Dag 5: Twee dagen Kanas Lake Nature Reserve (dag 2)
Rond 7.30 uur komt de gids ons wekken. Vannacht hebben we niet zo goed geslapen. De Tuwa waar we te gast zijn, zijn aardige en gastvrije mensen. Het enige dat ze niet zo goed begrijpen is dat wanneer je de hele nacht gezellig met z'n allen gaat zitten kletsen en dan ook nog zo nu en dan een stukje op je motor gaat rijden, je gasten dan geen oog dicht doen. Maar ja, het was wel een leuke ervaring !

Er is iets van een ontbijt geregeld waarbij ons weer niet helder is hoe het precies geregeld is. Wel is duidelijk dat wanneer je melk wilt je daar extra voor moet betalen. We vermoeden dat het ontbijt bij de prijs van 60 RMB die we gisteren voor het diner moesten betalen in zit. Toen werd ons trouwens verteld (vertaald) dat we 's avonds en schaap van het spit zouden krijgen. Maar dat was niet waar, er was wel vlees, maar dat was gekookt.

Ook hier heeft het toilet te lijden onder vandalisme, het herentoilet heeft inmiddels geen deur meer
Ook hier heeft het toilet te lijden onder vandalisme, het herentoilet heeft inmiddels geen deur meer

Na het ontbijt vertrekken we weer naar het park. Rond 9.00 uur zijn we weer binnen. Deze keer hebben we een bus die rechtstreeks naar het centrum rijdt. Er is in de bus al enige discussie geweest over wat je wel en niet zou kunnen doen maar het enige wat wij daarvan hebben begrepen is dat de meeste mensen paard willen rijden. Als we uitstappen vertrekt deze groep bijna meteen naar de paarden. We kunnen nog net even iemand aanschieten om te vragen hoe laat we weer terug moeten zijn. Na wat een en weer gepraat is het antwoord om 13.00 uur bij de hoofdingang.

Daar staan we dan, drie uur tijd voor ons zelf en geen idee wat je hier wel of niet kan doen. Het park is wel erg toeristisch maar vrijwel niets is in het Engels aangegeven. We besluiten de bustocht te gaan maken die de rest gisteren heeft gemaakt. We kopen de kaartjes (40 RMB per stuk) en gaan in de rij staan. In deze rij is er het gebruikelijke geduw en getrek met als hoogtepunt het daadwerkelijke instappen. Als we zitten wordt een Chinees enorm kwaad omdat er nog iemand in zou moeten. Hij krijgt een uitbrander van degene die de passagiers telt en we vertrekken.

Er zijn nog een paar mensen die naar boven willen
Er zijn nog een paar mensen die naar boven willen

Bij het eindpunt van de bus nemen we samen met nog heel veel Chinezen de trap (1.000 treden) naar boven. Het uitzicht is echt schitterend, jammer dat het iets hei-iger is dan gisteren toen je echt heel erg ver kon kijken. Onderweg zien we ook de trap die we gisteren hadden moeten hebben. Als we boven zijn wurmen we ons op het platform en maken we een paar foto's om vervolgens een iets rustiger plekje op te zoeken.
We besluiten om niet met de bus terug te gaan, maar om de trap naar benenden te nemen en zo terug te lopen. De jongen met de rugzak is gisteren in ruim drie uur heen en weer gelopen (inclusief de omweg die hij samen met ons heeft gelopen) dus moeten wij in 1,5 uur wel terug kunnen lopen.

De trap is inderdaad gewoon een trap en 3.000 treden dat zou best kunnen kloppen. Als we onderaan zijn zijn we blij dat het traplopen er op zit. Ons benen zijn inmiddels wel een beetje slapjes. Vervolgens nemen we het pad dat we boven hadden gezien en ruim korter is dan de route die we gisteren hadden.
Onderweg komen we bij het hek van een terrein waar men hotels of iets dergelijk aan het bouwen is. Gelukkig zijn er anderen voor ons geweest die ook niets van dit hek moesten hebben. Zij hebben niet alleen voor een op- en afstapje gezorgd, maar ook de punten van het hek afgezaagd. Nu kunnen we er relatief makkelijk overheen klimmen. Vanaf dit terrein volgen we een betonnen weg richting het dorpje waar we met de bus verder kunnen

Lekker trapjs, toch ? !
Lekker trapjs, toch ? !

