Dag 2: Een dagje Ürümqi
Vandaag hebben we eigenlijk maar twee dingen op het programma staan, het Xinjiang Uygur Autonomous Region Museum en een tripje naar Kanas Lake Nature Reserve regelen. Maar eerst slapen we een beetje uit. Dit lukt maar gedeeltelijk omdat we rond 6.00 uur al wakker worden van andere gasten en dat terwijl we gisteren onder het "genot" van vuurwerk naar bed mochten.

Ergens rond 10.00 uur gaan we op zoek naar ons ontbijt. We willen dit combineren met een bezoek aan Frank's Place waar we reisjes zouden kunnen boeken. Onderweg daar na toe kopen we bij een stalletje langs de weg al wat te eten en hoe we ook lopen, Frank's Place vinden we niet. Dus kopen we bij een ander stalletje nog een soort gefrituurde pannenkoek en gaan we naar het Holiday Inn Hotel (wat volgens het bord nu Xinjiang Hotel (Xīnjiāng Dàjiǔdiàn / 新疆大酒店) heet) om een bakkie te doen.

De gemeentereiniging probeert de vangrails schoon te spuiten
De gemeentereiniging probeert de vangrails schoon te spuiten

Het is 11.30 uur als we de koffie op hebben. We willen nu eerst naar het Xinjiang Uygur Autonomous Region Museum (Xīnjiāng bówùguǎn / 新疆博物馆) want dat schijnt om 13.30 uur dicht te gaan om vervolgens om 16.00 uur weer open te gaan. Als onze taxi ons daar afzet blijkt het allemaal inmiddels anders. De sluiting voor de lunch bestaat niet meer en het gebouw is vernieuwd/ gerenoveerd. Dit is goed te zien aan het gebouwd zelf, maar nog beter wanneer je het plaatje op het foldertje vergelijkt met dat op het toegangskaartje (30 RMB per stuk).
Aan de ene kant is het een aardig museum. Het geeft een aardig beeld van de geschiedenis van Xinjiang (Xīnjiāng / 新疆) een vertelt het een en ander over de minderheden die hier wonen. Daarnaast zijn de meeste infoborden ook in het Engels en kan je allerlei leuke souvenirs, zoals complete kasten en tapijten kopen.
Aan de andere kant is het een beetje een suf museum. Het is allemaal erg statisch, straalt vooral uit dat Xinjiang altijd al een onderdeel van China is geweest, rept met geen woord over allerlei oorlogen die er de afgelopen 2000 jaar over dit gebied zijn gevoerd, vertelt niets over of er elders op deze aarde nog andere mensen wonen die tot de minderheden behoren die hier wonen en de tentoonstelling over het 80 jarig bestaan van het Volksleger heeft geen Engelse teksten.
Al met al spenderen wij hier ruim een uur en krijgt het van ons net een voldoende. Mensen die graag mummies kijken zullen positiever zijn. Er liggen een stuk of wat mummies van 2000 - 4000 jaar geleden. Wij kunnen moeilijk inschatten of het de echte of replica's zijn.

Na het museum willen we met de taxi naar het Bogeda Hotel (Bógédá Bīnguǎn / 博格达宾馆) want door zou een reisbureautje zitten. Helaas begrijpt onze taxichauffeur ons niet goed en die brengt ons dus bij een ander hotel (Hoitak Hotel / Hǎidé Jiǔdiàn / 海德酒店). Onderweg hadden wij al zo'n vermoeden dat het niet goed ging, maar wisten ook niet precies waar we wel moesten zijn. Dus stappen we gewoon uit bij het hotel waar de taxi stopt. Vervolgens lopen we naar de (super)markt die we gisteren gezien hebben en waar je wat koeken, cake, drinken, etc. kan kopen. Daar kopen we wat dingen voor de lunch die we onder de bomen van het Peoples Square opeten.

Na de lunch lopen we naar het reisbureautje (Ecol Travel) en daar boeken we binnen een half uur een vierdaagse reis naar Kanas Lake. De onderhandelingen over de prijs verlopen heel bijzonder, eerst zegt het meisje 880 RMB per persoon, daarna zegt ze 780 RMB per persoon vervolgens schrijft ze op dat het in het totaal 1.360 RMB is en geeft ze ons 60 RMB terug nadat wij 1.400 RMB hebben betaald. Dat noemen wij nog eens onderhandelen, zonder iets te zeggen daalt de prijs van 880 RMB naar 670 RMB per persoon.
Grappig is dat het meisje zegt dat ze heel veel buitenlanders krijgen die allemaal met hetzelfde dikke boek (de Lonely Planet) lopen. Wat ook erg geinig is, is de manier waarop ze het aan ons getoonde programma print, op de achterkant van een velletje waar iets in het Chinees op staat. En wie durft nog te beweren dat Chinezen niet milieuvriendelijk zijn.

