Mei 2012, een maand uit ons leven in Mexico Stad
Toen we in China woonden typten we regelmatig een verhaaltje over de dingen die ons in een bepaalde maand zoal bezig hielden. Sinds we in Mexico wonen hebben we dat eigenlijk niet meer gedaan, en het leek ons wel aardig om dit weer eens te doen. Dus vind je hieronder een verhaal over enkele van de dingetjes die ons de afgelopen maand(en) bezig hielden.

Het weer

Het weer is sinds februari behoorlijk van slag. In februari hadden we regelmatig regen terwijl het dan gewoon droog hoort te zijn. In maart was het wat normaler (= droger) weer, maar hadden we wel een enorme hagelbui. April was min of meer normaal al vonden we het eind april behoorlijk warm.

De eerste dagen van mei waren ook behoorlijk warm, maar Hans & Gerda (die drie weken op bezoek waren geweest), waren nog maar net vertrokken of het begon te regen. Wij dachten toen dat het regenseizoen zo'n beetje begonnen was, maar dat was dus niet zo. Na een week werd het weer droog en nog warmer, eigenlijk te warm om 's middags naar buiten te gaan als je niet in de schaduw kon lopen / zitten. Gelukkig koelde het 's avonds wel flink af dus slapen lukte nog wel.

Als we dit typen is het inmiddels half juni en is het regenseizoen echt begonnen. We zitten al weer een week regelmatig met onze trui aan in huis en hebben de afgelopen week meerdere grijze dagen gehad.

Een kapotte lamp

In april, tijdens het bezoek van Marius, Dawn en hun kinderen, was de lamp in de slaapkamer van Meike stuk gegaan. Dus ging Jacob, een week of twee later, naar de bouwmarkt om een nieuwe te halen. Er moest een spaarlamp in, maar niet eentje met schroefdraad zoals ze in iedere supermarkt verkopen, maar iets speciaals.

Naar de bouwmarkt gaan doen we het liefst op zondagochtend rond 10.00 uur want dan kunnen we binnen een uur weer thuis zijn. Op een ander moment kost dat al snel bijna twee uur.

Helaas had Jacob de eerste keer niet goed opgelet, de lamp die hij gekocht had had 2 pinnetjes en we moesten een lamp met 4 pinnetje hebben. Dus hij snel weer terug. Ook de volgende lamp paste niet, er zat ergens een plastic ribbeltje iets anders. Dit was niet alleen een beetje dom, maar betekende ook dat de bouwmarkt geen passende lamp verkocht.

Dus fietste Jacob op een mooie zonnige doordeweekse middag met Meike achterop naar het centrum om daar een lamp te kopen, en dat lukte. De lamp paste perfect, maar deed het niet. Na wat zoeken bleek er iets mis met de aansluiting in het plafond. Daar zat niet een eenvoudige houder met een fitting, nee, daar zat een complete printplaat en volgens Jacob was dat ding stuk.

De volgende stap was de huisbaas mailen en hij beloofde een elektricien langs te sturen. Na twee weken was er nog niemand geweest en dus stuurden we nog maar een mailtje. Inmiddels hadden we wel een staande lamp bij Meike in de slaapkamer gezet, want soms was het best lastig als er geen fatsoenlijke lamp was.

Op het tweede mailtje kwam geen reactie, maar een paar dagen later stond er wel ineens een elektricien voor onze deur. Na wat kijken en meten kwam hij tot dezelfde conclusie als Jacob, de printplaat bij de fitting in het plafond was stuk. Hij zou twee dagen later terugkomen met een nieuwe. Twee dagen werd vijf dagen en samen met een collega (of zo) heeft hij toen een nieuwe printplaat geplaatst en zo duurde het alles bij elkaar ongeveer zes weken voordat de lamp in de kamer van Meike het weer deed.

Een kapotte fiets

Eerst dacht Jacob dat de lagers van zijn trapas kapot waren. Hij kon dat helaas niet controleren omdat je tegenwoordig bij een Gazelle speciaal gereedschap nodig hebt om de crank van je trapas te halen. Dat soort gereedschap verkopen ze, voor zover wij weten, niet in Mexico. Gelukkig waren Hans & Gerda net op bezoek en zij zouden voor ons in Nederland even kijken en iets kopen / opsturen.

Maar nog voor zij dat gedaan hadden, bleek niet het lager van Jacob's trapas, maar het lager van zijn achterwiel stuk te zijn. Helaas kan je als je een achterwiel uit je fiets haalt om de as te bekijken en er blijkt een lager kapot te zijn dat achterwiel niet meer gebruiken voordat je het lager vervangen hebt.

Er zijn in Mexico Stad wel fietsenmakers, maar die verkopen vooral mountainbikes en racefietsen, al zijn er ook steeds meer waar je stadfietsen kunt kopen. Een winkel waar ze Gazelles verkopen hebben we echter nog niet gezien. Jacob heeft bij een fietsenmaker in de buurt nog wel geprobeerd een nieuw lager te kopen, maar ze hadden de goede maat niet. En dus vroeg hij aan Hans of hij in plaats van een stuk gereedschap een lager wilde opsturen, en gelukkig wilde Hans dat wel doen. Dit betekende echter wel dat het nog een paar weken zou duren voordat Jacob zijn achterwiel kon maken.

Maar ja, in tussentijd moest Jacob wel Meike naar school brengen en zonder fiets is dat veel gedoe. Het is eigenlijk te ver (± een uur) om te lopen en met de auto doen andere ouders er ongeveer even lang over terwijl Jacob op de fiets met een half uur weer thuis is.

