Dag 4: Bezoek aan de Drieklovendam en terug naar Wuhan
Zoals de hele week al is Gabrielle ook vandaag weer als eerste op. Maar deze keer wel een uur eerder dan anders. Rond 7.15 uur zitten we aan ons ontbijt en even na 8.00 uur zijn we op weg naar de boot die ons naar de Drieklovendam zal brengen.
We hebben een klein bootje waar naast onze groep nog een stel op zit. Oftewel we zien de boot al snel als onze boot. De omgeving waar we door varen schijnt erg mooi te zijn, wij zien er echter weinig tot niets van, Het is zo mistig dat je vanaf de ene kant van de rivier de overkant amper (of eigenlijk gewoon niet) kunt zien.

Als het mistig zie je niet zo veel. Maar het levert wel enkele aardige plaatjes op
Als het mistig zie je niet zo veel. Maar het levert wel enkele aardige plaatjes op

Na een dik uur hebben we onze tussenstop. Hier maken we een wandeling langs een zijriviertje (Longjinxi Brook volgens het bordje) waarbij de lokale bevolking zijn best doet om ons te vermaken. Zo is een groep zingende meisjes, twee kleren wassende en zingende meisjes, een paar apen die niet te voorschijn willen komen (zouden ze er überhaupt wel zijn ?) en er is trouwceremonie waarbij het "lot" bepaalt dat Jacob mag optreden als hoofdpersoon.
Aan het eind van de wandeling eten we in het lokale restaurant een prima (Chinese) lunch en varen we weer verder.

Het riviertje waar we langs lopen heeft echt fantastisch helder water
Het riviertje waar we langs lopen heeft echt fantastisch helder water

Na nog een uur varen mogen we de boot weer uit en brengt een bus ons naar het toeristencentrum van de Drieklovendam. Daar nemen we afscheid van ??, ??, ?? en Erik, zij moeten hun vliegtuig nog halen en krijgen geen rondleiding. Jammer voor hen, wel de reis gemaakt, maar niets gezien.
Wij gaan op bussentocht. De dam is nog niet klaar en het is niet de bedoeling dat je zomaar overal naar toe gaat lopen. Dat is ook wel een beetje ver, dus rijden er bussen tussen vijf verschillende punten waar je telkens weer een ander zicht op de dam hebt. Een systeem dat heel goed werkt.

Soms zit het mee en soms zit het tegen. En bij dit soort weer zie je zo'n vlek op je lens ook nog extra goed. Ooh, ja, dit is (een stukje van) de achterkant (stroomafwaarts) van de Drieklovendam met op de "voorgrond" de nog in aanbouw zijnde schee
Soms zit het mee en soms zit het tegen. En bij dit soort weer zie je zo'n vlek op je lens ook nog extra goed. Ooh, ja, dit is (een stukje van) de achterkant (stroomafwaarts) van de Drieklovendam met op de "voorgrond" de nog in aanbouw zijnde scheepslift.

Intussen is het een stuk minder mistig geworden, maar we kunnen nog steeds de hele dam niet in 1x zien en dat is eigenlijk best jammer. Ook van het stuwmeer kunnen we maar een klein stukje zien. En dat terwijl het al behoorlijk groot moet zijn want het water zal uiteindelijk nog maar 20 meter hoger komen dan het nu staat.
Ondanks dat we niet alles kunnen zien is het wel leuk om hier geweest te zijn. We hebben zeker een aardige indruk gekregen van hoe groot deze dam wel niet is (heel erg groot). Tja en of voorstanders of de tegenstanders van dit project gelijk hebben, dat zal de tijd ons leren.

Een stukje van het enorme sluizencomplex. De zondvlakje die je ziet is een stuk afgegraven berg die (voor een deel) gebruikt is voor de aanleg van de Drieklovendam.
Een stukje van het enorme sluizencomplex. De zondvlakje die je ziet is een stuk afgegraven berg die (voor een deel) gebruikt is voor de aanleg van de Drieklovendam.

Tegen 16.30 uur gaan we weer terug naar de boot en rond 18.00 uur zijn we weer in Yichang. De terugweg, stroomafwaarts, gaat een stuk sneller dan de heenweg.
Let vooral op de laatste zin van deze tekst. Deze houding van de Chinezen zie je niet alleen terug in de Drieklovendam maar ook in heel veel andere grote en kleine dingen.
Let vooral op de laatste zin van deze tekst. Deze houding van de Chinezen zie je niet alleen terug in de Drieklovendam maar ook in heel veel andere grote en kleine dingen.
Inmiddels is er besloten dat we bij de McDonalds gaan eten. Dat heeft in ieder geval tot gevolg dat we lekker snel klaar zijn. Zo snel zelfs dat Jacob zijn laatste patatten in de bus mag opeten.
Vervolgens gaan we naar het hotel om onze koffers op te halen. Vanochtend konden we de koffers niet meenemen omdat we met een andere bus naar Wuhan terug gaan dan die ons vanochtend naar de boot bracht. In het hotel afscheid van ?? en ??, zij blijven nog een nachtje in Yichang.

Het is ruim 23.00 uur geweest als we terug zijn in Wuhan. Dit is het einde van de groepreis. De tien nog overgebleven mensen hebben onderdak geregeld in drie verschillende hotels of gaan naar huis. Wij gaan naar het Renaissance Hotel. Het is 23.45 uur als we de deur van onze hotelkamer open doen.

Deze tocht van anderhalve dag was onze tweede groepsreis in China. Het blijft wennen voor ons, een gids en soms zelf amper weten waar je bent. Maar aan de andere kant is het ook wel lekker als je niet na hoeft te denken over waar en wat we zullen eten. Het is lekker makkelijk en voor de kosten, 1.500 RMB all-in voor twee personen (exclusief de laatste McDonalds en hier en daar een flesje drinken), hoef je het ook niet te laten.