Dag 1: Aankomst in Tianjin, verkenning van de stad
Ook in Tianjin geloven de Chinezen dat Engels leren de manier is om een betere baan te krijgen, en waarschijnlijk hebben ze gelijk
Ook in Tianjin geloven de Chinezen dat Engels leren de manier is om een betere baan te krijgen, en waarschijnlijk hebben ze gelijk
Peter en Monique zijn al een paar dagen bij ons op bezoek en dit weekend gaan we met zijn vieren naar Tianjin (Tiānjīn, 天津). Even na 11.00 uur rijden we de vierde ringweg op en ruim anderhalf uur later staan we voor ons hotel in Tianjin. De weg Beijing - Tianjin rijdt goed al is het wel de drukste snelweg die we tot nu toe gezien hebben. Dit levert de gebruikelijke taferelen op van auto's die de vluchtstrook gebruiken als inhaalbaan etc. Maar ja, vrachtwagens die amper de 50 kilometer per uur halen zijn op een snelweg ook geen pretje.

Nadat we in ons hotel (Tianjin First Hotel, Tiānjīn dì yī fàndiàn, 天津第一饭店) hebben ingecheckt (400 RMB voor twee personen per nacht) brengen we onze spullen naar onze kamer en gaan we te voet de stad in. Ons eerste doel is een Franse bakker aan de Qufu Lu. Helaas lijkt deze te zijn afgebroken. We lopen verder via de Nanjing Lu waar we in een Chinese koffiezaak een prima broodje eten en een prima kopje koffie drinken. De patat die we bestellen komt nooit aan en die hoeven we na een kleine opmerking hierover dan ook niet te betalen.
De rest van de middag lopen we een beetje door de stad. Eerst even langs de Earthquake Memorial (kàngzhèn jìniànbēi, 抗震纪念碑) (zie ook deze pagina), waar eigenlijk niets te zien is, en vervolgens naar de dichtbij gelegen katholieke kerk (Xīkāi Jiàotáng, 西开教堂). Het valt ons op dat men hier buiten tafeltjes heeft staan waar men bijbels verkoopt, kennelijk zonder problemen. In de kerk valt ons de rust op. Er zijn meerdere Chinezen binnen, maar die maken weinig tot geen geluid. Dit valt op omdat we iets dergelijks is allerlei tempels die we het afgelopen jaar hebben bezocht nog niet hebben meegemaakt.

Het blok direct voor de kerk is nieuw. Voor de rest lijkt men de aan beide kanten van de Nanjing Lu erg hard bezig om de komende jaren vrijwel alle bestaande panden te vervangen door nieuwe (hoog) bouw.

De Binjing Dao, een enorme winkelstraat in het centrum van Tianjin, hier met enkele gevels die herinneren aan de Europese consessies die hier rond 1900 waren
De Binjing Dao, een enorme winkelstraat in het centrum van Tianjin, hier met enkele gevels die herinneren aan de Europese consessies die hier rond 1900 waren

Het is maar dat je het weet !
Het is maar dat je het weet !
Na de kerk lopen we door de Binjiang Dao. Ongelooflijk wat een winkelstraat, wat een winkeltjes, wat een mensen en wat een herrie. Uiteindelijk komen we op de Jiefang Beilu, wat volgens de Lonely Planet de weg is met de meeste gebouwen uit de tijd dat de Europeanen in Tianjin de dienst uit maakten. We zien inderdaad wel een aantal huizen in Europese stijl, maar de weg heeft daarmee nog niet direct een Europese uitstraling. Het "France Kwarter" in Shanghai is wat dit betreft een stuk aardiger.
Wat wel leuk is zijn de plakkaten die op sommige panden zitten. Er blijken diverse niveaus van bescherming te zijn variërend van "Protected" tot "Very Important Protection".

Tegen de tijd dat we in de buurt van ons hotel komen zijn we wel toe aan een bakkie en even zitten. Op hoop van zegen steken we de rivier (Hai Rivier) over. We lopen een klein stukje langs de Qufu Lu gelopen en dan komen we een erg Chinese UBC tegen waar we prima koffie blijken te kunnen drinken. We bestellen ook twee muffins, maar die krijgen we niet. Wel krijgen we twee flinke wafels met een kannetje honing. Ook lekker. We vermoeden dat iemand een fout heeft gemaakt bij het vertalen van de menukaart.

Na de koffie nemen we een taxi naar de Antiek Markt (Jiùhuò Shìchǎng, 旧货市场). Maar zoals de taxichauffeur al zei, die gaat om 18.00 uur dicht. Als we om 18.10 uur uitstappen lopen we een klein stukje door een straatje, maar besluiten dat dit het vandaag niet meer is. Dus lopen we maar naar het Zhongxin Park (Zhōngxīn gōngyuán, 中心公园) waar we een poosje zitten en naar de Chinezen kijken terwijl zij naar ons kijken.

De Jiefang Beilu
De Jiefang Beilu

Tegen 19.00 uur hebben we dit wel gezien en nemen we een taxi naar Food Street (Shípǐn Jiē, 食品街). Dat is volgens onze boeken de plaats om te gaan eten. Er zitten inderdaad meer dan genoeg restaurants. Maar we bekijken diverse menukaarten en er is er niet één in het Engels en de meeste hebben slechts enkele plaatjes. Uiteindelijk gaan we maar gewoon ergens zitten. Jacob en Monique lopen door de zaak en wijzen enkele schotels van andere gasten aan en we bestellen een bord met gestoomde dumplings (bāozi, 包子). Als we dit op hebben lusten we nog wel wat en wijzen we twee gerechten van de buren aan die wij ook willen hebben. Dit begrijpt men maar half (letterlijk) want we krijgen er maar één. Maar uiteindelijk hebben we wel genoeg gegeten. We rekenen het enorme bedrag van 68 RMB (nog geen 7 euro) af en gaan op zoek naar een Starbucks voor een bakkie koffie. Dat lukt, we kunnen zelfs buiten zitten. De koffie kost ruim meer (96 RMB) dan het eten.

Tegen de tijd dat we naar bed willen besluiten we dat we wel met de metro naar het hotel kunnen. Maar als we na dik 20 minuten lopen nog geen metrostation zien, het steeds donkerder wordt op straat en het aantal taxi's dat we zien ook afneemt, besluiten we toch maar een taxi naar het hotel te nemen. Helaas Peter, deze keer geen metro.

Om 22.45 uur zijn we terug in ons hotel. Het was een leuke dag en we zijn allemaal toe aan een nachtje slapen.