Dag 2: Naar The Western Hills van Dianchi Lake
Als we om 9.00 uur aan het ontbijt zitten, is Gerda er nog niet. Dat is natuurlijk geen probleem, maar als ze er een kwartier later nog niet is, begint dit anders te worden. Het ontbijtbuffet is niet onbeperkt open. Maar wanneer Jacob gaat checken blijkt ze bijna klaar en dus is ze nog op tijd voor het ontbijt. Omdat het buiten staat te miezeren en het zicht dus erg beperkt is, besluiten we om niet vandaag maar morgen naar de Western Mountains te gaan in de hoop dat het weer dan beter is. Vandaag gaan we dus wat dingen in Kunming bekijken.

Na het ontbijt gaat Jacob naar de balie om te vragen of ze kunnen regelen dat onze internetverbinding het gaat doen. Dat blijkt lastig want het computermannetje begint pas om 10.00 uur en op dit moment is het 9.50 uur. Maar wanneer hij er om 10.15 uur nog niet is en onze verbinding ook nog niet werkt, gaat Jacob weer naar beneden. Nu blijkt hij wel bereikbaar en 10 minuten later werkt onze internetverbinding. Nu kunnen we onder andere het weer checken en het blijkt de hele week hetzelfde weer te blijven, 15 tot 20 graden en 50% of meer kans op regen.

Vervolgens gaan we naar de Dragon Gate. Dit is het enige deel van het "park" waar je entree, 30 RMB per persoon, voor moet betalen. De Dragon Gate zelf is niet zo bijzonder, het is de een plateautje langs de steile rotsen waar je een mooi uitzicht op het Dianchi Lake hebt en de ingang van een grot zit. In deze grot zit een trap die behoorlijk steil is en de grot is niet zo hoog, of te wel, het is allemaal een beetje krap. Het pad van de grot verder naar beneden is tot je bij de weg komt best geinig. Het is redelijk steil, vooral trappen, en loopt strak langs een vrij steile rotswand. Hierdoor heb je, wanneer je beter weer hebt dan wij, een mooi uitzicht op de omgeving. Verder is dit pad opgeleukt met wat kleine tempeltjes en is er hier en daar een beeld in de rotsen uitgehakt.

Het uitzicht vanuit onze hotelkamer, het grootste deel van de tijd hadden we slechter zicht
Het uitzicht vanuit onze hotelkamer, het grootste deel van de tijd hadden we slechter zicht

Ondertussen heeft Gerda een vervelende ontdekking gedaan, ze is haar pinpas kwijt. Volgens haar heeft ze hem na het pinnen gisterenavond niet meer gehad. Dan weet Jacob wel waar hij is, ze heeft hem in de pinautomaat laten zitten. In Nederland krijg je namelijk eerst je pinpas terug en daarna je geld. In China krijg je eerst je geld en daarna pas je pinpas terug. Hij is ook al eens weggelopen zonder zijn pinpas mee te nemen.
Dus gaan we nu eerst naar de bank waar we gisteren gepind hebben. Pas als we daar aankomen bedenken we dat het vandaag zondag is en dat de bank dus dicht is. Tot onze verbazing is deze Bank of Communications wel open. Maar dat helpt niet echt. Want nadat we hebben uitgelegd wat er aan de hand is blijkt men ons vandaag niet te kunnen helpen. Wel schrijft de mevrouw ons telefoonnummer op, ze zullen ons morgen bellen.

Als we weer buiten staan overleggen we nog even. Tja, als het de hele week prut weer is kunnen we net zo goed vandaag naar de Western Mountains (Xī Shān / 西山) gaan. Dus nemen we de taxi naar Liang Jia He het busstation waar bus 6 vertrekt. Daar nemen we bus 6 (1 RMB per persoon) naar Gaoyao het eindpunt van deze bus. Zodra we daar zijn worden we besprongen door allerlei mensen die ons verder de berg(en) in willen brengen. Helaas voor hen, wij zijn alleen geïnteresseerd in een paar flesjes drinken.

Vanaf Gaoyao (Gāoyāo) lopen we omhoog. Het miezert nog steeds dus doen we de regenjassen aan. Het is niet zo warm dus dat is goed te doen. We lopen langs dezelfde weg als waar de busjes langs rijden. Gelukkig is het niet zo druk. We zien wel enkele paadjes maar hebben geen idee waar die paadjes heen gaan en verder zijn deze paadjes behoorlijk steil en heeft de regen ze volgens ons behoorlijk glad gemaakt, dus houden wij het maar op de weg. Het is inmiddels 12.00 uur geweest voordat we op pad zijn.

