Dag 2: Bezoek aan Kamp 731 en het ijsfestival
Na een redelijke nachtrust stappen we om even voor 7.30 uur in Harbin uit de trein. Zo dat is best koud. We gaan met twee busjes naar ons hotel waar we eerst ontbijten en vervolgens een kamer krijgen. Op onze, heel behoorlijke, hotelkamer organiseren we onze spullen en trekken we extra warme kleren (lees 2 lange onderbroeken etc.) aan.

Een nieuw schilderij ? Het past in ieder geval niet bij de kwaliteit van de muur (links onder)
Een nieuw schilderij ? Het past in ieder geval niet bij de kwaliteit van de muur (links onder)
Vervolgens vertrekken we naar onze eerste attractie, een oude Russische kerk. Harbin wordt in de boeken ook wel klein Moskou genoemd door de Russische invloeden. Dit is met name een gevolg van de spoorlijn van Wladiwostok naar Harbin (Harbin ligt ruim noordelijker dan Wladiwostok) die de Russen rond 1900 hebben aangelegd en de daaruit voorvloeiende handel. Er schijnen nog wel wat oude Russische gebouwen te staan, maar wij zien er weinig en wat we zien lijkt eerder herbouwd dan oud.

De kerk is een aardig gebouw maar met name het interieur (je moet een kaartje kopen om naar binnen te mogen) viel nogal tegen. Het was erg veel vergane glorie en al helemaal geen kerk meer maar ingericht als een museum met veel foto's en Chinese teksten waar wij niets van konden maken.
Rond de kerk staan enkele ijsbeelden. Deze worden opgeleukt door bomen die nog wat groene blaadjes hebben en waarin ook wat rode appels hangen. Als we beter kijken zien we dat deze blaadjes en appeltjes net als de bloemen rond de ijsbeelden erg nep te zijn.

Hierna gaan we naar een tentoonstellingsruimte met een enorme maquette van Harbin. Dit geeft een aardig beeld van de omvang van deze stad met drie miljoen inwoners. Hier is men wel ingesteld op niet-Chinees sprekende bezoekers. En is een show met lichten, op en neer gaande delen van de maquette en een Engels gesproken toelichting. Jammer alleen dat men het nodig vond om achter de stem ook muziek te laten horen. Hierdoor kunnen wij niet goed verstaan wat er gezegd wordt, maar misschien hadden we ook iets meer moeite moeten doen.

Bij het lopen rond de kerk hadden we al gemerkt dat een maximum temperatuur van maximaal -15° C wel erg koud is. Maar wanneer we naar de rivier gaan die langs Harbin loopt, en vorig jaar op een gegeven moment vol zat met benzeen (maar dat ook goede kanten), weten we het zeker, het is koud in Harbin !
Langs de rivier is allerlei vermaak, een ritje op een sneeuwscooter, een ritje met een koetsje over het ijs, op een soort autoband van een glijbaan van ijs, op de foto met een hondenslee, noem maar op. Je ziet er echter niemand schaatsen. Ook hier staan, net als bij de Russische kerk, weer ijs- en sneeuwbeelden. Nadat we hier een half uurtje rond gehangen hebben, vertrekken we weer.

Het uitzicht op de rivier
Het uitzicht op de rivier, klik hier voor een grotere versie

Omdat we met 26 deelnemers en 3 gidsen zijn hebben we twee bussen. Er blijkt een belangrijk verschil te zijn tussen deze bussen, de ene heeft verwarming en de andere niet. Zodra iedereen dit door heeft ontstaat er een run op de verwarmde bus, gelukkig is dat ook de grootste. In de verwarmde bus zitten betekent je onderweg een beetje opwarmen zodat het bij de volgende attractie iets langer duurt voordat je het weer koud hebt.
In de andere bus zitten betekent geen uitzicht, de ramen zitten aan de binnenkant dichtgevroren en niemand heeft er aan gedacht om een ijskrabber mee te nemen. Verder lukt opwarmen eigenlijk niet echt en zit vrijwel iedereen met handschoenen aan en muts op in deze bus.

Maar gelukkig we gaan nu eerst eten en daar kan iedereen warm worden. Dit eten leidt bij Jacob nog tot een flinke irritatie over een van de gidsen. Bij zit namelijk aan een tafel, maar worden daar weggestuurd zodat een gezin van vier nog net aan die tafel voor acht past. Aan de tafel waar we heen gewezen worden zijn we echter niet welkom. Daar zijn nog twee plaatsen open, maar daar moeten twee andere mensen zitten van een groepje van acht dat het hele weekend met elkaar optrekt en zich zo min mogelijk met de rest bemoeit. Dus besluiten we maar aan een lege tafel te gaan zitten, maar dat mag ook niet. Dat is namelijk niet handig omdat een Chinese maaltijd nu eenmaal bestaat uit een groot aantal verschillende schotels die op tafel gezet worden en waar je vervolgens met zijn allen van eet. Een tafel van twee werkt dan niet dus wordt er bij twee tafels een extra stoel neergezet waardoor Jacob uiteindelijk weer aan de tafel terecht komt waar hij eerder ook al zat, grrrrr. Het eten is verder prima.