Nadat we geboekt hebben, loopt ze met ons mee om de plek te wijzen waar we morgen om 7.30 uur moeten zijn. Ze biedt nog aan om 's avonds met ons naar een markt te gaan om wat te eten. Ze gaat al met enkele andere Hollanders. Wij weten nog niet wat we gaan doen en houden liever onze handen vrij. We bedanken haar voor het aanbod, maar nemen het niet aan.

Nog een nootje kopen ?
Nog een nootje kopen ?

Nu hebben we een nieuwe opdracht voor vandaag, eten voor morgen kopen want dat zit niet bij de reis in. Eerst stoppen we bij een bakker voor een bakkie koffie. Het is een prima bakkie voor weinig geld. Hier kopen we ook wat brood, cake en koeken voor morgen en eventueel de dagen daarna.
Op weg naar ons hotel komen we langs een supermarkt die gisteren dicht was. Ook daar kopen we wat dingen zoals yoghurt, gedroogd fruit en een paar appels. Zo nu kunnen we er voorlopig tegen aan.

Als we tegen 18.00 uur weer in het hotel komen zijn we al redelijk moe van al het geloop van vandaag. Gelukkig is het minder heet dan we hadden verwacht. Eigenlijk vinden we het weer heel aangenaam. Het is behoorlijk warm, maar de wind is fris en de lucht is blauw. Daardoor vinden we het in Ürümqi veel beter dan in Peking.
In het hotel vragen we nog even naar het ontbijt van morgen. Maar wat blijkt, we kunnen helemaal niet ontbijten in ons hotel. Oké, dan moeten we nog wat extra eten kopen.

Of heb je liever een stukje geit of een kippetje ?
Of heb je liever een stukje geit of een kippetje ?

We nemen een taxi naar de Erdaoqiao Market (èrdàoqiáo Shìchǎng / 二道桥市场) waar we eerst een uur rondlopen. Wat een drukte en wat een mensen. Deze buurt is duidelijk veel minder Chinees dan het deel van Ürümqi dat we tot nu toe hebben gezien. We zien hier veel vrouwen met hoofddoeken en hier en daar een oud mannetje inclusief baardje zoals je die zo vaak in fotoboeken over Xinjiang ziet.
Verder is dit vooral het gebied van winkeltjes en eetstalletjes. Voor het eerst zien we hier ook geroosterde geit en gekookte geitenkoppen die na het kopen gevild en leeg gepeuterd worden. Wij beperken ons tot een stukje Hami meloen (genoemd naar een stad iets meer naar het Oosten). Omdat we graag willen zitten bij het eten besluiten we naar een restaurant dat we zien te gaan. We bestellen daar twee gerechten door ze aan te wijzen bij onze buren en het traditionele Polo (een soort Pilaf) dat echt Uighurs moet zijn.

De stalletjes waar je vlees kunt kopen zijn makkelijk te vinden
De stalletjes waar je vlees kunt kopen zijn makkelijk te vinden

Op onze terugweg kopen we nog wat yoghurtjes en iets van krentenbrood voor ons ontbijt en komen we langs diverse pleintjes met tafeltjes waar mensen zitten te eten. Wij vragen af hoe ze dat in de winter doen wanneer het hier overdag meer dan vijf graden vriest.
Wat ons verder opvalt is dat er in Ürümqi heel weinig fietsen rijden. Samen met het feit dat de wegen niet meer dan vier banen breed zijn en zelden vast staat, vinden we het (vergeleken met Peking) een redelijk rustige stad. Ook merken we meerdere keren dat lang niet iedereen Mandarijn (Chinees) spreekt. Wanneer Jacob zijn lessen weer eens in de praktijk wil brengen moet er dan iemand van achteren komen die kennelijk wel of in ieder geval beter Mandarijn spreekt.
Tot slot hebben we de indruk dat Ürümqi aan de ene kant een heel modern gezicht heeft maar aan de andere kant relatief weinig nieuwbouw kent. We zien slechts twee of drie grote flats in aanbouw en voor een gemiddelde Chinese stad is dat eigenlijk heel weinig. Toch heeft Ürümqi in het centrum wel redelijk wat hoogbouw staan. Ons hotel is 23 verdiepingen hoog en daarmee geen bijzonder gebouw. Maar gebouwen van vijf tot tien verdiepingen overheersen in Ürümqi .
Voor de rest vinden wij Ürümqi totaal niet interessant. Het is dankzij de rechtstreekse vliegverbinding met Peking en de diverse reisbureaus een handige uitvalsbasis voor de rest van Xinjiang, maar er is weinig bijzonders te zien.

Even na 21.30 uur zijn we weer terug in ons hotel. We zijn behoorlijk moe, maar bekijken uiteraard nog wel even onze foto's voordat we naar bed gaan. De wekker staat op 6.00 uur.