Dag 4: Een dagtocht naar het Stone Forest
Gisterenavond was ze al een beetje begonnen, maar vanaf vandaag moet Gabrielle echt werken. Dus vanaf hier is het meer Jacob's verslag dan ons verslag. Het eerste waaraan we merken dat Gabrielle moet werken is het ontbijt. De afgelopen dagen zaten we om 9.00 uur aan het ontbijt en vandaag is dat 7.45 uur.

Na het ontbijt pakken Gerda en ik onze spullen en lopen we naar het busstation om een bus richting het Stone Forest (Shílín / 石林) te zoeken. Dat valt nog niet mee. Eerst komen we langs het gewone busstation. Daar worden we besprongen door mannetjes en vrouwtjes die ons in hun bus naar Shilin willen hebben. Ik wil echter eerst even op het gewone busstation gaan kijken. Op weg daar naar toe worden we weer besprongen, nu door mensen die ons naar Dali (Dàlǐ / 大理 of Lijiang (Lìjiāng / 丽江) willen brengen. Maar bij het loket daar wijzen ze toch naar het gewone busstation. Dus gaan we weer terug.
Bij het loket op het gewone busstation wijst de mevrouw weer naar buiten en zo komen we uiteindelijk bij een busje terecht dat naar Shilin gaat. Een kaartje kost 60 RMB, dat vind ik te veel, maar na wat gepraat mogen we voor 40 RMB mee. Ik had verwacht een soort van lijnbus te vinden, maar dat is dit zeker niet. We moeten wachten totdat het busje vol is voordat we gaan. Na drie kwartier wachten is het eindelijk zo ver, het is inmiddels 10.00 uur. Tijdens het wachten heb ik wel gezien dat andere mensen 20 RMB per persoon betalen, dus ja, ik had nog harder moeten onderhandelen en moeten laten merken dat ik gelezen had dat de bus 20 RMB was. Alleen ik dacht dat de 20 RMB voor een soort lijnbus zo zijn en niet voor dit soort "privé" busjes.

Het uitzicht van uit onze hotelkamer, dat gebouw in het midden is het treinstation. Rechts van de weg die naar het station loopt zit het busstation met bussen naar Dali en Lijiang. Wanneer je naar het Stone Forest wilt moet je links van deze weg zijn.
Het uitzicht van uit onze hotelkamer, dat gebouw in het midden is het treinstation. Rechts van de weg die naar het station loopt zit het busstation met bussen naar Dali en Lijiang. Wanneer je naar het Stone Forest wilt moet je links van deze weg zijn.

We zijn nog niet weg of we moeten de bus weer uit. De bus is de weg overgestoken en daar moeten we overstappen in een andere, grotere bus. Als we nu maar niet moeten wachten tot deze bus vol is. Gelukkig we gaan meteen op weg, hèhè eindelijk. Helaas duurt het nog even voordat we bij het Stone Forest zijn. Eerst hebben we wat file in Kunming. Na ruim een uur stoppen we, een plas pauze denk ik. Wat het wel was weet ik niet, maar een plaspauze van 25 minuten is wel erg lang. Het zal wel iets te maken hebben met de winkel waarbij we gestopt zijn. Maar als we eindelijk weer gaan rijden wil ik vooral snel naar het park.
Helaas zit dat er niet in. Na een dik kwartier stoppen we weer. Eerst denken we dat we er zijn, maar dat valt heel erg tegen. We zijn bij een of andere tempel. Het enige bestaansrecht van deze tempel is te zien op de parkeerplaats. Alle bussen en busjes naar het Stone Forest stoppen hier. Toch is er ook nog iets positiefs te melden, de toegang voor deze tempel (Yanquan Scenic Spot) zit bij ons buskaartje in, we mogen gratis naar binnen.
Gerda vindt het nog wel de moeite waard en loopt een vrij uitgebreid rondje. Ik vind het allemaal wel best en kijk hoe een monnik mensen aanzet om eerst wat te bidden om hen vervolgens te vertellen dat ze vooral ook wat geld in het offerblok moeten stoppen. Ik vind het opvallend hoe goed dit werkt. Hierna ga ik terug naar de parkeerplaats, op zoek naar een droog plekje waar ik kan zitten en wachten totdat we weer gaan. Ondertussen lees ik in onze Rough Guide dat er tourbusjes zijn die van Kunming naar het Stone Forest gaan. Deze busjes zijn gericht op Chinezen en stoppen onderweg bij diverse "attracties", dat belooft nog wat.

