Dag 2: Bezoek aan het Sun Yatsen Mausoleum en de Ming Tombes
Op zaterdag slapen we eerst uit. De wekker van Gabrielle haar nieuwe telefoon (PDA) gaat niet af, wat een gedoe al die nieuwe technieken, en de bedden slapen lekker ondanks dat het de "standaard" wat harde bedden zijn. Het is Jacob in Harbin namelijk zo goed bevallen om onze campingmatjes op het bed te leggen dat hij ze deze keer weer heeft meegenomen.

Bij de kamer zit geen ontbijt, dat kunnen we wel krijgen, maar omdat het Chinese ontbijt ons niet zo trekt, gaan we maar eens op zoek naar een winkel. Daar kopen we wat brood, jam, ham en een paar appels. Vervolgens komen we langs een rustig bankje waar we op ons gemak ontbijten.
Hé, wat is dat, er valt water uit de lucht. Ja, dat hebben we in Nederland ook wel eens gezien, maar van Peking kunnen we ons dat niet herinneren. Maar we hadden ons voorbereid, de weervoorspellingen waren "thunderstorms" dus zit onze hele regenuitrusting in de rugzak. Maar het valt allemaal heel erg mee, de regenbroeken komen dit weekend de rugzak niet uit.

De zaterdag hebben we gereserveerd voor een bezoek aan de berg / het park van Nanjing, Zhongshan Scenic Area (钟山风景区), Purple Gold Mountain en Zǐjīn Shān (紫金山) zijn enkele namen die we in onze boeken en op onze kaarten tegenkomen voor deze berg. Op deze berg in van alles te vinden, mausoleums, uitzichtpunten, musea, een dierentuin, wandelpadjes etc. Volgens onze boeken zou je er best een dag rond kunnen lopen. Nou als je echt alles wilt zien en je wilt je niet haasten en ook nog gewoon wat rondlopen, dan ben je maar zo twee dagen kwijt.
Maar wij hoeven niet alles te zien en het uitzichtpunt (met kabelbaan) trekt ons vandaag even niet, het uitzicht is zo matig dat we waarschijnlijk toch niets zien.

Onze eerste lijnbus in China
Onze eerste lijnbus in China

Ondanks dat we al een stukje richting de berg gelopen zijn, lijkt (en is) deze toch wel wat te ver om er helemaal heen te lopen. Maar ja, weer 25 RMB uitgeven aan de taxi, daar hebben we ook geen zin in. Gelukkig rijden er ook bussen, maar daar hebben we nog nooit ingezeten. We hebben van bezoek (Cindy en Harry) gehoord dat in China stadbussen 1 RMB kosten, ongeacht hoe ver je er mee rijdt, dat klinkt heel aantrekkelijk. Op onze kaart staan de buslijnen, dus na een poosje wachten stappen wij voor het eerst in ons leven in een Chinese bus. Jacob met 2 RMB zwaaien naar de chauffeur, maar die wijst wat en pakt het niet aan. Oooh, er staat een metalen kast / doos met een gat en daar moet het geld kennelijk in. Vervolgens lopen we door en komen we zonder moeite daar waar we willen zijn.
Achteraf vermoeden we wel dat een ritje geen 1 maar 2 RMB per persoon kost. We denken namelijk zoiets gelezen te hebben op de achterkant van een bus. Maar ja, ons Chinees is niet zo goed dat we dit met zekerheid durven te zeggen.

Eerst gaan we naar het Dr. Sun Yatsen Mausoleum (Zhōngshān Líng / 中山陵). Dit is vooral veel trappen omhoog. Het mausoleum vinden we niet zo bijzonder, maar al die Chinezen die er rond lopen wel, het zijn er erg veel en wat nemen ze veel foto's (van elkaar / zichzelf).
Dr. Sun Yatsen was de baas in China aan het begin van de 20ste eeuw (na het aftreden van de laatste keizer in 1911) en wordt wel gezien als de grondlegger van het moderne China, erg belangrijk dus.
Zo belangrijk zelfs dat het mausoleum gratis is. Wij hebben een hele discussie over hoe goed het wel niet is dat dit soort dingen gratis zijn, totdat we weer beneden zijn. Want wat blijkt, het mausoleum is helemaal niet gratis, maar kost 40 RMB per persoon. Wij hebben echter niets betaald.
Wij moesten namelijk nog een stuk lopen van het eindpunt van onze bus naar de ingang van het mausoleum. Zonder dat we het wisten hebben we vervolgens de kortste weg (een asfalt weg van zeker 10 meter breed) genomen en daar werden we helemaal niet gecontroleerd en konden we dus gewoon doorlopen. Iedereen die met een toeristenbus komt gaat echter vlak voor het mausoleum rechtsaf en komt zo op een pleintje voor de kassa uit, en gaat dus betalen.

