Dag 8: De Bingling Si Caves
Ook z'n zin in een lekker stukje schaap
Ook z'n zin in een lekker stukje schaap
Vanochtend proberen we voor het eerst in vier dagen het ontbijt in een hotel weer eens. En dat valt meteen tegen. In een vier sterren hotel in de hoofdstad van een provincie verwachten wij toch minimaal wat wit brood, een broodrooster en jam, maar dat is er niet. Wel is er koffie, maar die smaakt een beetje raar, ja het is vroeg dus we mopperen een beetje.
Even na 8.30 uur stappen we met zijn vieren en een chauffeur in een behoorlijk nieuwe Santana 3000 die ons naar de Bingling Si Caves (Bǐnglíngsì Qiānfódòng / 柄灵寺千佛洞) zal brengen. De reis is bijna 110 kilometer lang en daar doen we bijna 2,5 uur over. Ja, er zit geen meter snelweg bij en wel heel veel bergwegen dus het schiet allemaal niet erg op. Echter als we Lanzhou (Lánzhōu / 兰州) eenmaal uit zijn is de omgeving wel erg mooi, als je zoals wij tenminste van bergen houdt. Wij vinden dat de omgeving hier zo nu en dan iets weg heeft van de omgeving tussen Xi'an en Yan'an, het lössplateau waar we twee jaar geleden zijn geweest.

Als na een heel eind rijden de auto geparkeerd wordt is het voor ons even onduidelijk wat er gaat gebeuren. Dit biedt ons de mogelijkheid om de omgeving even te bekijken. Er staat onder andere een rij auto's en vrachtwagens te wachten voor een pont. Vervolgens zien we nog een groep toeristen, Nederlanders en Vlamingen, waarna wij naar een speedboot worden gebracht. Dit is kennelijk het punt waar we in de boot stappen die ons naar de grotten gaat brengen. Bij de speedboot moeten we nog een poosje wachten voordat de bestuurder er eindelijk is. We stappen in en gaan op weg.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


De boottocht is iets van 18 kilometer lang en daar doen we ongeveer een half uur over, gemiddeld gaan we in de boot dus bijna net zo hard als in de auto ! Eerst varen we over een meer, het Liujiaxia Reservoir (Liújiāxiá Shuǐkù / 刘家峡水库), dat langzaam overgaat in een rivier, de Gele Rivier (Huàng Hè / 黄河). Vervolgens worden de bergen langs de rivier steeds hoger en steiler. Helaas zitten we in een piep klein bootje met plaats voor acht mensen wat volledig overdekt is, hierdoor zitten we wel lekker uit de zon, maar kunnen we de omgeving ook minder goed bekijken.
Wanneer we uitstappen krijgen we te horen dat we anderhalf uur hebben en verder moeten we het maar uitzoeken. De chauffeur van onze auto hebben we trouwens al heel even niet meer gezien, we hebben de indruk dat hij met de groep Nederlanders en Vlamingen is meegegaan.

Wij lopen op de gok naar wat gebouwen en daar staat een bord met een plattegrond. Er loopt een pad langs de hier aanwezig grotten met boeddhabeelden en schilderingen en iets verder op is het loket waar je kaartjes (50 RMB per stuk) kunt kopen.
Eigenlijk hadden we verwacht dat we ook deze keer iemand mee zouden krijgen die de grotten voor ons open zou doen. Dit staat tenslotte te boek als de vierde boeddhagrotten site van China (na Luoyang (Longmen Caves), Datong (Yungang Caves) en Dunchuang (Mogao Caves)). Maar dat is dus niet zo, we mogen geheel vrij een rondje lopen en dat is erg lekker.
De standaard wandelroute bij de Bingling Si Caves, de interessantste beelden staan bij het gele lijntje
De standaard wandelroute bij de Bingling Si Caves, de interessantste beelden staan bij het gele lijntje
Misschien dat dit niet de site is met de meeste of de spectaculairste grotten, maar het is zeker wel degene met de aangenaamste omgeving. De grotten liggen, zoals zo vaak, langs een rivier, maar die staat vrijwel droog, maar de bedding is mooi begroeid. Verder is het niet druk en is er een net pad aangelegd langs de grotten die we mogen bekijken.
De deuren en luikjes van de grotten die we mogen bekijken staan gewoon open en overal staan borden dat je geen foto's mag nemen. De groep Nederlanders krijgt al snel een opmerking van de bewaker en gaat over op andere tactieken om toch foto's te kunnen maken. We zien echter ook een Chinees die zonder moeite langs alle grotten loopt en overal een foto neemt. Tja, zo groot zijn de verschillen tussen Nederlanders en Chinezen ook weer niet.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Wij beperken ons tot een aantal foto's met de telelens vanaf de overkant. Met veel licht en wat uitsnijden kom je dan ook een heel eind. Het grote boeddha beeld krijg je vanaf de overkant sowieso beter op de gevoelige plaat (sensor).
We worden op een gegeven moment aangesproken door een mannetje dat ons vertelt dat er verderop een Lama Tempel te zien is. Daar zouden we met een jeep door de rivierbedding naar toe gebracht kunnen worden. Aangezien we de laatste dagen wel weer genoeg tempels hebben gezien zijn we niet echt geïnteresseerd en dus vragen we niet eens naar de prijs. Overigens al zouden we willen dat zou niet kunnen vanwege de tijd, we moeten tenslotte na ongeveer anderhalf uur terug zijn bij onze boot.

