Dag 13: Via Liuzhou terug naar Peking
Als om 7.30 uur de wekker gaat is het zaak om nog even te genieten van de landelijke rust rond ons hotel want vandaag begint de reis terug naar huis. Deze keer ontbijten we in het hotel. We hebben gisteren gezien dat er pannenkoeken gebakken werden dus die willen wij ook en samen met wat brood met jam en een bakkie thee hebben we een prima ontbijt. Als we uitchecken horen we iemand anders koffie bestellen, dat kan kennelijk ook. Wij betalen 205 RMB voor twee nachten inclusief een lunch en een ontbijt. Zo is het leven op vakantie nog goedkoper dan thuis.

Het is iets over 9.00 uur als we bij de "bushalte" aankomen en dan hebben we de bus van 9.00 uur al langs zien komen. Er staat echter ook nog een minibusje dat de indruk wekt dat het naar Sanjiang (Sānjiāng / 三江) gaat rijden. De chauffeur wil ons voor 10 RMB per persoon meenemen, dat lijkt ons prima. Het is wel iets duurder dan met de gewone bus, maar nu hoeven we geen half uur te wachten en hij brengt ons meteen naar het goede, Hedong, busstation. Rond 9.45 uur komen wij daar aan.

Ma'an, het dorpje bij de Chengyang Wind & Rain Bridge gezien vanaf de weg naar Linxi
Ma'an, het dorpje bij de Chengyang Wind " Rain Bridge gezien vanaf de weg naar Linxi

Nu hebben we in principe twee opties, met de bus terug naar Guilin (Guìlín / 桂林) waar we de afgelopen week al 2x geweest zijn of met de bus naar Liuzhou (Liǔzhōu / 柳州) waar we nog nooit geweest zijn. Beide plaatsen hebben een vliegveld en we nemen aan dat ze beiden per dag meerdere rechtstreekse vluchten naar Peking hebben. Dat laatste hebben we echter niet gecontroleerd en achteraf kunnen we rustig stellen dat dit een beetje dom was.
Ondanks dat we voor Liuzhou volgens onze gegevens een uur langer in de bus moeten zitten nemen we de bus naar Liuzhou, we willen daar ook wel eens kijken. De kaartjes kosten 43 RMB per stuk, de reis duurt voor zover wij weten vier uur en onze bus vertrekt om 10.10 uur dus we kunnen de straat voor het busstation nog even bekijken.

De bus vertrekt netjes op tijd en het is weer een nette bus. Helaas staan de stoelen deze keer wel iets dichter op elkaar dan in de grote bussen die we tot nu toe hebben gehad, maar het is nog steeds te doen. Zodra we de huizen van Sanjiang achter ons gelaten hebben laat onze chauffeur zijn ware kwaliteiten zien. Tot we Liuzhou binnen rijden scheurt hij als een echte coureur over de weg. Het is eigenlijk raar dat we onderweg niet iemand of iets geraakt hebben, maar zonder ongelukken is het wel zo prettig.
We rijden de hele tijd over een tweebaans provinciale weg zonder vluchtstrook of fietspad, maar we delen de weg wel met fietsers, voetgangers, motortjes, driewielers, waterbuffels etc. Er is precies genoeg ruimte om met zijn drieën naast elkaar te kunnen rijden, wat we dus ook regelmatig doen, anders moet je namelijk even wachten voor dat je kunt inhalen.

Op het busstation van Sanjiang zien we deze dozen met eendjes die kennelijk ook met de bus reizen
Op het busstation van Sanjiang zien we deze dozen met eendjes die kennelijk ook met de bus reizen

Het leven in de bus heeft zijn eigen dimensies. Het lijkt erop dat er diverse mensen zijn die niet helemaal toppie zijn. De vrouw naast ons wint deze competitie nipt. Binnen een half uur heeft ze haar maag geleegd in een van de vele zakjes die de stewardess van de bus, waarschijnlijk eentje met veel ervaring, heeft uitgedeeld. Vervolgens knoopt ze de zak dicht en . . . . legt hem onder haar stoel. Oeps, we moeten nog dik drie uur, als die zak maar heel blijft.
En ja hoor, als we bij een benzinestation stoppen en vrijwel iedereen even uitstapt, begint er naast ons ineens een spoor van natte voetstappen. Met nog 2,5 uur voor de boeg vinden we dit niet zo tof, dus wijzen wij onze stewardess op dit "probleem". Het resultaat hiervan is boven verwachting, de rotzooi wordt opgeruimd. Kijk zo zien wij het graag. Wanneer een uurtje later nog iemand gebruik maakt van een zakje is die gelukkig zo slim om de zak meteen in de vuilnisemmer te doen.

Het racen van onze chauffeur heeft ook tot gevolg dat we ruim binnen de vier uur in Liuzhou arriveren, hij heeft het ruim 20 minuten sneller gedaan. Het laatste half uur rijden we trouwens over het industrieterrein, door de buitenwijken en het centrum van Liuzhou. Hier worden wij niet meteen vrolijk van. We zien veel vieze schoorstenen en grauwe flats van rond de 10 verdiepingen hoog. Dit is weer zo'n Chinese stad waar het wel aardig gaat maar die zeker niet boven het gemiddelde uitsteekt.
Als we uitstappen gaan we op zoek naar het reisbureau (CAAC) waar we kaartjes voor onze vlucht naar Peking zouden moeten kunnen kopen. Deze keer laat onze Lonely Planet ons weer eens volledig in de steek. Op het stipje waar de CAAC zou moeten zitten, wordt op dit moment iets nieuws gebouwd. Gelukkig klopt het stipje niet met het adres dus zoeken we op basis van het adres verder. Maar ook het adres klopt niet. Toevallig zien we in een zijstraat een bord van China Southern dus gaan we daar maar eens kijken. En waarachtig dit blijkt de CAAC te zijn, komt het toch nog goed.