Inmiddels is wel duidelijk dat we niet om 13.00 uur bij de hoofduitgang zijn, we schatten dat we ruim een half uur te laat komen. Wanneer er een pickup truckje van achter komt, zwaaien we en het stopt. Ja, we mogen mee rijden. Onderweg wisselen we een paar woorden en in het dorpje stappen we uit. Terwijl we naar de bushalte lopen zien we dat de mannen die ons hadden meegenomen, worden aangehouden door de politie en uit moeten stappen. Het is ons volstrekt onduidelijk waarom, is het een standaard controle of mochten ze ons niet meenemen? Maar ja, in beide gevallen lijkt het ons beter om door te lopen en als we langs lopen wordt ons ook niet gevraagd om te stoppen.

Er staat een hek, maar niet iedereen is daar even blij mee
Er staat een hek, maar niet iedereen is daar even blij mee

Uiteindelijk zijn we ruim 20 minuten te laat. Maar we zijn lang niet de laatsten. Die komen bijna een half uur later opdagen. Vervolgens vertrekken we. De mensen rond ons beginnen te eten dus gokken we dat er geen lunch komt en we nog iets gaan bezoeken. Gisteren had onze vrouwelijke gids tenslotte op onze kaart nog een aantal plaatsen aangewezen waar we heen zouden gaan, maar waar we nog niet geweest zijn.
Niets blijkt echter minder waar. We gaan naar een restaurant. Gelukkig hebben we nog niet al ons brood op. Dus gaan wij samen met een aantal andere mensen eten terwijl de rest buiten wacht. We hebben de indruk dat de mensen zijn die als laatste bij de bus waren al ergens anders gegeten hebben.

Na de lunch gaan we weer de bus in en rijden we terug naar Bu'erjin. Onderweg stoppen we nog een keer op een soort markt met een wc. Het is duidelijk dat de meeste mensen behoorlijk moe zijn. Met name de eerste helft ligt vrijwel iedereen te slapen.
In Bu'erjin gaan we helaas niet meteen naar ons hotel. Nee, we rijden eerst naar een winkel waar mooie stenen te koop zouden zijn. Vervolgens rijden we nog ergens heen, maar daar draaien we om vervolgens toch naar ons hotel te rijden. Uiteindelijk is het 19.15 uur als we daar aankomen.

Op de terugweg naar Bu'erjin zien we onder andere deze minicaravan
Op de terugweg naar Bu'erjin zien we onder andere deze minicaravan

We krijgen dezelfde kamer als twee dagen geleden. Deze keer gaan we eerst douchen en trekken we schone kleren aan. Vervolgens gaan we bij een restaurantje vlakbij het hotel eten. We bestellen wat eten, of eigenlijk zeggen min of meer wat we ongeveer willen hebben en het meisje zoekt het verder uit. Dan komt er een klant naar buiten (wij zitten op het terras op de parkeerplaats) om, in perfect Engels, te checken of aardappels met vlees goed is. Wij vinden alles goed.

Het eten is prima alleen niet te veel. De twee gerechten met wat rijst die we besteld hadden is eigenlijk ook te weinig. Maar we besluiten niet bij te bestellen, we gaan voor een bakje yoghurt bij de mevrouw waar we twee dagen geleden ook yoghurt hebben gegeten. Maar voordat we dat doen gaan we eerst nog wat brood en drinken kopen voor morgen.

Tegen 22.30 uur zijn we weer op onze hotel kamer. Daar rommelen we nog wat en gaan naar bed. De wekker staat op 6.15 uur.