Januari 2011, opvang (een school) voor Meike zoeken
We kwamen niet alleen met deze enorme berg gekregen kleren, maar ook met een koffer vol met gekregen speelgoed, terug uit de Vereningde Staten
We kwamen niet alleen met deze enorme berg gekregen kleren, maar ook met een koffer vol met gekregen speelgoed, terug uit de Vereningde Staten
Net als vorig jaar zaten we ook dit jaar op nieuwjaarsdag in het vliegtuig. Vorig vlogen we naar Costa Rica voor een vakantie van drie weken, deze keer vliegen we terug naar Mexico Stad na een bezoek van een kleine twee weken aan een broer van Jacob en zijn gezin in de Verenigde Staten. Voorlopig zullen we trouwens niet zo vaak meer naar de Verenigde Staten gaan omdat Marius, Dawn en de kinderen de komende maanden zullen verhuizen naar Duitsland. Dat is voor ons wel handig want zo kunnen we hen bezoeken tijdens een bezoekje aan Nederland en hoeven we daar dus niet apart voor te vliegen.

Voor de rest stond januari bij ons vooral in het teken van zoeken van opvang voor Meike. Na een maand of acht praat Meike inmiddels redelijk Nederlands en vinden wij het tijd dat ze wat meer met andere kinderen speelt. Zoiets als een crèche of een peuterspeelzaal bestaat eigenlijk niet in Mexico. Wel zijn er scholen waar je je kind vanaf een paar maanden naar toe kunt sturen. Deze scholen noemen zich echt wel scholen en voor zover wij kunnen beoordelen, wij zijn nog nooit op een crèche of een peuterspeelzaal in Nederland geweest, gedragen ze zich ook wel zo. Ondanks dat de activiteiten voor kleine kinderen vooral uit spelen bestaan, is er zeer veel aandacht voor de vooruitgang van de kinderen.

Het eerste waar je als Nederlander in Mexico tegen aanloopt bij het zoeken van een school in Mexico is de taal. Er zijn scholen zat en daar geven ze allemaal les in het Spaans. Scholen waar ze in het Engels lesgeven zijn er niet veel. Wij wilden Meike graag naar een school sturen waar de instructie in het Engels zou zijn. Dus wij op internet enkele scholen opgezocht die zich presenteren als internationale scholen. Eentje zat op vijf minuten lopen van ons appartement. Helaas, internationaal betekent in Mexico Stad vooral dat er kinderen van verschillende nationaliteiten op een school zitten, maar niet dat de instructie in het Engels is of dat de staf Engels kan spreken.

Nadat we op de website van de Amerikaanse ambassade in Mexico Stad nog eens goed hadden gekeken naar de lijst met internationale scholen die daar stond, besloten we om ook het Eton even een mailtje te sturen. Het duurde dus dik een week en drie telefoontjes voordat we eindelijk antwoord op, een deel van, onze vragen hadden. Daarbij komt dat het Eton in Lomas ligt en dat is vanuit Polanco, waar wij wonen, flink de berg op. Hierdoor zou Jacob Meike niet op de fiets naar school kunnen brengen.

Uiteindelijk hebben we besloten om Meike tot het eind van dit schooljaar op een Montessory schooltje in de buurt van ons appartement te doen zodat Jacob Meike met de fiets naar school kan brengen. Gemiddeld is hij in 20 - 25 minuten uit en thuis.
Deze school is, volgens Mexicaanse begrippen, een echte Mexicaanse school, er zitten kinderen uit de VS, diverse Europese en diverse Aziatische landen op school. De instructie is er echter in het Spaans, maar de kinderen krijgen er vanaf dag één Engelse les en als ze willen kunnen ze ook Franse les volgen.
Het is een pre-school wat betekent dat kinderen ouder dan zes jaar naar een andere school moeten. Verder zijn er twee groepen, eentje van één tot drie jaar een eentje van drie tot zes jaar. Omdat Meike in februari drie wordt, zou ze meteen naar de laatste groep kunnen. Wij hebben echter besloten dat ze eerst nog een paar maanden naar de eerste groep mag en pas na de paasvakantie naar de laatste groep hoeft. Vanaf dat moment gaat ze trouwens ook computerles krijgen.

De lessen op deze school, voor beide groepen, zijn van 9.00 uur tot 13.00 uur. Wat vrij standaard is voor Mexicaanse scholen. Er wordt op school ook geluncht, om 11.30 uur al. En dat is niet alles, nee, op maandag en vrijdag moeten de kinderen hun eigen lunchpakketje meenemen, en op de andere dagen moet per week een ouder voor de lunch van alle (40 - 50 kinderen) zorgen. Jacob kijkt nu al uit naar het moment dat wij aan de buurt zijn, niet dus.