Maar nu komt de echte domper. Vanuit Guilin heb je per dag minstens vier rechtstreekse vluchten naar Peking maar vanuit Liuzhou heb je er maar eentje. Dat is niet erg, en altijd beter dan niets. Maar hij vertrekt pas om 21.45 uur en die van vanavond zit al vol. Dus het wordt pas morgenavond voordat we met het vliegtuig naar Peking kunnen en overmorgen voor we daar aankomen, lekker.

Nadat we de tickets, 1.560 RMB per stuk, gekocht en betaald hebben gaan we eerst maar eens op ons gemak lunchen, we hebben nu immers alle tijd. Tijdens onze zoektocht naar de CAAC hebben we niet alleen gezien dat Liuzhou toch ook nog wel wat aardige nieuwbouw heeft, maar hebben we ook een Dicos gezien waar we op ons gemak gaan zitten.

De gebruiksaanwijzing van de wc in ons hotel
De gebruiksaanwijzing van de wc in ons hotel
De gebruiksaanwijzing van de wc in ons hotel
Vervolgens wordt het tijd om een hotel te zoeken. Deze keer kiezen we voor het Lijing Hotel. Daar hebben we een prima kamer met internet, wat gezien het feit dat we nog een dag moeten wachten voordat ons vliegtuig gaat erg lekker is. De rest van de dag zitten we op onze hotelkamer, we komen er alleen nog even vanaf om te eten, wat we bij de Pizzahut om de hoek doen. Hierbij zien we trouwens dat Liuzhou een echte winkelstraat heeft. Toch is deze lang niet zo aantrekkelijk als de winkelstraat die we bijvoorbeeld in Chengdu (Chéngdū / 成都) hebben gezien. Dit onder andere vanwege de veel minder interessante winkels die er zitten.

De volgende ochtend kunnen we niet te veel uitslapen want we willen in het hotel ontbijten, 35 RMB per persoon, en dat kan tot 9.00 uur. Er is een heel behoorlijk ontbijt alleen is de melk als gevolg van de melkcrisis in China (melamine vervuiling) vervangen door sojamelk waardoor de cornflakes toch een stuk minder smaken.
Vervolgens regelen we dat we niet om 12.00 uur maar pas om 14.00 uur hoeven uit te checken. Dat dit lukt is een meevaller want dit weekend is er de F1 Powerboot race op de Li rivier (Líjiāng / 漓江) in Liuzhou en daardoor is het redelijk druk in het hotel. Tot dat we onze hotelkamer af moeten zitten we daar wat te lezen, te internetten, ons verslag bij te werken etc.

Even na 13.00 uur pakken we in, checken we uit en gaan we lunchen. Na de lunch lopen we naar het Liuzhou Museum (Liǔzhōu Bówúguǎn / 柳州博物馆). Hierbij komen we eerst terecht in iets wat of het theater of een bioscoop is. Daar zien we dezelfde soort optredens als die we aan het begin van deze vakantie in Guilin zagen. Deze keer zijn we snel uitgekeken en we lopen verder naar het museum.
In het Liuzhou Museum is eigenlijk niet zoveel te zien, maar wat er te zien is wel aardig ingericht, en voor 15 RMB mag je natuurlijk ook niet zo veel verwachten. Helaas zien we naast "Exit" en "Fire extinguisher" geen borden met Engels van betekenis. Hierdoor blijft het een beetje gissen wat er te zien is. Het lijkt op iets van opgravingen in de omgeving van Liuzhou van nederzettingen die daar in de periode tussen 700 tot 1000 na Christus zouden moeten hebben gestaan, of zoiets. De tentoonstelling over de minderheden herkennen we meteen omdat hier veel aandacht is voor het gebied waar we gisteren zelf wakker zijn geworden.

Na een dik half uur hebben we alles wel gezien en lopen we via een omweg naar het Jiejia Cafe waar we gisterenavond lekkere koffie hebben gedronken. Daar doen we een spelletje tot het tijd is om te gaan eten waarna we onze spullen die we in het hotel hebben achtergelaten ophalen en een taxi naar het vliegveld nemen.
Helaas zitten we al in de taxi als de chauffeur zegt niet op de meter te willen rijden. Eigenlijk moet je dan gewoon uitstappen, maar wij doen dat niet. Hij vraagt 80 RMB en wanneer wij 60 RMB zeggen is hij meteen akkoord. Achteraf denken we dat ergens tussen de 40 en 50 RMB de goede prijs zal zijn.

Het inchecken, de vlucht naar Peking en het taxiritje naar huis verlopen zonder problemen, rond 01.30 uur zijn we, eindelijk, weer thuis. Het was een mooie en relatief relaxte vakantie, jammer dat de terugweg meer dan 24 uur langer duurde dan gepland.