Jacob's vrijgezellendag
Haha, ik heb lekker al een fiets
Haha, ik heb lekker al een fiets
Het begint allemaal al een paar weken eerder, Ben geeft aan dat ik op 5 juli thuis moet zijn. Heel slim van hem, want anders hadden Gabrielle en ik die dag mooi in Valkenburg gezeten om onder andere het bruidsboeket uit te zoeken. Om 10.30 uur moet ik koffie en taart voor een mannetje of 10 klaar hebben.
Aan het begin van de week spreek ik Hans, onze inwonende zwerver. Hij zegt dat hij komend weekend hard aan zijn proefschrift moet werken. Ik merk op dat dat volgens mij wel mee zal vallen. Tijdens het eten hebben we het er nog even over. Ik geef aan dat Ben gezegd heeft dat hij zaterdags om 10.30 uur komt, 10.30 uur zegt Hans, volgens mij moet dat 9.30 uur zijn. Dat is nu jammer, praat Hans zijn mond voorbij, weer een verrassing minder.

Maar we zijn de beroerdste niet dus we doen net alsof we niets weten. kunnen we namelijk ook iets langer op bed blijven liggen. Dus om iets voor half 10 stap ik op de fiets om taart te halen en nog wat andere boodschappen te doen, ik heb tenslotte nog een heel uur. Maar wie zie ik daar op de trap naar de buren zitten, weer zo'n zwerver. Ben zit daar te wachten op de hulptroepen.
Om 10.15 uur ben ik terug en zijn Ben, Hans, Peter en Jörg gearriveerd. Er is dus meer dan voldoende taart. Om 11.00 uur vertrekken we met zijn allen in de auto van Peter in de richting van Rotterdam. Vervolgens door de Beneluxtunnel en richting Brielle / Hellevoetsluis. Wat zou je daar kunnen doen?
Had Ben het een paar weken geleden toen we hier reden met onze racefietsen niet over een uitje met collega's op in Brielle gehuurde ligfietsen? Ja hoor, we gaan ligfietsen.

Ik mag als eerst en blijk een echt talent, binnen 5 minuten heb ik de ligfiets volledig onder controle. Jörg, Hans en Peter hebben ongeveer dezelfde fiets als ik. Ben, de man met ervaring, heeft een ander model. Ben heeft het stuur onder zijn benen zitten terwijl wij het allemaal boven onze benen hebben. Verder zit zijn voorwiel ook veel verder naar voren, ongeveer bij zijn voeten in plaats van bij zijn knieën zoals bij de rest. Met name dit laatste heeft meer effect dan je zou verwachten, de fiets krijgt een veel grotere draaicirkel en soms kan dat erg lastig zijn.
We fietsen in het totaal zo'n 40 kilometer via Brielle, Oost-Voorne, Rokanje, Hellevoetsluis, Brielle. Over het algemeen is de volgorde Jacob / Jörg dan Ben dan Hans / Peter. Met name de mannen voorop lopen (fietsen) zo nu en dan behoorlijk te etteren (net kleine kinderen). Jörg heeft mazzel dat ik in een milde bui was anders was hij zeker de sloot in gegaan.

Aangezien een echte coureur zijn grenzen verkent ben ik de eerste die zijn grenzen bereikt. Ineens zit ik plat op mijn gat in het gras, niets aan de hand.
Tussen Oost-Voorne en Rockanje wist ik nog een leuk tentje om te lunchen. Een paar weken eerder had ik daar met Gabrielle geluncht toen we een stuk van de GR 5 liepen. Zo gezegd zo gedaan.

Op het terras zeg ik tegen de serveerster doe mij maar een Ice-tea. De dag is nog lang denk ik en wie weet wat ik allemaal nog tegen kom. Prompt begint Jörg te zeuren dat ik alleen maar alcoholhoudende drank mag drinken en bestelt een witbier voor mij, en de rest.
Na een prima lunch met 2 witbier voor mij gaan we weer verder. Maar eerst verken ik op de parkeerplaats nog wat grenzen. En ja hoor, daar ga ik weer. Vallen op gravel doet trouwens veel meer pijn dan vallen op gras. Na nog twee rondjes lig ik weer op de grond, maar deze keer had het een goed doel. Hans lag namelijk ineens voor mijn fiets en de enige manier om te voorkomen dat ik over hem heen rijdt is naast hem gaan liggen.

Let op de remsporen, en dat allemaal om Hans te ontzien
Let op de remsporen, en dat allemaal om Hans te ontzien

Met wat extra schaafwonden erbij vertrekken we richting Rockanje en Hellevoetsluis. In Helevoetsluis is het weer tijd om wat te drinken, bijvoorbeeld een wit biertje. Voordat we echter aan het drinken toe komen vragen diverse mensen aan ons of het moeilijk is om op zo'n ligfiets te fietsen. Nâh mensen, dat fietsen op een ligfiets is niet iets voor de gemiddelde Hollander, alleen echte kerels zijn instaat om zo'n gevaarlijke machine in bedwang te houden.

Let op de schaafwonden op mijn elleboog
Let op de schaafwonden op mijn elleboog

Tot slot rijden we terug naar Brielle waarbij ik nog een stukje op de fiets van Ben wil rijden. Dit gaat helaas niet door want Ben past niet op mijn fiets, zijn beentjes zijn te kort. Bij Hans en Peter werkt de wisseltruc wel, één pot nat die mannen.
Wanneer we terug zijn in Brielle ga ik nog een stukje rijden op de fiets van Ben. Niets aan de hand. De grote draaicirkel van dat ding maakt draaien op het fietspad echter vrijwel onmogelijk.

Bij het inleveren van de fietsen ontvangen we allemaal een ligfietsdiploma en pleegt Peter nog wat telefoontjes die ik niet mag afluisteren. Wanneer hij vervolgens bij de verhuur ook nog wat gefaxt heeft kunnen we verder. Ik ben benieuwd wat we nu gaan doen. Eigenlijk verwacht ik dat we samen met de vrouwen ergens een hapje gaan eten.

We rijden terug naar Den Haag en Peter weet de weg, of toch niet? Onderweg bedenken de mannen dat ze dorst hebben en besluiten ze te stoppen bij de McDonalds voor een milkshake. Zo'n ding bevat geen alcohol dus bestellen ze er maar vier in plaats van vijf. Nu ben ik zonder meer de persoon om me daar bij neer te leggen. Maar niet voordat Jörg en Ben de milkshake in hun oren hebben zitten, gaat perfect zo'n rietje uit een beker trekken en er dan in blazen.
Na wat gezoek vinden ze een parkeerplaats. Ik weet niet precies wat er gaat gebeuren, maar voor we de auto verlaten trek ik nog wel even een schoon T-shirt en een andere trui aan, je weet maar nooit.