Het burgelijk huwelijk
Na onze begroeting in het huis van de ouders van Gabrielle vertrekken haar ouders, Stefanie, Abdul Matin en Janine richting Kasteel Oost. Wij wachten samen met de chauffeur en de fotograaf nog even zodat iedereen er is wanneer wij aankomen.
Op aanwijzingen van de chauffeur en de fotograaf vertrekken wij enkele minuten later ook. Het is wel lekker twee van die professionals erbij. Zij weten precies hoe en wat en wij hoeven verder nergens over na te denken.

Aankomst bij Kasteel Oost
Aankomst bij Kasteel Oost

Wanneer we het terrein van Kasteel Oost oprijden stopt de chauffeur even om te kijken of de fotograaf er al is. Wij zien hem niet dus wachten we even. Later blijkt dat veel van onze gasten op dat moment dachten dat de auto stuk was, niet dus. Dan zien we fotograaf en rijden we verder tot voor de trap. We stoppen waarna de chauffeur ons instrueert hoe en in welke volgorde we gaan uitstappen. Zo gezegd zo gedaan.

Aandachtig luisteren we naar, de ambtenaar, de burgemeester, onze (schoon)vader
Aandachtig luisteren we naar, de ambtenaar, de burgemeester, onze (schoon)vader
Het is geweldig om uit te stappen bij al die mensen die speciaal voor ons zijn gekomen. We lopen tussen de gasten door naar binnen waarna we in een hoekje gaan staan om de gasten de gelegenheid te geven de zaal in te gaan. De meesten zijn het afgelopen half uur aangekomen en hebben een kopje koffie of wat fris kunnen drinken.
Inmiddels hebben we de tweede fotograaf ook zien rondlopen. Een journalist die de vader van Gabrielle kent had op de redactie van het Limburgs Dagblad vertelt dat Gabrielle vandaag zou trouwen. Gisteren had er al een journalist gebeld voor een interviewtje met haar vader. Nu liep er een fotograaf rond voor een foto bij de tekst. Het resultaat staat inmiddels als nieuws van augustus 2002 op onze homepage.
Onder het wachten, dat we vandaag trouwens veel doen, maken we nog een praatje met de ambtenaar van de burgerlijke stand, de vader van Gabrielle. Daarna gaan we op zijn aanwijzingen naar binnen. Blijkt dat we door een andere deur moeten dan we dachten, ook geen probleem.

We nemen plaats op de voor ons bestemde bank waarna het verhaal begint. Wij weten niet wat er komt, er is vooraf op geen enkele wijze met ons gesproken over hetgeen we te horen krijgen. Zonder al te veel moeite praat de ambtenaar 20 minuten vol waarbij er zeer regelmatig wat te lachen is. Dit leidt er onder andere toe dat bij Jacob de tranen van het lachen over de wang rollen. Tussen de regels door grijpt de burgemeester de kans aan om zijn gemeente flink te promoten onder de gasten.

Jacob houdt het niet droog
Jacob houdt het niet droog
Na het officiële gedeelte waarbij ook onze getuigen Stefanie en Ben betrokken zijn, ontvangen we het trouwboekje. Dat hadden we gisteren al gezien, één van de voordelen van de combinatie (schoon)vader / burgemeester / ambtenaar van de burgerlijke stand, waarna er nog wat commotie was over de familienaam van Gabrielle. Zij heeft op het formulier voor de ondertrouw namelijk aangegeven dat het Nuytens-Vaarkamp wordt. In het trouwboekje staat achter haar familienaam echter Nuytens. Dit is 's morgens op het gemeentehuis nog even nagezocht en het klopt allemaal. Het trouwboekje geven me meteen weer aan de vader van Gabrielle, dan kunnen wij het niet kwijt raken, we hebben het in de kerk nog nodig. De dominee en de pastoor maken er namelijk een aantekening over het kerkelijk huwelijk in.

Na afloop van de ceremonie neemt Ben het woord en zegt dat in de zaal hiernaast koffie is. Jacob kijkt een beetje raar en vraagt aan Ben of hij dat geregeld heeft, wij hebben iets dergelijks namelijk niet geregeld. Ben blijkt dit ook niet geregeld te hebben dus gaat de koffie (nog even) niet door. Ben herstelt zich en geeft aan dat de gasten geacht worden richting Monopole te vertrekken voor de lunch.