Onderweg stoppen we bij de Huating Tempel (Huátíng Sì / 华亭寺), 4 RMB per persoon. Het is een aardige tempel met als belangrijkste "attractie" de muur in het grootste gebouw die helemaal bedekt is met beelden. Als we hier zijn uitgekeken begint het inmiddels harder te regenen. We besluiten om maar even te wachten en ondertussen in het bij (of eigenlijk in) de tempel gelegen restaurantje wat te eten. Het is hier allemaal erg eenvoudig, maar we eten prima. Als we even na 13.30 uur weer buiten komen is het weer een stuk droger.
Net voorbij de Huating Tempel verlaten we de asfaltweg en nemen we de trap naar de Taihua Tempel. Doordat het niet zo druk is en de omgeving mooi groen is, is het ondanks het miezerige weer en het beperkte zicht best aardig hier, zeker als we dan ook nog langs een waterval(letje) komen.

Het restaurant bij de Huating Tempel
Het restaurant bij de Huating Tempel

Het watervalletje waar we langs komen
Het watervalletje waar we langs komen
Als we langs de Taihua Tempel (Tàihuá Sì / 太华寺) komen gaan we ook daar even naar binnen. Het valt ons hierbij op dat de entreeprijzen hier erg laag zijn. We betalen weer 4 RMB per persoon terwijl we meestal tussen de 10 en 30 RMB per persoon moeten betalen. De Taihua Tempel is een weinig bijzondere tempel. Je kunt er leuk rondlopen en, en dat hebben we nog niet zo vaak gezien, in het midden en aan de zijkant zijn vijvers. We zien zelfs enkele schildpadden, dat is weer eens wat anders dan een Buddha-beeld.

Na de Taihua Tempel lopen we verder omhoog en komen we uit bij een "dorpje" met wat winkels. Hier is ook het beginpunt van de stoeltjeslift verder omhoog en de kabelbaan naar het Yunnan Nationalities Village (Yúnnan Mínzú Bówùguǎn / 云南民族博物馆) helemaal aan de andere kant van het Dianchi Lake (Diān Chí / 滇池). We kopen hier een overzichtskaart van het gebied, Kunming Xishan Scenic Resort (= Western Hills), en besluiten met de stoeltjeslift (20 RMB voor een enkeltje) verder te gaan.
Als we uitstappen hebben we in principe drie opties, het Lingxu Pavilion, de Beauty Peak en de Dragon Gate (Lóng Mén / 龙门). We willen naar de Beauty Peak, maar het is niet helemaal duidelijk welk pad we daarvoor moeten nemen. Het pad waar wij op terecht komen is niet verhard en door de regen spekglad, dus gaan we terug en zo komen we bij het Lingxu Pavilion uit. Bij helder weer heb je hier ongetwijfeld een fantastisch uitzicht over het (noordelijke deel) van het Dianchi Lake. Nu is het erg bewolkt (regen) en nevelig waardoor we blij zijn dat we de overkant van het meer kunnen zien.
We zouden hier eventueel nog wat verder kunnen lopen, maar gezien het feit dat het zicht toch niet goed is besluiten we om terug te gaan.

Vervolgens gaan we naar de Dragon Gate. Dit is het enige deel van het "park" waar je entree, 30 RMB per persoon, voor moet betalen. De Dragon Gate zelf is niet zo bijzonder, het is de een plateautje langs de steile rotsen waar je een mooi uitzicht op het Dianchi Lake hebt en de ingang van een grot zit. In deze grot zit een trap die behoorlijk steil is en de grot is niet zo hoog, of te wel, het is allemaal een beetje krap. Het pad van de grot verder naar beneden is tot je bij de weg komt best geinig. Het is redelijk steil, vooral trappen, en loopt strak langs een vrij steile rotswand. Hierdoor heb je, wanneer je beter weer hebt dan wij, een mooi uitzicht op de omgeving. Verder is dit pad opgeleukt met wat kleine tempeltjes en is er hier en daar een beeld in de rotsen uitgehakt.

Het uitzicht vanaf Dragon Gate over het Dianchi Lake, bij helder weer moet het echt fantastisch zijn
Het uitzicht vanaf Dragon Gate over het Dianchi Lake, bij helder weer moet het echt fantastisch zijn

Wanneer we bij de weg komen laten we de golfkarretjes links, of eigenlijk rechts staan en lopen we weer naar het centrale "dorpje". Langs deze weg staan volop stalletjes met spullen voor de toerist. Als we in het dorpje aangekomen zijn is het inmiddels 17.00 uur en we moeten nu kiezen hoe we terug gaan. We laten kabelbaan naar het Yunnan Nationalities Village voor wat hij is en hebben ook geen zin om terug naar Gaoyao te lopen. Dus nemen we een busje dat ons voor 50 RMB naar Kunming brengt. Als we bij ons hotel aankomen geven we 100 RMB en krijgen we een briefje van 50 RMB terug, dat later vals blijkt te zijn, jammer.

Terug in het hotel frissen we ons wat op waarna we gaan eten. Deze keer gaan we naar Ao Ma. Dit is zo'n restaurant met een kaart die gaat van pizza tot noodlesoep en terug. Na het eten gaan we nog even aan bij de UBC Coffee die we op de heenweg hebben gezien om een bakkie te doen. De banken daar zitten een stuk beter dan de stoelen bij Ao Ma. Tegen 22.00 uur zijn we weer terug in het hotel.