Dag 12: Een fietstocht langs diverse Dong dorpjes
Gingen we gisterenavond slapen onder begeleiding van gitaarmuziek van onze buurman, vanochtend wekt hij ons ermee. Gelukkig doet hij dit niet zo heel vroeg, rond 7.30 uur. We blijven nog even liggen maar staan uiteindelijk toch op, je moet tenslotte een keer eten. Vervolgens pakken we onze rugzakken en de dingen die we de rest van de dag nodig denken te hebben en lopen we naar Ma'an waar we gaan ontbijten bij Yang's Guesthouse.

Na het ontbijt, 102 RMB, gaan we de fietsen bekijken. Ze hebben twee mountainbikes in de aanbieding. De fietsen zien er netjes uit. Maar wanneer we ze even proberen, blijken de remmen amper te werken, die moeten even opnieuw afgesteld worden. Nadat iemand van het restaurant de benodigde inbussleutel heeft gehaald en verder gaat met het oppompen van de banden begint Jacob met het opnieuw afstellen van de remmen. De mensen van het restaurant vinden dit machtig interessant. Het blijkt dat ze de fietsen in Guilin (Guìlín / 桂林) hebben gekocht maar niet weten hoe ze die dingen moeten onderhouden. Achteraf zijn we heel erg blij dat we de remmen opnieuw hebben afgesteld want we hebben ze zeker nodig gehad.

Ook hier werken de Chinezen aan het verbeteren van de weg
Ook hier werken de Chinezen aan het verbeteren van de weg

Het is ruim 10.30 uur geweest voordat we op pad gaan. We hebben van het restaurant een heel aardige kaart, voor Chinese begrippen, van de omgeving, of eigenlijk Sanjiang Dong County, gekregen. Een rondje fietsen lijkt vrijwel onmogelijk, dus kunnen we naar enkele Dong-dorpjes in de buurt fietsen die we gisteren tijdens onze wandeling gemist hebben en/of naar Linxi (Línxī / 林溪) fietsen. We besluiten om eerst maar eens in Linxi te gaan kijken.
Tegen de tijd dat we bij Pingpu (平铺寨) aankomen zijn we blij dat we er gisteren niet heen gelopen zijn, dat is echt wel meer dan 20 minuten lopen vanaf Dazhai (大寨). We fietsen op ons gemak door en even voor 12.00 uur komen we aan in Linxi.
Tja, Linxi, het zit niet voor niets aan het eind van de buslijn, de weg aan de andere kant van het dorp wordt er niet breder op en het dorpje zelf stelt ook niet veel voor. Overigens vinden wij het wel een leuk dorpje omdat het heel erg het platteland van China uitademt. Er zijn allerlei winkeltjes, maar nergens is het druk en niemand lijkt zich druk te maken.

Ja, die roze dingen in die netten dat zijn varkens
Ja, die roze dingen in die 'netten' dat zijn varkens

Wij kijken even op ons kaartje en besluiten dat we naar Gaoyou (高友) willen. Dat lijkt redelijk te doen en daar zou iets te zien moeten zijn. Maar voor we gaan wil Gabrielle nog even in een Chinese winkel van Sinkel kijken want ze is op zoek naar een echte Chinese thermosfles. En waarachtig, hier in de wereldstad Linxi vindt ze precies die thermosfles die ze hebben wil. We zeggen dat we hem komen halen als we terug komen uit Gaoyou en vertrekken.

Ondanks dat er niet veel zijwegen zijn, moeten we toch een paar keer de weg vragen, bij beide kruisingen die we zien. Daarna is het snel afgelopen met de pret, de weg begint langzaam te stijgen. Een stukje buiten Linxi is er weer een afslag en deze keer besluiten we op basis van ons kaartje dat we de weg naar rechts moeten hebben. Vanaf hier schakelen we de kleinste versnelling, van de stuk of 15 die we hebben, en sluipen we over een gravelweg een berg op. Intussen is de zon ook gaan schijnen wat het geheel een groot feest maakt. Op de allersteilste stukjes besluiten we af te stappen en een stukje te lopen.

