Dag 8: Deel 4 en 3 van de Lantau Trail
Vandaag lopen we het laatste stuk van de Lantau Trail. Dit is meteen het stuk met de hoogste berg van Lantau, Lantau Peak, een berg van 936 meter hoog. Maar voordat het zover is doen we eerst ons ochtendritueel en moeten we met de bus naar het beginpunt van vandaag, het eindpunt van gisteren. Het is al bijna 10.30 uur voordat we opstap zijn.

We doen eerst deel 4 van de Lantau Trail en dat zal ons in de buurt van een groot Buddha beeld (de belangrijkste toeristische attractie van Lantau) brengen. Daar willen we dan even gaan kijken om daarna deel 3 van de Lantau Trail te lopen. Als we ook dat volbrengen hebben we het Lantau Trial in zijn geheel gelopen.
Het eerste stuk loopt makkelijk, het is een mooi bergpad dat eerst iets naar beneden loopt, vervolgens langzaam omhoog gaat en aan het eind een klimmetje heeft. Langs dit pad heb je (bij mooi weer) een paar keer een erg mooi uitzicht op het Shek Pik Reservoir. Het zicht is vandaag wel veel beter dan gisteren, maar nog steeds is het een beetje mistig. Op deze mist weerkaatst het zonlicht waardoor alle foto's die we een beetje tegen de zon in maken een hele speciale gloed krijgen.

Uitzicht op het Shek Pik Reservoir
Uitzicht op het Shek Pik Reservoir

Het Tian Tan Buddha Statute bij Ngong Ping
Het Tian Tan Buddha Statute bij Ngong Ping
Na iets meer dan een uur zijn we bij het punt "Ngong Ping". Daar houden we pauze om vervolgens de Lantau Trail even te verlaten en naar het Tian Tan Buddha Statute en de bijbehorende tempel te lopen. Het Buddha beeld is vooral groot. Wij besluiten om de trap naar boven te laten voor wat hij is, wij mogen straks nog 500 meter omhoog en dat vinden wel genoeg.
De bijbehorende tempel heeft enkele bijzondere schilderingen en met bijzonder bedoelen wij deze keer anders en niet speciaal. Al met al zijn we wel blij dat we even zijn wezen kijken omdat we toch in de buurt waren en tijd genoeg hebben. Maar om hiervoor de een reis vanuit Hong Kong City te maken, dat lijkt ons wat veel van het goede.

Even na 12.30 uur beginnen we aan de opdracht voor vandaag, de beklimming van de Lantau Peak. De komende anderhalve kilometer moeten we bijna 500 meter omhoog, dat betekent iedere drie meter vooruit één meter omhoog, dat is een aardige helling.
Onderweg staan er twee afstandspaaltjes, L026 en L025, die dit stuk in drie stukjes verdelen. Het eerste stuk heb je nog zo iets van dit gaat wel. Vooral omdat het allereerste stuk nog redelijk vlak is. Het tweede stuk is het echter volle bak omhoog. Het pad is dan al even een uit rotsblokken bestaande trap en dat blijft het hele tweede stuk zo. De treden zijn hierbij regelmatig zo hoog dat het voor iets kleinere mensen, zoals Gabrielle (1,73 meter), een stuk lastiger is dan voor wat langere mensen zoals Jacob (1,90 meter).
Aan het eind van het tweede stuk wordt het ook een stuk frisser. Er begint bewolking de berg over te komen waardoor we niet langer in de zon lopen. Dit is natuurlijk erg naar voor ons uitzicht, maar niet erg voor de temperatuur. Want ook zonder zon gutst het zweet aan alle kanten langs ons lichaam.

Bij paaltje L025 (het tweede paaltje, we lopen tegen de officiële richting in) verandert alles ineens. Niet alleen gaat het pad daar haaks naar links maar hier zien we ook voor het eerst de andere kant van de berg. Hier lopen we echt midden in de wolken en ondanks dat we eigenlijk wel even willen uitrusten blijven we hier niet lang staan omdat we bang zijn dan wel erg snel af te koelen.
Hier houdt de trap ook min of meer op. Het pad gaat nog wel omhoog maar minder steil en het is nu een echts rotspad waar je zelf een beetje op zoek moet naar de plaatsen waar je je voeten neer zet. Dit heeft met name voor Gabrielle het voordeel dat ze iets kleinere stappen kan zetten waardoor het lopen een stuk beter gaat.

Halverwege het laatste stukje komen we ineens boven de wolken en dus weer in de zon. Dat vinden we helemaal niet erg. Nu kunnen we als we na iets meer dan een uur boven komen lekker in de zon (het waait bijna niet) op de top van Lantau Peak zitten. Genietend van het uitzicht, voor zover we door de wolken iets kunnen zien, eten en drinken we wat.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Tegen 14.15 uur beginnen de aan de afdaling naar de bus die we afgelopen zaterdag ook hadden en waarmee we dus ons laatste stukje van de Lantau Trail lopen. Aan deze kant ziet het pad er heel anders uit. Ten eerste is de begroeiing totaal anders en hebben we de indruk dat het pad is minder steil is. Niet dat er geen steile stukken zijn, zeker wel, maar de stukken met trappen worden afgewisseld met relatief vlakke stukken waardoor de beklimming (en ook de afdaling) ons aan deze kant iets makkelijker lijkt.
Tegen de tijd dat het eind echt is zicht komt nemen we nog één keer een pauze om van de omgeving te genieten. We hebben tijd genoeg dus waarom niet.

Uiteindelijk is het bijna 15.45 uur als we bij de bushalte komen. De laatste keer is meteen de keer dat we het langst op de bus moeten wachten, bijna een half uur. Hierdoor is het inmiddels 17.00 uur geweest voordat we terug zijn op onze hotelkamer.
Daar nemen we snel een douche, we vinden het best frisjes en dat is niet raar wanneer blijkt dat een deel van onze kleren nog steeds nat is van het zweet.

's Avonds besluiten we maar weer in het hotel te eten. Deze keer weer van de kaart, en het is zeker zo goed als de vorige keer. Na een prima koffie kijken we nog wat televisie op onze hotelkamer en gaan we naar bed.