Dag 3: Uitslapen en wandelen over de Wilson Trail
Het bord net buiten metrostation Tai Koo
Het bord net buiten metrostation Tai Koo
We slapen eerst uit en doen daarna ook rustig aan met opstaan. Oftewel het is al 10.00 uur geweest voordat we buiten staan. Met de shuttlebus gaan we naar het metrostation Admiralty waar we bij de Starbucks (ja het wordt tijd voor een klantenkaart) van Pacific Place ons ontbijt kopen.
Vervolgens gaan we op zoek naar het Government Publicatons Office want daar zouden we kaarten / boeken van wandelingen in Hong Kong kunnen kopen. Op basis van de gegevens in onze Lonely Planet hadden we besloten dat we vandaag wel een stuk van de Wilson Trail zouden willen lopen.
Maar wat we ook zoeken en vragen we kunnen het kantoor, dat volgens de Lonely Planet tussen Pacific Place en het High Court zou moeten zitten, niet vinden. Tja dat is . . . . . Wat nu?
Dan maar op zoek naar een boekenwinkel en hopen dat ze daar ook iets hebben. Volgens onze Lonely Planet zit in Pacific Place Kelly & Walsh (een boekenwinkel) en deze keer klopt het wel. Bij Kelly & Walsh hebben ze zowaar enkele boeken met wandelingen en echte wandelkaarten van Hong Kong. We kopen de kaart met Hong Kong Eiland en gaan goed gemutst op weg. We kopen nog wat extra eten en drinken en we zijn er helemaal klaar voor.

In de metro bewijst de kaart zijn eerste nut, volgens de Lonely Planet begint (of eigenlijk eindigt), deel 2 van de Wilson Trail bij metrostation Quarry Bay. Volgens onze kaart is het echter Tai Koo, een station verder. Wij gokken op onze kaart. Als we uit de metro komen nemen we uitgang B (of was het nu D) en zodra we op straat staan zien we het eerste bord al, het is weer perfect geregeld.

Je stapt midden in Hong Kong uit de metro en na 20 minuten lopen is dit je uitzicht, geweldig toch !
Je stapt midden in Hong Kong uit de metro en na 20 minuten lopen is dit je uitzicht, geweldig toch !

We zijn van plan om deel 1 en 2 van de Wilson Trail te lopen. Door het slechte weer (het miezert en waait behoorlijk), het slechte zicht boven in de bergen (de toppen liggen hier rond de 400 meter en daar is het zicht ongeveer 50 meter), het feit dat Gabrielle een beetje last krijgt van haar knie en omdat we bij Hong Kong Parkview prima terug kunnen naar de stad, lopen we uiteindelijk alleen deel 2. Volgens onze kaart is dit een "difficult walking" van 6,6 kilometer waar je 2,5 uur over doet.

Het pad is inderdaad behoorlijk pittig, er zijn weinig vlakken stukken en we lopen ruim meer dan de helft van de tijd over trappen. Het eerste stuk (dicht bij de stad) zien we veel bankjes etc. maar de tweede helft van het traject is er geen enkel bankje meer. Niet dat we daar zin in hebben, daar waait het te hard voor.
Verder moeten we vooral aan het begin zo nu en dan even goed kijken waar we heen moeten. We kruisen meerdere paden en het is ons in het begin niet helemaal duidelijk welk tekentje we moeten volgen. Maar nadat we dat hebben uitgevogeld is de route goed te volgen, al is de kaart wel een prettige aanvulling.

Boven is het uitzicht niet echt geweldig
Boven is het uitzicht niet echt geweldig

Om even over 15.00 uur komen we aan bij Hong Kong Parkview. Dat blijkt een soort appartementencomplex te zijn. We vinden er wel een supermarkt maar geen café of zo, maar we hebben ook niet heel erg gezocht.
We willen hier met de bus terug naar de stad, maar dat blijkt een bus speciaal voor bewoners te zijn. Wanneer we echter aan de chauffeur vragen of we ook mee mogen, dan blijkt dit geen probleem, we mogen zelfs gratis mee.

Tja, daar sta je dan weer midden in Hong Kong, wat nu ? Eerst maar een koffie doen bij de Starbucks waar we vanochtend ook waren. Vervolgens besluiten we naar de "Central Escalator" te gaan. Dit is een soort roltrap van 800 meter lang dwars door Hong Kong. Het ziet er wel aardig uit en wij maken er ook een stukje gebruik van.
Vervolgens lopen we wat door de stad, met name in de straatjes net ten noorden van Hollywood Road en zo nu een dan een stukje door Hollywood Road. We vinden dit een erg aardig stuk stad. Er zijn allerlei typisch Chinese winkeltjes etc. en zo nu en dan ook een aantal enorm moderne winkels / restaurantjes. Allemaal erg leuk om te zien.

De Central Escalator, niet alleen handig omdat het sneller gaat dan lopen, maar je staat ook lekker droog en uit de wind
De Central Escalator, niet alleen handig omdat het sneller gaat dan lopen, maar je staat ook lekker droog en uit de wind

Tegen 18.30 uur vinden we dat we toch nog wat moeten eten, maar we hebben nog niet zo'n honger. We hebben onze lunch pas bij ons tweede bezoek aan de Starbucks gegeten. Verder zijn we inmiddels redelijk in de buurt van ons hotel gekomen en daar zitten, voor zover wij weten en zien, niet zoveel restaurants die ons gezellig lijken. Dus kiezen we voor de weg van de minste weerstand, de Pizzahut.
Net als gisteren bij de McDonalds worden we vandaag ook weer verrast. Deze Pizzahut doet zijn best een echt restaurant te lijken. Minder dan de helft van de kaart bestaat nog uit pizza's, je kunt een tafel reserveren en de in Peking altijd interessante saladebar bestaat niet. Als je een salade wilt bestel je die ook. Maar ja, wat aardappels in onze vers fruit salade doen begrijpen wij ook niet.

Tijdens onze wandeling komen we zomaar langs de Man Mo Temple, voor een bezoekje waren we echter te laat
Tijdens onze wandeling komen we zomaar langs de Man Mo Temple, voor een bezoekje waren we echter te laat

Even na 20.00 uur staan we weer buiten. We lopen naar ons hotel, maar voordat we daar naar binnen gaan, kijkt Jacob nog even bij de doe-het-zelfzaak op de hoek. En ja hoor, het kabeltje dat vanmiddag in Pacific Place 80 HK$ kostte en hij te duur vond, hangt hier voor 25 HK$ kijk dan wil hij het wel hebben.
Op onze hotelkamer rommelen we wat en sluiten we onze laptop op de TV aan om een meegebrachte film zonder reclame te kijken. Als die afgelopen is gaan we lekker slapen, maar niet voordat we de wekker hebben gezet, we willen morgen het eerste deel van de Wilson Trail lopen.