De lunch
De lunch

Na de lunch gaan we naar het museum over kamp 731. Kamp 731 is een kamp waar de Japanners tijdens de Tweede Wereldoorlog, in dit geval van begin jaren '30 tot 1945, allerlei experimenten op mensen deden. In het totaal zijn er volgens de borden 3.000 mensen overleden. De experimenten hadden vooral tot doel om biologische wapens te ontwikkelen en komen op ons erg sadistisch over.
Jacob had op ergens op internet gelezen dat de Chinezen pas ergens rond 1980 achter het bestaan van dit kamp zijn gekomen. De Japanners hadden alles namelijk grondig vernietigd. Zo is het gebouw waar het museum in is ook een replica van het origineel.
Het valt ons op dat er in dit museum erg veel aandacht is voor de mensen die de leiding hadden. De verontwaardiging bij de Chinezen zit duidelijk erg diep. Hiermee geeft dit wel een aardig beeld van hoe de Chinezen met deze geschiedenis omgaan en hoe het komt dat de houding van de Chinezen ten opzichte van Japanners over het algemeen niet zo positief is. Het lijkt ons dat de Joden minder wraakzuchtig zijn tegenover de Duitsers dan de Chinezen tegenover de Japanners. Maar dit zal ook wel te maken hebben met het feit dat de Duitsers wel "sorry" zeggen en de Japanners daar veel meer moeite mee hebben.

Het museum van Kamp 731
Het museum van Kamp 731

Na dit niet zo leuke maar zeker wel interessante museum gaan we naar de hoofdattractie van dit weekend, het park met de ijsbeelden. Als we bij de ingang zijn zien we het al, dat zijn geen kleine beeldjes, maar echt enorme gebouwen. We zijn er rond 15.30 uur en volgens de gids gaat het park pas om 16.00 uur open, of we hebben kaartjes die pas na 16.00 uur geldig zijn, of zoiets. Maar even later komt hij terug en hij heeft met iemand gesproken en mogen we er toch meteen in. We moeten om 18.00 uur terug zijn bij de bus.

Omdat we het de afgelopen keren dat we buiten waren toch wel koud vonden, trekken we nu naast onze twee lange onderbroeken en onze gewone broek ook onze regenbroeken en onze gamaschen aan. En dat helpt, we krijgen geen koude benen en veel minder snel koude voeten.
Eerst lopen we wat rond en maken we wat foto's bij daglicht. Als het te donker is om nog zonder flitser en uit de hand foto's te nemen, maar de lampen nog niet aan zijn, gaan we ergens naar binnen om koffie te drinken.
Daar is het redelijk warm en de warme drank doet ons goed. De prijs doet ons wel even schrikken, 30 RMB (ongeveer 3 euro) per bekertje koffie. Er zijn restaurants in Harbin waar je voor dat bedrag een hele maaltijd krijgt ! Maar ja, zelfs de Chinezen schijnen dit bedrag te betalen. Er is één groepje dat minder, 20 RMB, betaalt. Maar zij hebben de prijs gevraagd voordat ze naar binnen gingen. Tja, we hadden het kunnen weten, zo gaan de zaken in China.
Maar dit kleine ongemak laten we de pret niet verstoren. We installeren op ons gemak ons fototoestel op ons statief zodat we zo meteen mooie foto's van de verlichte gebouwen kunnen maken, hopen we. In het ijs zitten namelijk allemaal gekleurde lichten.
Tegen 17.00 uur gaan de lampen aan en kleden wij ons zo warm mogelijk aan om een uurtje plaatjes te gaan schieten. Achteraf zijn we redelijk tevreden over het resultaat. Alleen blijken de foto's die we met onder (voorzet) groothoeklens hebben genomen niet altijd scherp te zijn, foute camera-instellingen gebruikt.

Het uitzicht vanaf het iets hoger gelegen ijskasteel
Het uitzicht vanaf het iets hoger gelegen ijskasteel (helaas is de kwaliteit van de foto te slecht voor een groter plaatje)

Om iets over 18.00 uur komen we als laatsten weer bij de bus. Het was allemaal erg mooi en het lijkt erop dat we geen bevroren ledenmaten hebben, wat wil je nog meer.
We vertrekken naar een restaurant waar we gaan hotpotten. Een soort fonduen, maar dan anders. Ongeveer de helft van de groep gaat niet mee omdat ze in een bepaald, beroemd en in de Lonely Planet vermeld, Russisch restaurant willen gaan eten. Uiteindelijk lukt dit niet omdat het vol zit (gna gna).

Na het eten gaan we terug naar ons hotel. Daar besluiten we samen met nog zes anderen op zoek te gaan naar een kroeg "Baby face". Volgens de mevrouw achter de balie is dat vijf minuten lopen. Veel langer willen we ook niet buiten zijn want het wordt hier 's nachts iets van -26° C en dat is niet leuk.
Maar we hadden het natuurlijk kunnen weten. We lopen de kant op die ze wees, maar geen kroeg, helemaal niets. Dus vragen we het aan een paar voorbijgangers. Die weten ook niets, dus lopen we nog een paar minuten verder. En ja hoor, dan is er iemand die het weet, nog een paar honderd meter die straat in een dan naast de KFC. Helaas dat is dus geen "Baby face", maar een winkel met baby kleren. Ook handig, maar nu even niet.
Ondertussen heeft iedereen het koud tot zeer koud en wil niemand nog een half uur dwalen. Om de hoek zien we een Chinees restaurant waar we dan maar naar binnen gaan. In deze "erg gezellige" tent drinken we een biertje en komen we op temperatuur. Volgens Huub is dit een prima kroeg, niet zo druk, wij zijn zo beetje de enigen in een zaak met iets van 100 stoelen, en geen luide muziek dus hoef je ook niet te schreeuwen om elkaar te kunnen verstaan.
Als we ons bier op hebben gaan we terug naar het hotel en een half uur later liggen we heerlijk te slapen. Echter niet voordat we onze campingmatjes op onze bedden hebben gelegd, wat kunnen die Chinese bedden toch hard zijn !