Dag 3: De Yungang Grotten en de terugreis
Op maandag staan we weer om 8.00 uur op. Na weer een chinees ontbijt gaan we eerst wat boodschappen doen, met name brood en fruit. Hierbij zien we hoe men bezig om de gaten in de hoofdstraat te repareren. Op zich is daar weinig bijzonders aan, buiten dat het hard nodig is. Wat ons echter opvalt is de manier waarop de werkzaamheden zijn afgezet, eigenlijk niet, waardoor er auto's zijn die voordat de wals over het asfalt heeft gereden al over het nieuwe asfalt rijden. Verder krijgt de bestuurder van de wals wat extra aandacht van ons. Dat is namelijk een vrouw. Op zich niet zo veel bijzonder. Het gaat met name om wat ze aanheeft. Een kort zomerjurkje maar nog belangrijker, een paar schoenen die je op een Nederlandse bouw echt niet zult tegenkomen, wellicht op basis van ARBO-regels zelfs verboden zijn.

Rond 10.30 uur vertrekken we naar de laatste attractie van dit uitje, de Yungang Caves. Dit zijn grotten van rond het jaar 500 met daarin allerlei Boeddhabeelden. In het totaal hebben er meer dan 50.000 beelden gestaan. Het is een bijzonder aardige attractie, al zijn wij er niet zo lyrisch over als de Lonely Planet (al zette een van deelnemers wel vraagtekens bij deze tekst van de redacteur). Voor een indruk van hoe het er uit ziet verwijzen we graag naar onze foto's, of de twee hiervoor opgenomen websites.

Een voordeel van deze attractie is dat het nog geen half uur rijden van Datong is. Hierdoor zijn we er redelijk op tijd. Tegen 13.00 uur zijn we wel uitgekeken en zijn we toe aan een lunch. In het park zelf kan je prima zitten, maar we hebben de lunch in de auto laten liggen. En buiten het park kan je niet in de schaduw zitten en het is zo warm dat we dat zeker wel willen. Daarom besluiten we ondanks de honger te gaan rijden en kijken of we onderweg ergens een plekje kunnen vinden.

En dat lukt erg goed. Nog voor Datong vinden we een tempel (blijkt nadat we zijn uitgestapt) met aan de zijkant in de schaduw een muurtje waarop wij heerlijk lunchen. Als we na de lunch een rondje rond het gebouw lopen blijkt dat we met de auto langs de hoofdingang zijn gereden naar een zij-ingang. En dat blijkt een belangrijk feit want de hoofdingang zit op slot en eigenlijk zou je entree moeten betalen. Dat hebben we dus niet gedaan.

Na de lunch beginnen we om 14.45 uur aan de terugweg. En dat blijkt achteraf ook een hele attractie. De eerste twee uur is er niets aan de hand. We rijden lekker door, zo'n 130 tot 140 km per uur. Onderweg zien we de dingen die we van de heenweg kennen. Tolpoortjes, mannetjes die de snelweg vegen, zowel de vluchtstrook als de strook bij de vangrails, vrachtwagens met pech en vrachtwagens die met een gangetje van 30 km / uur een bergje oprijden.
Nadat onze snelweg in de buurt van Xuanhua is samengegaan met een snelweg uit het noorden wordt het snel drukker met vrachtwagens. Een paar kilometer later begint de pret. Er zijn vrachtwagens die andere vrachtwagens gaan inhalen. Op zich niets bijzonders maar wel als de ene 30 km / uur rijdt en de andere 40 km / uur en de snellere al een halve kilometer voordat hij bij de andere is naar links gaat.
Dit maakt in Jacob de echte Chinese chauffeur los. En zoals iedere Chinees begint ook hij te slalommen tussen de vrachtwagens door. De ene keer over een van de twee beschikbare banen en als dat beter uitkomt over de vluchtstrook. Maar met name dat laatste roept op de achterbank na een minuut of 20 wat weerstand op. Dus wordt het gebruik van de vluchtstrook beperkt.
Een paar kilometer verder blijkt dat dit sowieso had gemoeten. Er staan dan ineens massaal vrachtwagens op de vluchtstrook. En volgens ons hebben ze niet allemaal pech, maar zijn er ook die gewoon geparkeerd staan. Hoe verder we komen hoe voller de vluchtstrook. Vervolgens moeten we een stukje van de snelweg af en wordt een deel van de vrachtwagens uit het verkeer gehaald. Dit klinkt niet echt spannend, maar bedenk wel dat het in Nederland heel bijzonder is als 50% van de voertuigen vrachtwagens zijn. Hier zijn 80 tot 90% van de voertuigen grote opleggers.
Vervolgens wordt het alleen maar drukker en komt het verkeer bijna tot stilstand. De meest uitzonderlijke standjes die we gezien hebben zijn een vrachtwagen geparkeerd op de rechterrijstrook zodat alleen de linker nog beschikbaar is. Een vrachtwagen die met 40 km per uur midden op de linker en rechter rijstrook gaat rijden zodat er niemand meer langs kan. Een man in een auto die op de rechterrijstrook tegen het rijdende verkeer in rijdt zodat hij een praatje kan maken met chauffeurs die op de vluchtstrook geparkeerd staan. En nog zo iemand, maar die was kennelijk al uitgepraat want hij reed inmiddels op de linker rijbaan.

Zo maar een beeld van een Chinese snelweg, let ook op de voetganger in het midden
Zo maar een beeld van een Chinese snelweg, let ook op de voetganger in het midden

Inmiddels weten we ook wat er aan de hand was. Voor een bepaald tijdstip mogen vrachtwagen niet voorbij een bepaald punt van de snelweg richting Peking. Dus parkeren ze allemaal op de vluchtstrook totdat ze weer verder mogen. Het systeem is daar ook helemaal op ingericht want we hebben allerlei mensen met tassen en fietsen gezien die eten en drinken aan de wachtende chauffeurs proberen te verkopen. Hierbij moet je je voorstellen dat die mensen over de rechterrijstrook langs de op de vluchtstrook geparkeerde vrachtwagen lopen / fietsen.

Naast dat dit alles voor veel oponthoud zorgt vinden we het ook wel een attractie. Helaas waren de batterijen van de videocamera leeg, anders hadden we nog wat mooie beelden kunnen maken. Alles bij elkaar zitten we iets van een uurtje in deze drukte. Zodra we uit de drukte zijn, voorbij het punt waar geen vrachtwagens langs mogen, zijn we ook bijna bij het punt dat de snelweg door de Chinese Muur gaat. Ondanks dat het nog licht is besluiten we door te rijden. We weten namelijk niet wanneer de weg voor de vrachtwagens vrijgegeven wordt en we willen voorkomen dat we rond 20.00 uur weer midden in de vrachtwagen terecht komen en dan is het bijna donker wat dan wel voor extra risico's zorgt.

Even na 19.00 uur zijn we weer thuis. Het was een erg leuk weekend.