De trap naar het mausoleum van Dr. Sun Yatsen
De trap naar het mausoleum van Dr. Sun Yatsen

Hierna lopen we naar de Ming Tomb of Emperor Hongwu (Míngxiào Líng / 明孝陵), grondlegger van de Ming Dynastie (1368 - 1644). We lopen nu iets anders en blijken op de heenweg echt enorm omgelopen te zijn. Maar ach erg is dat niet, het is een mooie omgeving en we houden wel van een stukje wandelen.
Deze Ming Tomb heeft net als de Ming Tombes bij Peking een soort oprijlaan met allemaal beelden (Shíxiàng Lù / 石像路). Hoe het komt weten we niet, maar de beelden hier zijn wel wat meer beschadigd etc. dan degenen die we bij Peking gezien hebben.
Ook hier geldt, de Tombe is wel aardig, maar we zien weinig dat we nog niet gezien hebben. Het is hier echter wel een stuk rustiger dan bij het mausoleum waardoor we nog wat meer van de omgeving kunnen genieten. Ook hier zien we weer allerlei tekenen van het opkomende toerisme, dingen die opgeknapt zijn maar ook heel duidelijk dingen die nog niet opgeknapt zijn. Maar over een paar jaar zal het er allemaal ongetwijfeld picobello uitzien.

De trap naar het mausoleum van Dr. Sun Yatsen
Volgens het infobord ziet de Ming Tomb of Emperor Hongwu er zo uit, de afmetingen zullen
wel kloppen, maar het oogt toch heel anders

Op de weg terug maken we nog een ommetje door de Zhongshan Botanic Garden (Zhōngshān Zhíwù Yuán / 中山植物园) en de Plum Blossom Mountain (Méihuā Shān / 梅花山). En wat blijkt, hier staat een soort hotel, kijk het is dan niet in de stad, maar als het mooi weer is, lijkt het ons wel heel lekker om in deze omgeving één of twee nachtjes te mogen slapen.
Inmiddels loopt het tegen 17.00 uur en hebben we het wel een beetje gezien. We besluiten nog een bezoekje te brengen aan de Jiming Temple (Jīmíng Sì / 鸡鸣寺) in de stad. Als we bij de bushalte zijn, zien we dat er nog maar één bus komt, de laatste bus van 17.30 uur. We wachten een kwartiertje en tegen 17.30 komt er een bus van een andere lijn, waarvan de laatste bus volgens ons al een kwartier geleden langs had moeten komen. We weten niet precies waar deze bus heen gaat, maar hebben ook geen zin om langer te wachten dus stappen we maar in.
Onderaan de berg gaat deze bus helaas rechtsaf, terwijl wij juist linksaf moeten, dus stappen we bij de eerst volgende halte maar uit. Inmiddels is het al zo laat dat we besluiten om maar niet meer naar de tempel te gaan en te gaan eten, Gabrielle heeft op donderdag ergens (Blue Martin) erg lekker gegeten waar ze een kaartje van heeft dus daar wil ze nu wel weer heen. Aangezien je het reizen met de bus ook kan overdrijven nemen we nu maar weer een taxi, komen we in ieder geval daar waar we zijn willen.

Zo zitten we ergens tegen 18.30 uur op een dakterras te eten. Het eten valt een beetje tegen. Misschien komt het omdat we Chinees eten besteld hebben en het restaurant dat meer gericht is op westers eten, maar ja dat was 3x zo duur en wij blijven Hollanders. Of misschien hadden ze voor het banquet van Gabrielle van afgelopen donderdag een andere kok ingehuurd die gewoon lekkerder kookt.
Als toetje bestellen we nog een echte crème brulée, maar ook die valt een beetje tegen. De suiker is verbrand en dat terwijl de crème brulée afgelopen donderdag wel perfect was. Maar we zitten wel lekker en hebben een redelijk uitzicht, we raden iedereen alleen aan om de volgende keer toch maar een duur westers gerecht uit te zoeken.
Voor de koffie willen we ergens anders heen. We lopen een rondje en warempel hier is een echte Starbucks. Dus wij lekker aan de (dure) koffie en zakken in de makkelijke stoelen, het is hier heerlijk rustig. Het valt ons trouwens wel op dat in dit gebied, "1912" geheten, veel nieuwe horeca zit, maar zowel de Lonely Planet als de Rough Guide hebben het er niet over. Wij vermoeden dat het nog te nieuw is.

Na de koffie lopen we naar ons hotel. Op de kaart lijkt het niet zo ver, toch doen we er bijna een uur over en dat komt niet omdat we zo langzaam lopen. Heel hard lopen we natuurlijk ook niet, want we willen natuurlijk wel een beetje zien wat er zoal om ons heen gebeurt.
In ons hotel kijken we nog wat TV (helaas alleen Chinese zenders en CCTV9) en gaan vervolgens naar bed. Maar niet voordat we een kwartier met de telefoon van Gabrielle hebben geklooid in de hoop dat onze wekker morgen wel gaat.