Wel nemen we de tijd om ergens op een bankje op ons gemak te lunchen. Gabrielle heeft gisteren een bakker (Aili of zo iets) met iets van bruin brood en jam ontdekt en beiden blijken prima te smaken. Na een kleine twee uur zijn we weer terug bij de boot, we stappen in en vertrekken.
Terug bij de aanlegplaats komt daar ook net de veerboot aan en dat willen wij wel even bekijken. We worden ruim beloond voor onze nieuwsgierigheid. In het totaal gaan er één bus, één zwaarbeladen vrachtwagen en iets van 10 auto's en driewielers op de veerboot. Vooral het oprijden van de vrachtwagen is een redelijk spektakel, de hele veerboot begint als een gek te schudden.

Als zo'n vrachtwagen met stenen de veerboot op vaart ziet het er uit alsof de veerboot bijna zinkt
Als zo'n vrachtwagen met stenen de veerboot op vaart ziet het er uit alsof de veerboot bijna zinkt

Rond 14.30 uur stappen we weer in de auto en rijden we terug naar Lanzhou. Gelukkig is het niet zo heiig / mistig meer als vanochtend waardoor we de omgeving / het landschap iets beter kunnen bekijken. Onderweg schrikken we nog wel een keer. Op de heenweg hadden we ergens al iets van een gat in de weg gezien en nu was dat iets groter geworden. Oftewel ineens staan we voor een gat van bijna een meter breed en ongeveer een meter diep waar het halve wegdek in verdwenen is. Gelukkig ziet onze chauffeur het net op tijd en kunnen we er nog net langs. Wij zijn benieuwd hoe lang het duurt voordat er iemand in rijdt.

Uitzicht over het Liujiaxia Reservoir
Uitzicht over het Liujiaxia Reservoir

Net na 16.30 uur zijn we terug bij ons hotel. Vervolgens gaan de ouders van Gabrielle zich even lekker opfrissen op hun hotel kamer en lopen wij even naar het vlakbij gelegen kantoor van China Eastern. Daar kopen we vier kaartjes voor de vlucht van morgen om 18.35 uur naar Peking. Dit gaat heel soepel, het meeste werk is nog naar de geldautomaat lopen om de benodigde centjes uit de muur te trekken. Hierna gaan ook wij naar onze hotelkamer.

Tegen 18.00 uur verzamelen we weer en gaan we eten in een restaurant dat de vader van Gabrielle gisterenavond had gezien. Het blijkt een behoorlijk hip hotpotrestaurant te zijn. Zo hotpotten we voor de derde keer in vijf dagen tijd en dat is eigenlijk wel wat veel van het goede. Maar vooruit, het bestellen gaat hier heel makkelijk en dan zijn wij al snel weer tevreden. Er is namelijk een grote koelkast waarin alle gerechten op bordjes in liggen. Het enige wat je hoeft te doen is uitzoeken wat je hebben wilt en dat vervolgens te pakken.
Wat wij verder nog nooit gezien hebben is dat iedereen hier zelf zijn eigen hotpot heeft. Dus geen grote pan soep in het midden van de tafel maar gewoon per persoon een gat in de tafel met een kookplaatje en een eigen pan. Aan de ene kant heeft dit wel wat, maar aan ze andere kant is dit toch ook iets minder gezellig.

Na het eten doen we nog even lekker een bakkie in de naast het restaurant gelegen bakkerij / koffieshop om vervolgens nog een biertje te doen op een terrasje vlak bij het hotel. Tegen 22.00 uur zijn we weer op onze hotelkamer waar we nog wat rommelen en vervolgens lekker gaan slapen.