Dag 2: Sightseeing Tianjin en op zoek naar de zee
Zoals afgesproken zitten we rond 9.00 uur aan het ontbijt. We hadden gerekend op een 100% Chinees ontbijt, rijst, noodles, hard gekookte eieren, gewokte groenten etc. Maar dat valt alles mee, er is brood (inclusief een broodrooster om het te roosteren), boter, jam, sinasappelsap en zelfs koffie. Oftewel, we komen niet te kort.

In de buurt van de Confusius Temple was men bezig om een verdelerkast (of iets dergelijks) op te hangen
In de buurt van de Confusius Temple was men bezig om een verdelerkast (of iets dergelijks) op te hangen
Na het pakken van onze spullen rekenen we af. Dan blijkt dat het best handig is dat de kamers gecontroleerd worden voordat je weg mag, Monique had nog een T-shirt laten liggen en dat mocht ze nu gaan ophalen voordat we weggingen. Voor de rest is het wat ons betreft ook een prima hotel, ruime kamers, redelijk schoon, ruime badkamer en prima douche.
Vandaag nemen we geen taxi, maar storten we ons met onze eigen auto in het verkeer. We willen eerst naar wat de Lonely Planet "Chinatown" noemt. Dat valt niet mee. We komen wel in de buurt, zien de Drum-tower (Gǔ Lóu, 鼓楼), maar verder niets dat op "Chinatown" lijkt. In onze zoektocht raken we toch wat verstrikt in de wegen en als Gabrielle naar rechts wil, wat niet mag, dus weer allerlei omwegen zou inhouden, besluit Jacob om de busbaan maar te nemen. Wel zo makkelijk.
Maar aan het eind van de busbaan staat een agent en prompt worden we voor het eerst in China aangehouden. De agent loopt naar Jacob toe die netjes het raampje open doet. De agent praat een paar mooie zinnen Chinees en Jacob maakt in zijn beste Nederlands met gebaren (schouders, armen en handen) duidelijk dat hij er niets van snapt. Vervolgens probeert de agent het nog een keer met hetzelfde resultaat. Dan begint ook de agent te gebaren, we mogen doorrijden.

Dit maakt dat we het zoeken wel een beetje zat zijn en dus parkeren we maar op de eerste de beste parkeerplaats die we zien. Daar worden we voor het eerst (voor zover we weten) geconfronteerd met een praktijk waar we wel van gehoord hadden, maar waar we nog nooit iets van gemerkt hadden. Als buitenlander moeten we meer betalen. Voor het parkeren betalen wij 2 RMB (0,2 euro) en krijgen daarvoor een bonnetje waarop "two yuan" staat. Dit is nieuw voor ons, tot nu toe waren alle parkeerbonnetjes etc 100% Chinees. Tot zover niets aan de hand.
Maar dan komt er een Chinees die ook geparkeerd heeft. Die geeft het mannetje 1 RMB en dan begint het mannetje te zeuren dat hij er 2 wil. Jacob zijn Chinees is nog net zo goed dat hij dit kan begrijpen. Maar die Chinees wil geen 2 RMB betalen. Dat begint het mannetje wat met zijn hoofd naar ons te gebaren dat zij 2 RMB moeten omdat wij nog in zijn buurt lopen. Maar dat gebeurt dus niet. Wat voor ons overblijft is de volstrekt heldere conclusie dat Chinezen hier dus goedkoper parkeren dan buitenlanders.

Vervolgens lopen komen we langs de Confucius Temple (Wén Miào, 文庙). Oké, dan gaan we daar ook even binnen kijken (8 RMB per persoon) en de eerste indruk is dat het een enorm vervallen puinhoop is. Maar als we iets verder lopen blijkt er ook een netter deel te zijn. Volgens ons boek zou dit ook moeten, er zou 15 jaar geleden flink gerestaureerd zijn. En inderdaad, de tempel zelf ziet er netjes uit. Verder is het allemaal wat klein en dus staan we binnen een half uur weer buiten.

Vervolgens leidt Gabrielle ons naar "The Ancient Culture Street" (Gǔwénhuà Jiē, 古文化街). Ook deze vinden we niet, maar we vinden wel een gebied met allemaal nieuwe gebouwen in oud Chinese stijl met daarin een enorme hoeveelheid winkeltjes die allemaal typisch Chinese producten verkopen. En dat komt goed uit want Monique is nog op zoek naar een paar kwasten (kalligrafie pennen ??) om mee te nemen naar Nederland en hier zijn meerdere winkels met een groot aanbod van verschillende kwasten. Als je van Chinese spulletjes, dingetjes etc. houdt, is deze plek zeker een aanrader.
Nadat we hier enige tijd rondgedwaald hebben besluiten we dat we niet meer naar de antiek markt gaan waar we gisteren te laat aankwamen. De winkeltjes die gisteren nog open waren verkochten vooral oude rommel en daar hoeven we niet zo nodig naar toe. Het kan natuurlijk ook zijn dat de winkeltjes met de grootste rommel nog open waren omdat die alleen wat verkopen als de winkeltjes met leuke spullen al dicht zijn.

De nog niet zo oude "Ancient Culture Street"
De nog niet zo oude "Ancient Culture Street"

We lopen terug richting de auto waarbij we langs een soort tentoonstellingsruimte komen waar we een maquette zien van het gebied waar we langslopen en men nu een paar flats aan het bouwen is. We tellen, door het raam, al snel een stuk of 15 flats die er moeten komen in een soort park zoals je die ook in Peking veel ziet rond grote wooncomplexen.
Voordat we in de auto stappen wippen we nog even langs de Starbuck waar we een bakkie doen om vervolgens op zoek te gaan naar het klooster.