De weg naar Gaoyou waar we uiteindelijk niet terecht komen
De weg naar Gaoyou waar we uiteindelijk niet terecht komen

Na bijna anderhalf uur ploeteren, inclusief een korte pauze, zijn we 300 meter gestegen en bij een nieuwe afslag. We zien een stuk verder op nog een afslag en nergens iets wat op Gaoyou lijkt. Tja, dat wordt lastig, we hebben wel wat verkeer gezien, maar het kan best een kwartier duren voor we weer iemand zien die we de weg kunnen vragen en we weten niet eens zeker of we wel op de goede weg zijn. Verder moeten we nog terug en moet het wel leuk blijven.
We besluiten dat het mooi geweest is, we draaien om en storten ons naar beneden. Een half uur later staan we weer in het centrum van Linxi. Onderweg hebben we trouwens nog wel even gevraagd of we de goede weg hadden en dat klopte we hadden de weg richting Gaoyou.

Terug in Linxi kopen we eerst wat te drinken. Vervolgens gaan we in de schaduw zitten om dit op te drinken en te genieten van alles wat we om ons heen zien gebeuren. Hierna kopen we in een ander winkeltje nog een paar batterijen voor onze gps en kopen we in de winkel van Sinkel de thermosfles die Gabrielle uitgezocht heeft. Het is trouwens wel grappig, in de schaduw zit een groepje vrouwen te kaarten en telkens als wij een winkel in lopen om wat te kopen moet er eentje ophouden met kaarten. Zo zie je maar, het heeft ook voordelen wanneer het niet zo druk is in je winkel.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Rond 14.30 uur beginnen we aan onze terugweg naar Ma'an. Onderweg genieten we van de omgeving met de Dong dorpjes, bruggen en gebouwen en van de mensen die op het veld bezig zijn met de rijstoogst. We stoppen een keertje waarbij we door de vrouwen die aan het werk zijn uitgenodigd worden om van dichtbij te komen kijken hoe zij de rijst oogsten. Zij doen het namelijk totaal anders dan we tot nu toe gezien hebben.
Wat we tot nu toe hebben gezien is dat de rijst eerst gemaaid en later op het veld in een grote kist gedorst werd. Deze vrouwen plukken (snijden) echter de stengel waar de pluim met rijst aan zit en verzamelen zo een bos stengels die ze op een bosje binden. Stel je voor, een veld met rijst en dan 1 voor 1 alle aren plukken, wat een werk. Aan het eind van dag worden deze bosje naar het dorp gedragen waar de rijst later gedorst en gedroogd wordt.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Het is 15.30 uur wanneer Ma'an weer in zicht komt. Gisteren hebben we het eerste deel van de voorstelling daar gemist en vandaag zullen we het begin weer niet meemaken. Maar nu we toch in de buurt zijn willen we wel weer even kijken of we eventueel nog iets zien dat we gisteren nog niet gezien hebben. We parkeren onze fietsen bij Yang's Guesthouse en lopen naar het plein bij de drumtoren. We hebben mazzel, we zien inderdaad iets anders, onder andere een stukje waarbij best aardige muziek wordt gemaakt op instrumenten van bamboe.
De voorstelling van de Dong in Ma'an
Als we het wel gezien hebben, gaan we terug naar Yang's Guesthouse om wat te eten. Na deze wel erg late lunch gaan we nog een stukje fietsen. Als we op de fiets zitten, vragen we ons wel even af of dit wel zo'n goed plan is, met name onze billen vinden dit niet fijn. Toch fietsen we verder richting Pingtanzhai (平坦寨), een dorpje vlakbij Ma'an.