Gelukkig valt het mee en rijden we vanaf deze tempel in een keer door naar het Stone Forest. Het is 13.30 uur als we daar aankomen. Dan is er nog een meevaller. De mevrouw die optreedt als conductrice / reisleidster zegt tegen ons dat we om 16.30 uur terug moeten zijn. Ooh, we hebben kennelijk een retourtje in plaats van een enkeltje. En ook erg fijn dat ze zegt wanneer we vertrekken en dat we drie uur de tijd hebben, ik vermoed dat dit genoeg moet zijn om een goede indruk te krijgen van het Stone Forest. En eerlijk is eerlijk, ook al betalen we meer dan de rest, 40 RMB per persoon voor een retourtje inclusief gratis toegang tot een tempel is natuurlijk niet duur.

Het Stone Forest
Het Stone Forest

We willen eigenlijk eerst wat eten, maar het liefst van een stalletje zodat we meteen door kunnen naar het park. Dus kijken we een beetje rond, maar als we bij de ingang van het park komen hebben we nog niets gevonden dat ons aanstaat. Dus besluiten we om toch maar naar een restaurantje te gaan. En dat zit mee, ze hebben daar een Engelstalige kaart. We eten wat en gaan het park in.

Een paadje tussen de rosten van het Stone Forest
Een paadje tussen de rosten van het Stone Forest
Het Stone Forst is zoals de nam al zegt een park van stenen, of eigenlijk van rotsen. Het zijn karstrotsen zoals je die bijvoorbeeld ook in Zhangjiajie (Zhāngjiājiè / 张家界) kunt zien. Het schijnt een vrij bijzonder gebied te zijn want het staat zelfs op de UNESCO lijst.
Het Stone Forest is niet goedkoop, 140 RMB per persoon. Maar dan krijg je wel een toegangskaartje met op de achtergrond een plattegrondje van het park. Helaas ontbreekt er iets van een schaal. Ik heb de grootst mogelijke moeite om er iets van te maken. We willen eigenlijk naar het verst gelegen bijzondere punt en daar richten we ons op. Aan het begin nemen we nog een klein weggetjes tussen de rotsblokken door maar als we weer terug zijn op de weg volgen we die maar.
Helaas begint het steeds harder te regenen en de regenjassen moeten nu toch echt aan. Verder zien we niet zo veel mensen, alleen nu en dan een golfkarretje dat dienst doet als bus.

Na een uurtje lopen hebben we de indruk dat we de weg behoorlijk kwijt zijn. We vragen aan iemand van het park waar we zijn en dat is niet bepaald waar we verwachtte te zijn. Dus besluiten we de tijd die ons resteert te benutten om naar een uitkijkplatform te gaan dat we gezien hebben en vlak bij is.
Naar zo'n platform lopen, klinkt makkelijker dat het is. Zeker wanneer je eerst naar het bordje "To Sword Peak Pound" volgt omdat je denkt dat het zoiets als "toward peak" betekent. Het blijkt namelijk gewoon naar de "Sword Peak Pound", een vijvertje, te gaan. Vervolgens blijkt het erg lastig om op basis van de bordjes ergens te komen. Dit heeft wel als voordeel dat we behoorlijk wat tussen de rotsen door dwalen wat eigenlijk gewoon het leukste is om te doen. Uiteindelijk bereiken we het platform wat verder niet zo heel bijzonder is. Het is inmiddels ruim 16.00 uur geweest en dus helemaal tijd om terug te gaan naar de bus. Volgens ons is dat meer dan een half uur lopen dus gaan we proberen of we met zo'n golfkarretje mee kunnen.

