletjes wat voor ons het teken is dat we de goede kant op gaan. We volgen de stalletjes en die brengen ons bij de achteringang van het terrein waar de fresco's zijn. Alleen mag je niet door de achteringang naar binnen, want dat is alleen een uitgang zodat iedereen die de fresco's bezoek ook langs de stalletjes met souvenirs loopt. Maar nadat we beloofd hebben direct naar de voorkant te gaan om kaartjes, 30 RMB per stuk, te kopen mogen we er toch door.
De fresco's zelf zijn niet zo bijzonder, maar er is ook een hal met een kort overzicht van de belangrijkste vindplaatsen van fresco's in China. Uiteraard staat Dunhuang (Dūnhuáng / 敦煌) daar bij maar tot onze verbazing zien we ook de Fahai Tempel in Peking hier bij staan.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Als we alles gezien hebben, drinken en snacken we nog wat in het Buena Vista Café. Daar vraagt Ben meteen even of de route richting Litang (Lǐtáng / 理塘) (Sichuan) open is. Dit café hoort namelijk bij Eco Tours China en men zou dit soort dingen dus moeten weten. Ze weten het niet, maar kijken voor ons even op internet en komen tot de conclusie dat het gebied waar wij heen willen open is. Dat geeft ons moed voor de rest van de vakantie.
Hierna fietsen we terug naar Lijiang. Rond 17.45 uur leveren we onze fietsen weer in. Inmiddels is er ook iets van een plan voor morgen. We staan vroeg op, nemen om 8.30 uur de bus, kopen van te voren wat te snacken voor in de bus en gaan pas echt eten wanneer we de bus uitkomen. Dus kopen we nu vast wat cakejes etc. voor in de bus. Vervolgens gaan we terug naar ons hotel.

Dit soort straatjes zie je veel in het centrum van Lijiang
Dit soort straatjes zie je veel in het centrum van Lijiang
Hier weet Jacob met behulp van een meisje van de receptie internet verbinding te krijgen op onze laptop. Dit biedt ons de mogelijkheid even op Google Earth kijken waar we vandaag precies geweest zijn.
Veel eerder dan gisteren, rond 19.00 uur, gaan we eten. Dit kost wel 118 RMB maar het is dan ook erg lekker, we eten echt alles op. Als we het restaurant verlaten maken we nog even een praatje met een Nederlands echtpaar, zij blijken met KRAS te reizen. Zij zouden, net als wij van plan zijn, naar Zhongdian (Zhōngdiān / 中甸) (= Shangri-La (Xiānggélǐlā / 香格里拉)) gaan, maar zijn er niet geweest. Volgens KRAS is het gebied officieel gesloten en men durft het niet aan om het toch te proberen. Dit echtpaar vertelt ons ook dat groepen van andere reisorganisaties wel naar Zhongdian zijn geweest. Het lijkt er dus op dat we zelf zullen moeten proberen of we onze geplande reis kunnen maken.

Hierna gaan we nog even koffie drinken en met nog een tweede bakkie kost dat 185 RMB, ruim meer dan ons diner. Tijdens de koffie overleggen we nog even over de centjes. We vermoeden dat er in Zhongdian (de volgende fatsoenlijke stad waar we over drie dagen hopen te arriveren) wel geldautomaten zijn. Maar volgens onze Lonely Planet is dat niet het geval. Dus besluiten we het zekere voor het onzekere te nemen en maximaal (= 4 x 6.000 RMB) te pinnen. Zo kunnen we de komende tijd tenminste vooruit, ook als er geen geldautomaat in de buurt is.

Terug in het hotel herschikken we de rugzakken voor morgen en behandelen we onze verbrande lichaamsdelen. Iedereen is vandaag wel een beetje verbrand en een enkeling zelfs heel behoorlijk. Maar uiteindelijk was het een geslaagde dag en gaat iedereen lekker slapen.