Wat doet Ben nu ! ?
Wat doet Ben nu ! ?

Kijk Matin, daar staat je vader
Kijk Matin, daar staat je vader
Vervolgens verlaten we de zaal en lopen we naar buiten. Op zich best raar. Sta je daar boven aan de trap en verder zie je alleen de chauffeur die bij de auto staat.
Achteraf krijgen we van Ben te horen dat we het niet zo afgesproken hadden. Wij zouden even ergens anders wachten waarna wij als laatste naar buiten zouden komen.
Maar ja, weten wij veel we kunnen toch ook niet alles onthouden. Het is echter wel duidelijk dat Ben & Carla er wel op gerekend hadden. Je mag bij Kasteel Oost namelijk geen rijst strooien, in verband met de rotzooi. Dus had Carla 40 bellenblazers gekocht en uitgedeeld. Later horen we dat Stefanie ook op dit idee was gekomen en ook nog een stuk of 10 bellenblazers bij zich had.
Dus terwijl wij op de trap staan begint iedereen op een gegeven moment bellen te blazen. Echt een geweldig goed idee. Doordat de zon lekker schijnt is het echt een geweldig gezicht. De fotograaf doet zijn best om het op de foto te krijgen. Daarna volgen er nog een paar staatsieportretten waarna wij met de fotograaf naar de achterkant van Kasteel Oost vertrekken voor nog wat foto's.

De gasten gaan naar Monopole, de meesten doen dit te voet. Aangekomen bij Monopole grijpt de vader van Gabrielle in. Hij heeft de koffie in Kasteel Oost gemist en wil dus eerst koffie. Hij vraagt even wat rond en stuurt iedereen dan de bar in voor een kop koffie of wat fris.
Later blijkt dat Hans, Gerda en Gijs de koffie ook gemist hadden. Ze hadden 's morgens om 8.15 uur afgesproken in Woudenberg. Eerst wou de auto van Hans & Gerda niet starten. Maar voordat Gijs bij hen was hadden ze hem al aangeduwd. Uiteindelijk vertrokken ze met ruim een kwartier vertraging. Onderweg liep de spanning behoorlijk op. Hoe dichter ze bij Valkenburg kwamen hoe later het werd. Vervolgens reden ze om 9.50 uur nog even voorbij de afslag naar Kasteel Oost, maar geen stress we hebben nog 10 minuten. Ze hebben de auto echter nog niet geparkeerd of er komt iemand een pand uithollen om te zeggen dat ze daar niet mogen parkeren. De auto staat echter al uit en start niet meer. Dus mogen Hans en Gijs de auto naar een parkeerplaats een eindje verderop duwen. De stress over het wel of niet op tijd zijn was echter overbodig. Want ze kunnen eerst nog naar het toilet en als ze dan weer buiten komen komt het bruidspaar er ook net aan, precies op tijd dus.

Ondertussen dwalen wij op aanwijzingen van de fotograaf door de tuin achter Kasteel Oost. Vervolgens lopen we nog een stukje verder richting de Geul. Het valt niet mee om het water van de Geul op de foto te krijgen, het water ligt een paar meter te diep. Op een bepaald punt kunnen we wel bij de Geul komen, maar de grond ziet er daar een beetje modderig uit. Dit laatste is met name een probleem voor de witte jurk / schoenen van Gabrielle. Jacob bekijkt de situatie even en pakt daarna Gabrielle op om haar het talud af naar een droog stukje met grind in de Geul te dragen.
Vervolgens lopen we via een ander pad terug richting Kasteel Oost. We proberen nog wat foto's te maken bij een stukje mergelwand, maar de fotograaf vindt het licht niet goed en we stoppen er snel mee. Bij Kasteel Oost aangekomen stappen we in de auto en vertrekken we naar Monopole. De fotograaf gaat naar huis, we spreken af dat hij om 13.45 uur bij de kerk zal zijn.