Dag 5: Sightseeing Wuhan en terug naar huis
Dit is onze laatste dag in Wuhan. We hebben met een collega van Gabrielle, Héléne, afgesproken om vandaag enkele toeristische attracties af te lopen. Maar voor het zover is gaan we eerst ontbijten, uitchecken en onze bagage inleveren.

In de Yellow Crane Tower zie je onder andere dit soort kunstwerken
In de Yellow Crane Tower zie je onder andere dit soort kunstwerken
Rond 11.00 uur zijn we bij onze eerste attractie, de Yellow Crane Tower, entree 50 RMB per persoon. We hadden gewoon een soort pagode in gedachten zoals we er inmiddels wel meer gezien hadden. Maar niets is minder waar. Eigenlijk lijkt dit in niets op een tempel, het heeft veel meer weg van een gemiddeld Chinees park. De hele handel hier is al verschillende keren van de grond af opnieuw opgebouwd en in periode 1981 - 1985 is dit voor het laatst gedaan, en dat is te zien. Alles ziet er redelijk netjes uit en in de hoofdtoren is zelfs een lift.
In tegenstelling wat we bij andere "gerestaureerde" gebouwen hebben gezien is hier duidelijk wel aandacht besteed aan de tekeningen etc. Het ziet er allemaal erg fraai uit. Vooral in de kamers op de verschillende verdiepingen van de toren zelf is veel moois te zien. Ook erg aardig is de foto tentoonstelling van de laatste "restauratie" in het White Cloud Pavilion.

Tegen 12.30 uur hebben we het wel gezien en verlaten we via de zuiduitgang het terrein. Hierbij moeten we trouwens opmerken dat zowel de hoofdingang als de zuidingang (andere ingangen hebben we niet gezien) niet erg makkelijk te vinden zijn en taxi's mogen er niet voor de deur stoppen.

We lopen een stukje om een taxi naar het Hubei Provincial Museum te gaan. Als we daar aankomen voltrekt zich de ramp van deze vakantie. Jacob laat niet alleen onze kaart van Wuhan, maar ook de geleende GPS, in de taxi liggen. Dat is mooi ^$%$%$#$@^&%^%#.
Maar ja, het leven gaat verder dus hop het museum bekijken, entree 30 RMB per persoon. Eigenlijk is het een erg mooi museum. Het heeft een hoofdgebouw en twee kleine zijgebouwen. En het zit ons op dit moment echt niet mee, het hoofdgebouw is dicht.
De gebouwen links gaan vooral over de Chu periode (een paar honderd jaar voor Christus) met als interessantste dingen in 2002 gevonden paarden en strijdwagens die ergens begraven waren.
Het gebouw rechts gaat over de opgravingen van de in 1978 gevonden tombe van Marquis Yi met heel veel spullen uit 433 voor Christus. Het pronkstuk hier is een enorm klokkenspel dat men tijdens deze opgravingen gevonden heeft.
Al met al vinden wij het een museum dat de moeite waard is.

Of de restanten van de strijdwagens en paarden exact op deze plaats zijn gevonden of (zoals wij vermoeden) hier later zijn neergelegd, is niet duidelijk. Maar met zo'n plaat erachter ziet het er wel indrukwekkend uit.
Of de restanten van de strijdwagens en paarden exact op deze plaats zijn gevonden of (zoals wij vermoeden) hier later zijn neergelegd, is niet duidelijk. Maar met zo'n plaat erachter ziet het er wel indrukwekkend uit.

Inmiddels is het 13.30 uur geweest en hebben we wel een beetje trek. Maar ja, we hebben geen kaart meer. Gelukkig is Héléne er nog en die is wel eens eerder in dit gebied van Wuhan geweest. Zij weet dat er ergens in het East Lake Park een hotel is war we kunnen eten. Het East Lake Park is op loopafstand en Héléne weet de weg.
We lopen het park in en komen langs een gebouw dat op een restaurant lijkt. En dat is het ook. Helaas hebben ze hier alleen een kaart met Chinese karakters en de serveersters verstaan niets van het Chinees dat Jacob praat. Er zijn ook geen andere gasten waar we wat eten kunnen aanwijzen Dus belt Héléne met iemand die zij kent en wel goed Chinees spreekt om te vragen of zij voor ons eten wil bestellen. Nadat de telefoon enkele keren over en weer is gegeven, is alles geregeld.
Uiteindelijk is het eten prima en tegen 15.00 uur staan we weer buiten. We lopen nog een rondje door het park, langs een theehuisje dat gesloopt is waar Mao gedichten schreef en vervolgens naar een uitgang.

Het kost even wat moeite, maar daarna heb je hier prima eten
Het kost even wat moeite, maar daarna heb je hier prima eten

Hier houden we weer een taxi aan, maar die weet het Renaissance Hotel niet. De tweede taxi kijkt ook niet echt alsof hij het weet, maar die wil het wel proberen. Een kleine tien minuten later zijn we terug in ons hotel.
Hier drinken we nog een bakkie koffie voordat we om even voor 17.00 uur naar het vliegveld gaan. Ook de rest van de reis loopt voorspoedig en rond 21.30 uur zijn we weer thuis.