Gelukkig was de nood niet heel hoog want het was op vrijdagmiddag van de week voor Hemelvaart dat Jacob er achterkwam dat zijn lager kapot was. En in tegenstelling tot in Nederland waren de scholen hier de week van Hemelvaart op maandag (viering van 5 mei, maar dat was op zaterdag en dus is de volgende maandag een vrije dag) en dinsdag (nationale onderwijzersdag) dicht en op donderdag (Hemelvaartdag) en vrijdag juist open.

Dit gaf Jacob mooi de tijd om even over een handige oplossing na te denken waarna hij het achterwiel uit de fiets van Gabrielle in zijn fiets heeft gezet. Dat fietste prima. Na een week of vier kwam het nieuwe lager aan dat Hans (nog hartelijk dank daarvoor) had opgestuurd waarna Jacob zijn eigen wiel kon maken zodat we nu allebei weer kunnen fietsen.

Drukte op de ambassade

Toen Gabrielle drie jaar geleden begon te werken op de Nederlandse ambassade in Mexico was het behoorlijk rustig op haar werk. Inmiddels is dit enigszins veranderd wat vooral tot gevolg heeft dat ze inmiddels regelmatig laat thuis komt in verband met een officieel diner of een officieel bezoek of dat ze helemaal niet thuis komt omdat ze een paar dagen weg is. De maand mei was een redelijk gewone maand met een ambtelijk bezoek van een paar dagen aan Mexico Stad, een bezoek van een paar dagen van Gabrielle en de ambassadeur aan Aguascalientes en één borrel die tot 20.00 uur duurde.

Waar is de autosleutel ?

Op zaterdag 19 mei is Jacob met Yolanda, een vriendin van ons, wezen wandelen. Dat was erg gezellig, een mooie wandeling, maar toen ze in de auto wilden stappen bleek Jacob de autosleutel kwijt te zijn.

Gelukkig stonden ze bij een restaurantje geparkeerd, waar ze ook net wat gegeten / gedronken hadden en die mensen wilden wel een taxi bellen. Voor 300 pesos mochten Jacob en Yolanda (ja, ze reed beide keren mee) bijna twee uur in de taxi zitten waarna ze weer terug waren bij onze auto, maar deze keer met onze reservesleutel. Dit was eigenlijk vrijwel geen gedoe, het koste alleen veel tijd.

Hier stond onze auto dus een paar uur langer dan de bedoeling was
Hier stond onze auto dus een paar uur langer dan de bedoeling was

Een dag later hebben we een mailtje gestuurd naar de garage in Nederland waar we de auto ooit gekocht hebben en gevraagd wat een nieuwe sleutel zou kosten, dat was 160 euro. Gelukkig wilde de dealer in Mexico Stad die een week later onze auto een beurt gaf ons voor 1.200 pesos (± 70 euro) een nieuwe sleutel leveren.

Helaas, helaas, toen deze dealer nog eens goed keek, ging dat feest niet door. Onze auto is namelijk net iets anders dan de Toyota RAV 4's die ze in Mexico verkopen en dus zou hij de sleutel moeten importeren, hij zou ons een offerte sturen. Na drie weken wachten kwam er geen offerte, maar het bericht dat hij geen sleutel kon leveren omdat hij het radiografische deel niet kon inregelen. Voorlopig zullen we het dus met onze reservesleutel moeten doen.

Een lekke autoband

Op zaterdag 26 mei had de Nederlandse Vereniging haar jaarlijkse buitendag (middag) in Cuernavaca. Voor de verandering gingen wij daar heen, en het was een zeer geslaagde middag. Er was van alles te eten en te drinken, we hebben wat jeu de boules gespeeld en Meike heeft erg van het zwembad in de tuin van Ad genoten.

foto, alleen zichtbaar met javascript aan


Toen we tegen 19.00 uur weer terug bij onze auto waren en wegreden, waren er enkele mensen die begonnen te zwaaien en zeiden dat we een lekke achterband hadden. Dat hadden we nog nooit meegemaakt, maar het was nog licht en we stonden in een woonwijk, dus het was geen groot probleem, maar wel diverse kleine probleempjes.

Als eerste moesten we flink zoeken voordat we de krik gevonden hadden. Gelukkig ligt het dikke instructieboek standaard in de auto en daar stond in waar we dat ding konden vinden, onder de passagiersstoel. Een groter probleem was dat we het reservewiel niet op de achteras kregen, de krik tilde de auto net niet hoog genoeg op. Dat is natuurlijk wel heel erg slecht van Toyota.
Dus moesten we op zoek naar een steen die we onder de krik konden leggen, vervolgens lieten we de auto op de lekke band zakken, dat paste precies, waarna we de door Frank gevonden steen onder de krik konden leggen en de auto wat verder omhoog konden tillen zodat we het reservewiel wel konden monteren.

Nadat alles klaar was en Jacob zijn handen even was wezen wassen, gingen we op zoek naar een benzinepomp om de reserveband op spanning te brengen. De band was niet heel zacht, maar voor netjes moest er wel wat lucht bij. Inmiddels was het zo laat geworden dat we ook nog even bij een Oxxo stopten om een bakkie koffie voor onderweg te kopen.
Zo kwamen we op een gewone zaterdagavond om even na 22.00 uur aan in Mexico Stad. Daar was het verkeer echter zo'n ramp dat we er vervolgens nog een uur over deden om thuis te komen.

Inmiddels hebben we band, bij een oom van Frank, voor 40 pesos laten maken. Volgens deze oom zat er niets in de band en hij durfde niet te zeggen of de band lekgestoken was of niet. En dus weten wij ook niet hoe het nu kon dat onze band zomaar lek was.