Wanneer we echter weer buiten de rotsen komen herkent Gerda waar we zijn, we zijn vlak bij de ingang. Ooh, dan kunnen we het ook wel lopen. Op weg naar de uitgang komen we nog langs een bord dat we nog eens goed bekijken. Er staan allemaal punten op die we het laatste half uur ook gezien hebben. Ah, nu snappen we het, we hebben niet een rondje (dat geeft de GPS aan) gelopen in het zuiden van het park, nee we hebben de hele rondweg rond de eigenlijke rotsen gelopen en vervolgens nog wat gedwaald om het uitkijkpunt midden in het park te vinden. Dat zit dan mee, we dachten dat we slechts een klein deel van het park hadden gezien, maar we hebben dus eigenlijk gewoon het hele park gezien.

De weg die rond het Stone Forest loopt<
De weg die rond het Stone Forest loopt

Het is exact 16.30 uur als we bij de bus aankomen. Nog lang niet iedereen is er. Gelukkig is er op de parkeerplaats een bankje met een parasol waar we lekker uit de regen kunnen zitten. Even na 17.00 uur vertrekken we. Als we in de bus komen blijkt dat er allemaal andere mensen in de bus zitten. Alleen de chauffeur en de reisleider zijn hetzelfde. We vermoeden dat de rest al eerder, met een andere bus, is teruggegaan.
Ook de terugweg kent enkele opmerkelijke acties. De aanwezige Chinezen (we vermoeden dat het één groep is) hebben besloten dat ze over de snelweg willen, maar dan moet iedereen wel 4 RMB bijdragen voor de tol. Wij betalen dit graag als we zo sneller thuis zijn. Helaas is het nog wel een eind rijden totdat we bij de oprit van de snelweg zijn.
Voordat we daar zijn komen we onder andere langs een hoedster met wat geiten. Één geit loopt helaas iets te ver op de weg en onze bus knalt tegen deze geit aan. Gelukkig voor de geit lijkt zij niet zo veel te mankeren en gelukkig voor ons zijn de onderhandelingen over de schadevergoeding snel afgelopen. De hoedster krijgt 10 RMB en wij kunnen weer verder.

Ja, je kunt hier voer kopen om de visjes te voeren, enne daar zijn er genoeg van
Ja, je kunt hier voer kopen om de visjes te voeren, enne daar zijn er genoeg van

Ondanks dit oponthoud duurt de terugweg veel korter dan de heenweg en rond 18.45 uur zijn we weer op het busstation. We lopen naar ons hotel waar we wat droge kleren aantrekken. Ondanks dat het niet echt hard regende zijn we toch best een beetje nat en klam geworden.
Ondertussen hebben we ook honger gekregen en vandaag gaan we naar "Blue Bird". Dit is een Thais restaurant dat ook Westers eten heeft en volgens onze info ook live muziek zou hebben. Gerda bestelt Chinees en ik neem lekker tomatensoep met een kipfiletje. Ondertussen begint ook de live muziek. Eerst een meisje op een viool, zij speelt heel behoorlijk. Vervolgens komt er een stel met een toetsenbord dat niet echt geweldig is. Ik eet mijn toetje, een soort pannenkoek, op en als we ook de koffie op hebben nemen we de taxi terug naar het hotel.

Als we rond 21.30 uur in de lift staan blijkt het eten wel lekker, maar niet zo goed te zijn. Ik haal gelukkig nog net het toilet. Het blijkt dat Gabrielle onze laptop inmiddels op de hotelkamer heeft gebracht zodat ik het dagelijkse verslag kan typen. Tegen 23.00 uur komt Gabrielle binnen, zij is eindelijk klaar met werken etc. We praten nog even bij en bellen nog even naar Nederland. We hebben een e-mail van de ouders van Gabrielle gekregen, er is afgelopen zondag bij hen ingebroken. Hierna is het helemaal tijd om naar bed te gaan.