Dag 2: De eerste dag van onze wandeling in Xishuangbanna
Als we om even na 7.30 uur opstaan hebben we niet echt goed geslapen. De hoeveelheid lawaai van de straat was zo groot dat het redelijk lang duurde voordat we sliepen. Na het opstaan ontdekken we nog een nadeel aan het Doudou Guesthouse, onze kamer heeft geen handdoeken. Gelukkig hebben we zelf een handdoek bij ons, dus dat is niet echt een probleem. Trouwens, als we er om gevraagd hadden hadden we misschien wel een handdoek gekregen.

Om even na 8.00 uur gaan we naar buiten om wat te eten. Op de trap naar benenden komen we twee jongens tegen, zij blijken onze gidsen te zijn. Die zijn dus goed op tijd, want we hadden om 9.30 uur met hen afgesproken. Wij vinden het prima en gaan eerst ontbijten. Helaas gaat dat een stuk minder soepel dan we hadden verwacht.
De meeste restaurants, of eigenlijk vrijwel alle restaurants, blijken nog dicht zijn. We lopen een rondje en vinden alleen een stalletje waar ze noodlesoep verkopen. Er zit dus weinig anders op dan een bak noodlesoep als ontbijt te eten.
Op de terugweg naar het Guesthouse kopen we nog wat drinkyoghurt voor nu en wat cakejes voor onderweg. Je weet tenslotte maar nooit en we sjouwen liever iets te veel dan dat we honger moeten leiden.

Het restaurant waar we om 10.30 uur lunchen
Het restaurant waar we om 10.30 uur lunchen

Terug in het hotel pakken we onze rugzakken en gaan we samen met onze gidsen op stap. Tot onze verbazing gaan er twee gidsen, Xiao Li en Xiao Wu mee. Xiao Li is de lokale deskundige en Xiao Wu is de woordvoerder, degene die het beste Engels spreekt. Ze maken zich wel wat druk over onze grote rugzakken, inclusief water wegen die ongeveer 14 kg en 10 kg. Maar wij geven aan dat dit echt geen probleem is.
We gaan eerst met een taxi naar het lokale busstation. Daar moeten we de beloofde 3.000 RMB betalen. We hebben al 1.500 RMB betaald en de laatste 500 RMB betalen we, als we tevreden zijn, aan het eind van de reis. We moeten even wachten maar al vrij snel nemen we een lokale bus richting Menghai (Měnghǎi / 勐海).

Na een half uur rijden stopt de buschauffeur op verzoek van onze gidsen bij een restaurantje. Hier gaan we eten. We vermoeden dat dit onze lunch is, al vinden we 10.15 uur wel een hele rare tijd om te lunchen. We eten wel wat, maar veel trek hebben we niet.
Hierna worden we met een busje van het restaurant weer een stukje teruggebracht, naar een plek waar een marktje is. Daar kopen onze gidsen wat dingetjes en rond 11.30 uur beginnen we aan onze wandeling.

Het uitzicht tijdens het eerste deel van onze wandeling van vandaag
Het uitzicht tijdens het eerste deel van onze wandeling van vandaag

Het is wel even wennen, lopen met een grote rugzak. Dat hebben we sinds onze laatste vakantie in Frankrijk, in 2006, niet meer gedaan. Verder gaan we vrijwel meteen met een vrij steil paadje omhoog. Gelukkig wordt het na een kwartiertje wat minder steil, of begint het te wennen. Hoe het ook zij we lopen het eerste uur min of meer constant omhoog.
Na een kwartier vragen onze gidsen of we pauze willen houden. Nou dat lijkt ons van niet hé. Eerst maar eens een flink eind lopen want volgens ons programma moeten we vandaag 18 kilometer lopen.

