Dag 9: Het Gansu Provincial Museum, terug naar Peking
Voor vandaag staat met name het Gansu Provincial Museum (Gānsùshěng Bówùguǎn / 甘肃省博物馆) op het programma, verder moeten we om 18.30 uur het vliegtuig naar Peking hebben dus hebben we tijd genoeg. Daarom gaan we op ons gemak om 8.30 uur ontbijten en het is maar goed dat we niet later zijn gegaan want om 9.00 uur is het gedaan met het ontbijt in dit vier sterren hotel. Hierna checken we uit en geven we onze bagage af.

We gaan eerst koffie drinken in een koffie toko naast de oprit van ons hotel. We zien hier ook voor het eerst sinds we Dunchuang verlieten een Engelstalige menu kaart. De koffie is redelijk maar niet bijzonder.
Hierna nemen we de taxi richting het Gansu Provincial Museum. Dat is nog een heel stuk in de taxi. Als we daar aankomen lopen we naar het kaartjes loket. Daar zegt een mannetje dat het gratis is en stuurt ons weg. Als we bij de ingang komen moeten we toch een kaartje hebben dus lopen we weer terug.
Nu wil het mannetje onze paspoorten zien, het moet niet gekker worden. Hij kijkt er even snel in, zo snel dat hij onmogelijk iets gezien kan hebben, en geeft ons vier kaartjes die inderdaad gratis zijn. Dus wij weer terug naar de ingang. Op naar de volgende hobbel. Het museum is wel gratis maar je mag geen drinken mee naar binnen nemen en om smokkelen te voorkomen heeft men er een scanner staan waar alle tassen door heen moeten. Dit doet ons denken aan de keer dat we zeven jaar geleden naar het Nasa Space Centre gingen. Toen moesten onze rugzakken zelfs in de auto blijven. Nu hoeft dat gelukkig niet want we hebben geen auto bij ons.

Wie wil dit nu niet in de huiskamer
Wie wil dit nu niet in de huiskamer

Als we eenmaal binnen zijn, zijn we het gedoe snel vergeten. Het is gewoon een leuk en goed museum. Eerst is er een deel over heel lang geleden met onder meer een skelet van een dino en nog veel meer dino dingen. Het blijkt dat er in Gansu redelijk wat vindplaatsen van dino dingen zijn.
Vervolgens is er een heel verhaal over het ontstaan van de . Aangezien we inmiddels in China vrijwel alle plaatsen die voor de Zijde Route van belang zijn, hebben bezocht zien we redelijk wat bekende dingen maar we zien toch ook nieuwe dingen.
Je kunt verder goed zien dat er goed over de opzet van het museum is nagedacht, er zijn niet alleen informatieborden, waarvan er net genoeg ook in het Engels aanwezig zijn, maar er zijn ook maquettes, bewegende dingetjes, filmpjes, puzzeltjes etc. Oftewel wij vinden dit museum zeker een aanrader en misschien wel meer de moeite waard dan de Bingling Si Caves (Bǐnglíngsì Qiānfódòng / 柄灵寺千佛洞) waar we gisteren waren (maar dat komt vooral omdat het museum minder moeite is).

Dit soort maandjes met krekkels zorgen altijd voor een gezellig geluidje
Tegen 13.00 uur komen we het museum uit en willen we wat eten. We lopen richting ons hotel in de hoop een aardig restaurant te zien. Helaas zitten aan onze kant van de weg vooral van die kleine restaurantjes en Gabrielle haar ouders zien het niet zo zitten om daar te eten. Dus kiezen we voor de makkelijke oplossing en gaan we met een taxi naar de Aili waar we gisteravond koffie hebben gedronken.
Daar zoeken we wat brood en drinken uit dat we hier op ons gemak opeten en drinken. Hierna is het eigenlijk wat vroeg om al naar het vliegveld te gaan, maar ook te laat om nog iets anders te gaan doen. Dus lopen we toch maar terug naar het hotel om onze bagage op te halen.
Daar hebben we onze laatste irritatie over dit hotel, nu moeten we ineens 10 RMB betalen voor het opslaan van bagage, dit hebben we tijdens deze vakantie nog niet meegemaakt, sterker nog we hebben dit in China nog nooit meegemaakt. Dus dit is echt een waardeloos vier sterren hotel of de belboy (dezelfde als die twee dagen geleden om een fooi vroeg) is een eigen handeltje begonnen.

Vervolgens stappen we in de taxi die voor het hotel staat en gaan we op weg naar het vliegveld wat een dik uur rijden schijnt te zijn. De mensen achterin horen als we rijden een rare tik en als we een eindje op de snelweg zijn weten we ineens ook waar dit van komt; we krijgen een klapband. De chauffeur parkeert de auto, stapt uit en begint de totaal verwoeste achterband te verwisselen. Wij stappen ook uit en bekijken een en ander op ons gemak. Erg raar dat de band is geklapt is het niet, het loopvlak is niet alleen versleten maar zit over een lengte van 20 - 30 cm los.
Als hij zijn reservewiel wil pakken blijkt dat er niet te zijn of zo, maar er komt net een collega langs en die stopt. Ze ruilen de wielen, één met een geklapte band tegen een goed reservewiel en na iets van 15 - 20 minuten zijn we weer op weg.
Een groter probleem dan de klapband is dat onze taxi geen airco heeft. Vooral Gabrielle die in de zon zit is na ruim 70 kilometer waar we een dik uur over doen zo'n beetje verdampt. Zo'n ritje kost trouwens dik 150 RMB (incl 25 RMB voor de tolweg).

Even een bandje verwisselen
Even een bandje verwisselen

In de vertrekhal doet de airco het gelukkig wel. Maar wanneer we willen inchecken kan dit nog niet, we zijn te vroeg. Dus gaan we eerst maar even wat drinken en even na 17.00 uur doen we een nieuwe poging die wel slaagt.
De rest van de reis naar huis verloopt zonder problemen. Sterker nog, we hadden ons voorbereid op allerlei controles in Peking, maar daar is helemaal niets van te zien. Tegen 21.30 uur zijn we weer thuis.