De start

Gabrielle

Na een nacht van weinig slapen word ik om 7.15 uur door papa gewekt. Vroeger wekte hij mij ook altijd en het is leuk dat we ook op deze speciale dag dit moment samen hebben. Na een snelle douche en het wegkauwen van één boterham, ik heb geen trek, vertrekken we met z'n vieren (Janine, papa & mama en ik) richting de kapper.
Het blijkt dat we een familie-behandeling hebben om 8.30 uur. Een aparte gewaarwording. Papa en mama zijn als eerste aan de beurt. Janine neemt foto's van het hele gebeuren. Zelf voel ik me goed brak en heb behoefte aan véél koffie.
Nadat ik geknipt ben steken Janine en ik de straat over richting Au Tilleul, de schoonheidsspecialiste. Het is maar goed dat ze hier de kleine oogjes wat camoufleren. We krijgen nog koffie, lekker, maar wanneer ik op mijn horloge kijk zie ik dat het al bijna 10.00 uur is, opschieten dus.

Ervoor Erna
Ervoor Erna

Achteraf is dit het enige moment van de dag met wat zenuwen, valt dus best mee. Ben kan de valiumpillen dus mooi in zijn zak houden. Snel steken we de straat weer over richting de kapper voor the finishing touch. Wanneer ik mezelf in de spiegel zie, voel ik me helemaal groeien, wauw ik ga trouwen ! ! De energie begint in me te stromen, ja laat het maar gebeuren.

Na een telefoontje van Janine komt papa ons halen en stappen we in de auto. Al wachtend voor een stoplicht komt er ineens een mooie zwarte bruidsauto voorbij. Ik roep: "hé kijk, daar gaat mijn auto!". Wanneer we de oprit oprijden staat dezelfde auto bij de buren te wachten. Later blijkt dit de standaard wachtplek van de chauffeur te zijn. Deze keer is dat wel toevallig naast het huis van de bruid.

Effe deppen
Effe deppen
Tijdens onze afwezigheid hebben Abdul en Stefanie het huis versierd met ballonnen, heel mooi. Ik ben helemaal in de feeststemming. We gaan snel naar boven om ons om te kleden. Al snel ben ik half aangekleed en heb ik Janine en mama nodig, zij zouden me helpen. Waar blijven ze nou? Na een noodkreet komen ze aangesneld en helpen ze me in de laatste kledingstukken.
Stefanie vraagt of Jacob al kan komen. Nee, we zijn nog niet klaar ! ! Vijf minuten later zet ik het sein op groen en belt papa Jacob dat hij mag komen.

Iedereen gaat naar buiten, ik blijf alleen boven achter. Een laatste zoen van mijn moeder doet de eerst waterlanders van deze dag komen. Ik wacht zo'n vijf minuten boven, het lijken wel uren. Dan hoor ik opgewonden stemmen buiten, "ze rijden te ver". Even later blijkt dat de chauffeur de auto draait zodat Jacob aan de stoepkant, recht voor het huis, kan uitstappen.

Daar komt mijn vent de trap op. Hij ziet er fantastisch uit. De make-up wordt de watervastheid getest en haalt een zeer negatief resultaat. Met enkele tissues worden de sporen inclusief een groot deel van de make-up verwijderd. Ach, dat is allemaal ook niet nodig, ik straal vandaag genoeg van mezelf.

Jacob

Op zich heb ik het heel makkelijk. Met Ben & Carla heb ik duidelijk afgesproken dat zij vandaag voor mij moeten zorgen waarbij Ben meer de algemene zaken regelt en Carla met name op mij moet letten. Zij zorgen er dus ook voor dat ik op tijd opsta en hebben besloten dat ik in mijn oude kloffie moet ontbijten, stel je voor dat ik knoei.
Dus eerst ontbijten, tjee wat een hoop bejaarden slapen hier, en daarna aankleden. Ik word vakkundig geholpen. Tijdens het ontbijt bedacht Ben dat we nog geen gastenboek hebben, dus dat gaat hij nog even kopen. Na het aankleden vertrek ik om het bruidsboeket en mijn corsage op te halen. Het is al lekker warm dus probeer ik zoveel mogelijk door de schaduw te lopen.

In de winkel blijkt het boeket nog niet helemaal af. Maar na een kwartiertje wachten is alles klaar. Het blijkt dat men in deze winkel ook het bloemstuk voor in de kerk heeft gemaakt, had Gabrielle met de koster geregeld. Of ik dat ook wil meenemen, nou ik denk van niet. Geen probleem, zij zorgen er wel voor dat het in de kerk komt.
Op de terugweg, met mijn corsage op en het boeket in de hand, heb ik ineens veel bekijks. Een klein kindje zegt tegen zijn moeder: "kijk mama een bruidegom". Hoe zo, valt het op? Ook de oudjes op het terras van Monopole zijn zwaar onder de indruk. Hebben ze meteen weer iets anders om over te kletsen.

Eerst loop ik nog wat rond op zoek naar Ben & Carla. Uiteindelijk vertrek in naar de hotelkamer op te kijken of ze daar zitten. Ja hoor, daar zitten ze braaf te wachten. Ik heb meteen de eerste taak voor Carla, mijn hakken afplakken. Ik heb mijn schoenen kennelijk toch iets te weinig ingelopen. Ik heb al enorme pijn in mijn hakken.
We brengen onze spullen naar de auto, onder grote belangstelling van de oudjes op het terras, en nemen daarna plaats tussen de oudjes op het terras en bestellen een bakkie koffie. Het is net 10.00 uur geweest en de chauffeur zou er rond 10.30 uur zijn.

Voordat de koffie er is zien we de auto al langskomen. De chauffeur komt naar ons toe, hij hoeft echter geen koffie, hij wacht liever bij de auto. Wij drinken op ons gemak de koffie op en willen dan zo langzamer hand wel eens weg. Maar zou de fotograaf al aan de Spoorlaan zijn? Om dit effe te checken doet Ben een belletje. Wat blijkt, de fotograaf is er wel maar de dames zijn nog niet klaar. Ben spreekt met mijn aanstaande schoonvader af dat deze zal bellen zodra ik welkom ben.

Daar is ie dan
Daar is ie dan
Vervolgens nemen we nog even enkele foto's van de auto en vertrekken Ben & Carla richting Kasteel Oost. Dit dacht ik tenminste, achteraf blijkt dat Ben helemaal geen foto's heeft gemaakt, ik heb gewoon voor Jan met de korte achternaam staan poseren. Ik blijf alleen achter met de mobiel van Ben. Ik zoek een plekje in de schaduw op het terras en wacht af tot er gebeld wordt.

Een minuutje of 5 later gaat de telefoon, ik mag komen, dat zit alvast niet tegen. In de auto vertrek ik voor een ritje van 400 meter naar de Spoorlaan, maar niet voordat de chauffeur me gewaarschuwd heeft dat ik niet op mijn jasje moet gaan zitten, dit om kreukels te voorkomen. Buiten staan Marijke, Constant, Abdul, Stefanie, Matin en Janine me op te wachten. Abdul heeft het huis versierd met roze en witte ballonnen, dit ziet er zeer feestelijk uit. Gabrielle is boven, dus loop ik de trap op mijn toekomstige vrouw tegemoet.