Nu nog aan de boom, maar vanavond op ons bord
Nu nog aan de boom, maar vanavond op ons bord

Na een uur komen we bij een dorpje bestaande uit een stuk of 20 huizen. Hier wonen mensen van de Hani minderheid. Bij een van deze huizen stoppen we om wat thee te drinken. Volgens onze gps hebben we op dit moment drie kilometer gelopen en zijn we bijna 400 meter, van 1.290 meter naar 1.660 meter, gestegen.
Bij de thee zit een koekje en een verhaal. Het blijkt namelijk dat we hier blijven slapen. Hé, maar we hebben pas drie kilometer gelopen en dat is echt iets heel anders dan 18 kilometer. Wij zijn hier niet echt blij mee. Gelukkig hebben onze gidsen zelf ook ons dagprogramma bij zich dus we kunnen ze makkelijk duidelijk maken dat wij meer willen wandelen.
Na wat overleg tussen de gidsen blijkt dat we nog een extra rondje kunnen lopen. Tja, veel anders zal er niet inzitten dus laten we dat maar doen. Op zich is het wel lekker dat we nu onze grote rugzakken thuis kunnen laten. We halen onze dagtochtrugzak te voorschijn, doen daar wat drinken, cakejes, zonnebrand etc. in en gaan op stap.

Een dorpje waar we langs komen
Een dorpje waar we langs komen

Uiteindelijk blijkt onze extra wandeling zeven kilometer lang te zijn. We lopen vandaag dus net iets meer dan de helft van de beloofde 18 kilometer. Op zich is dit wel lekker voor een eerste dag, zo kunnen we een beetje aan het wandelen en de hitte te wennen. Maar wanneer we om 16.00 uur al terug zijn hebben we nog wel heel veel tijd over voordat we gaan slapen.

De wandeling zelf is trouwens erg leuk. Net als het eerste stuk lopen we afwisselend over paadjes en zandwegen. We lopen soms door stukjes bos maar vooral tussen theebomen, ja bomen, geen struiken. Deze theebomen staan tussen "gewone" bomen zodat je toch het gevoel hebt dat je door een "gewoon" bos loopt.
De oudste theeboom waar we langs komen schijnt ruim 800 jaar oud te zijn. Wat wel interessant is om te zien is dat theebomen eigenlijk net bonzaibomen zijn. Ook al zijn ze een paar honderd jaar oud, ze zijn nog steeds zo klein dat wij als leek zouden zeggen dat ze hooguit enkele tientallen jaren oud zijn.

Links van het pad staan theestruiken
Links van het pad staan theestruiken

Terug bij het huis waar we vannacht blijven slapen komen we er achter dat men hier niet alleen een warme (zonneboiler) douche heeft, maar ook voldoende stroom om onze laptop op te laden. We kunnen dus op ons gemak onze gps uitlezen, foto's kijken en dit verslag typen.
Rond 17.30 uur begint het trouwens behoorlijk af te koelen. We schatten dat het vandaag ergens rond de 30° C was, maar nu begint er een fris windje te waaien. Dus het wordt tijd op te douchen en iets warmere kleren aan te trekken.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Tegen 19.00 uur is het avondeten klaar. Net als bij de lunch hebben we weer veel lokale gerechten, het ene smaakt beter dan het andere. Maar over het algemeen hebben we een prima maaltijd. Ondertussen is echter ook de stroom uitgevallen, dus het is een diner bij kaarslicht.
Tja, en dan is het om 20.00 uur zo'n beetje donker. Uit een soort van verveling gaan we maar eens op zoek naar het toilet. Dat is nog een heel stukje lopen over een hellende zandweg met allerlei gaten en op je slippers bij het licht van een zaklamp is dit nog een heel aardige speurtocht.

Om 20.30 uur begint de dochter des huizes ons bed klaar te maken. Wij komen samen met de gidsen in de "woonkamer", voor de TV te liggen, volgens goed lokaal gebruik met de voeten naar de deur. Er zijn voldoende dekens en kussen. Even na 21.30 uur hebben we het wel gezien en gaan we onze tanden poetsen, stoppen we onze campingmatjes onder de dekens en gaan we slapen.