Pingtanzhai is het minst aardige Dong dorpje dat we deze dagen zien. En dat is niet perse slecht voor de inwoners. Er zijn hier namelijk relatief veel huizen van beton en steen in plaats van hout. Wij vinden dat een stuk minder mooi om te zien, maar dat is niet perse minder prettig om in te wonen.
Als we bij de plaatselijk drumtoren aankomen komt er meteen een mannetje naar buiten stormen die ons de hand wil schudden. Hierna komen er nog twee mannetjes naar buiten en moeten we mee naar binnen. Daar moeten we gaan zitten en krijgen we allebei een bekertje thee aangeboden. Voor de rest zien we vooral veel oude mannetjes waarvan de meeste zitten te kaarten en een enkeling naar de tv zit te kijken.

Na een paar minuten komt het mannetje van de thee met een kwast met inkt aanzetten, we moeten schrijven. Aaah ja, dat hebben we eerder gezien en over gelezen. Er ligt een mooie steen en daar mogen we onze naam op schrijven met daarachter een bedrag, minstens 10 RMB, wat we vervolgens dan ook daadwerkelijk moeten geven. Het verhaal is dat dit geld wordt gebruikt voor het onderhoud van het gebouw. Of dat ook is, daar zullen we maar niet naar vragen, maar ach wij vinden de mannetjes erg aardig en het idee wel grappig, dus schrijft Jacob zijn naam met daarachter 10 RMB op de steen. Helaas hebben we dit niet gepast en natuurlijk heeft niemand terug van 20 RMB. Uiteraard vinden de mannetjes dat geen probleem, zij willen die 10 best veranderen in een 20. Wij hebben echter een beter idee, Gabrielle schrijft haar naam ook op de steen met daar ook 10 RMB achter. Als wij klaar zijn met schrijven, komen er een beiteltje en een hamer te voorschijn en nu staan onze namen voor eeuwig gegraveerd in een steen ergens in een heel klein dorpje aan een doodlopend weggetje ergens in het noorden van Guanxi.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Hierna lopen we nog wat rond in Pingtanzhai om vervolgens weer op de fiets te stappen. We willen nog even een stukje richting Yanzhai (Yánzhài / 岩寨) rijden, maar dat lukt maar half. Om de bocht bij een heuvel moeten we flink remmen om niet midden in de houtzagerij van Yanzhai terecht te komen. De onverharde weg houdt hier op en gaat aan de aan de andere kant van deze openlucht houtzagerij verder in de vorm van een smal paadje. Wij vinden het wel prima en besluiten om te keren en naar ons hotel te gaan.

De houtzagerij tussen Pingtanzhai en Yanzhai
De houtzagerij tussen Pingtanzhai en Yanzhai

Op onze hotelkamer douchen we en ruilen we onze korte broeken om voor lange waarna we onze fietsen gaan inleveren. Als we rond 18.30 uur weer bij Yang's Guesthouse zijn, hebben we in het totaal iets meer dan 42 kilometer gefietst. De fietsen waren prima en voor de kosten, 20 RMB per stuk, hoef je het niet te laten. We hebben ze vandaag met veel plezier gebruikt.
Nu we er toch zijn kunnen we hier meteen wel even eten, hé hé alsof dat al niet het plan was. Verder halen we de netwerk kabel even uit hun pc om die in onze laptop te stoppen. Dat werkt, nu kunnen wij onze e-mail even lezen en er ook nog even enkele versturen.

Na het eten bestellen we nog een koffie waarbij we op ons gemak de foto's van vandaag bekijken. Als ook dat klaar is gaan we terug naar ons hotel om daar rustig wat te lezen etc. Dat rustig valt helaas niet mee. Een groep van een stuk of 15 Chinese jongelui heeft besloten om op een paar meter van ons hotel, liever niet dichterbij want alles is hier van hout, en net onder ons raam een gezellig kampvuur te bouwen. Gelukkig besluiten zij op het moment dat wij naar bed willen dat het wel mooi geweest is en vertrekken ze. Uiteindelijk hebben we er dus niet veel last van.