Het vinden van dat klooster (Grand Mercy Monastery, dàbēi yuàn, 大悲院) valt niet mee. Gabrielle weet ons wel de goede kant op te sturen, maar meer dan dat lukt niet. We rijden er een soort blokje omheen maar kunnen telkens niet verder omdat wegen afgesloten, of nog niet klaar, zijn. Hierdoor komen we wel door een aantal erg interessante straatjes en uiteindelijk rijden we ons bijna vast op een soort bouwterrein. Maar ook daar weten we nog weer een weggetje te vinden en dan zien we ineens het dak van het klooster. Kijk, dat is dan weer een voordeel van het feit dat men alles aan het slopen is. We rijden nog iets verder om vervolgens de auto te parkeren en het laatste stukje te lopen.

Het klooster ziet er netjes uit. De sfeer is er echter wel heel bijzonder. In de wijk waar we doorlopen zien we half gesloopte huisjes, bedelaars en verkopers van vogels die meer vogels in een kooitje proppen dan Nederlandse boeren er ooit in een legbatterij zouden durven doen. Daarnaast hebben kloosters meestal rode stenen muren om hen af te schermen van de buitenwereld, hier zijn het blauwe damwandplaten zoals we die altijd zien rond bouwplaatsen. Dit klooster ligt midden in een enorm nieuwbouwproject. Overigens hebben we wel de indruk dat men enkele gebouwen die het dichtst bij het klooster liggen in oud Chinese stijl wil bouwen.
Het klooster zelf ziet er netjes onderhouden uit en is verder een klooster zoals we er inmiddels een redelijk aantal gezien hebben. Wat wel uniek is, is een aanbouwtje (in de stijl van een bouwkeet) dat volgens ons een soort gedenkplaats voor overledenen is. Er hangen allemaal pasfoto's, staan veel (kunst) bloemen etc. Zoiets hebben wij nog niet eerder gezien.

Probeer in zo'n omgeving de sfeer van een klosster maar eens te handhaven
Probeer in zo'n omgeving de sfeer van een klosster maar eens te handhaven

Als we het klooster verlaten lopen we nog even een rondje door de omgeving. Alles wijst erop dat het er hier over een paar jaar heel anders uit zal zien. Wij vinden het erg aardig dat wij dit nog mogen zien voordat de wijk "gemoderniseerd" wordt.
Rond 13.30 uur zijn we weer bij de auto. We willen richting zee rijden, die ondanks dat Tianjin een havenstad heet, nog 50 kilometer verderop ligt. Er lopen twee snelwegen vanuit Tianjin richting zee, wij nemen (of eigenlijk komen terecht op) de meest zuidelijke, de Jinbin Expressway. Deze rijdt goed, maar houd op een gegeven moment op snelweg te zijn. De kwaliteit van de weg wordt dan ook wat minder.
We zien het bord wel, maar vinden de "Tianjin International Amusement Port" niet (misschien hadden we beter op het bord moeten kijken, er staat duidelijk dat het nog 20 kilometer rijden is)
We zien het bord wel, maar vinden de "Tianjin International Amusement Port" niet (misschien hadden we beter op het bord moeten kijken, er staat duidelijk dat het nog 20 kilometer rijden is)
Gabrielle heeft via via gehoord dat er geen fatsoenlijk strand zou zijn, dus ons belangrijkste doel is eigenlijk het zien van de zee. Dus als we borden met "Tianjin International Amusement Port" zien, lijkt het ons verstandig die te volgen. Helaas zien we maar enkele van deze borden en komen we nooit bij iets van wat op een "Amusement Port" lijkt.
Wel komen we over een weg met grote plassen en een stukje verderop enorme stofwolken. Wij blij dat we in de auto zitten en de ramen goed sluiten. Als we verder rijden komen we langs enorme braakliggende gebieden waar men duidelijk voorbereidingen aan het treffen is om heel veel te gaan bouwen. Al deze bedrijvigheid heeft vast te maken met het feit dat Tianjin nog niet zo lang geleden de status van "Economic-Technological Development Area" heeft gekregen (dit is wat wij dachten, maar op deze website kan je zien dat dit een uitbreiding betreft en de status van Tainjin al sinds 1983 de status van Economic-Technological Development Area heeft).
We hebben echter geen idee hoever we van de zee af zitten. Voor ons gevoel niet zo ver, maar het kan 500 meter zijn en het kan ook 10 kilometer zijn. Omdat we nog moeten / willen lunchen besluiten we de zoektocht te staken en op zoek te gaan naar een restaurantje.

Ook in de buurt van de haven van Tianjin zijn nog niet alle wegen klaar
Ook in de buurt van de haven van Tianjin zijn nog niet alle wegen klaar

Deze zoektocht verloopt wonderbaarlijk vlot. We rijden een Chinese vinexlocatie in en zien tussen de gebouwen door iets van winkels. Daar blijken ook een paar restaurantjes te zitten. Het blijkt dat men hier rond 15.00 uur siësta houdt. Bij het eerste restaurant waar we naar binnen lopen ligt het personeel op tafel te slapen. In het tweede restaurant zitten nog wel gasten en dus bestellen wij enkele gerechten uit de vitrine. Het is echter wel een echt visrestaurant, je kunt er vis en groenten krijgen. Aangezien wij geen grote fans van vis zijn eten wij vooral groenten.
Na de lunch gaan we terug richting Peking. Vanaf het restaurant rijden we in 2,5 uur naar huis. Het kan waarschijnlijk een stuk sneller, maar omdat we weer op de zuidelijke snelweg terecht komen en de aansluiting tussen deze snelweg en de snelweg naar Peking nog niet klaar is, of we hebben hem gemist. Hoe dan ook, wij zijn in Tianjin een half uur bezig om van de ene snelweg op de andere te komen.